Ook 'vermoeiend' accepteren

Door S-je gepubliceerd op Tuesday 17 September 23:15

 

Lieve dames en heren lezers,

Ik ben er zo moe van. Nee niet van jullie, lezers. Nee, ik ben moe van mijn twijfelkontengedoe.

Graag wil ik verder komen (en het liefst nog in dit leven). Ik lees interessante boeken, probeer in het Nu te leven, maak van mijn hart geen moordkuil meer, doe mijn maskers af, volg een opleiding, van dat soort dingen dus!

Maar keer op keer kom ik mezelf weer tegen.

Nou is het niet zo gek dat je jezelf tegen komt. Je bent nou eenmaal jezelf en weg zijn van jezelf.. (dat probeer ik me nu even voor te stellen) dat gaat wat lastig. Je achtervolgt altijd jezelf. Je zou er bijna achtervolgingswaanzin van krijgen zozeer als je jezelf stalkt!

Waar ik nu tegenaan loop is een groot gevoel van pure chagrijnigheid. Dit zijn momenten dat ik mensen niet snap en ik vind dan eigenlijk (eerlijk gezegd) de mens best een irritant wezen. Niet lief, nee inderdaad, dat is niet zo lief!

Maar.. wat zegt dat over mij? Zou ik mezelf op die momenten eigenlijk stiekem ook zien als irritant wezen?

Neeee, zo mag ik niet denken!

Want wat heb ik nou geleerd?

Even denken!

Oh ja, dat was het!  Je bent helemaal goed zoals je bent. Met al je goede en al je slechte eigenschappen. Het gaat over complete acceptatie van alles van jezelf!

Wat fijn, kan ik gewoon lekker onaardig doen, ook dat hoort er dan bij!

Maar hoe zit het met 'alles is één'? En dat alles liefde is? Liefde en onaardig doen, dat past dan weer niet bij elkaar.

Goede eigenschappen... even denken.. oh ja, ik ben een positief mens! Dat was het!  Was ik het toch bijna vergeten!

Maar ondanks alles waar ik een geintje van maak, eigenlijk als ik heel eerlijk ben voel ik voornamelijk angst. Ik wil graag mijn passies leven maar er is één iemand die me tegen houdt en dat ben ik zelf.

Ik durf namelijk niet... of nog niet... Er is een barrière en ik kom er niet precies achter waarom ik bepaalde stappen nog niet durf te nemen.

Want hoe ben ik als ik compleet ga staan in mijn kracht en alles wat ik kan ook ga toepassen in het echte leven? Wat gebeurt er dan? 

Een beetje faalangst en mijn eigen beperkende gedachtes dat ik fouten kan maken. Terwiijl ik ook besef dat je daarvan kan leren.

Tot die tijd dat ik werkelijk mijn hele 'zijn' voel zal ik niet miijn plek gevonden hebben en nog steeds zoekende zijn. Ook het ontdekken wat ik nou echt vanuit mijn hart wil, daar ben ik volop mee bezig.

Het komt zodra het de tijd ervoor is. Nu alleen mijn slechte eigenschap 'geen geduld' nog helemaal accepteren!

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Jouw artikeltje inspireerde me tot het schrijven van een eigen artikeltje:
http://visies.plazilla.com/weg-met-de-tirannie-van-het-eenzijdig-positief-denken
An, ik heb je artikel gelezen en ga er zeker op reageren :-) Je zet me aan tot nadenken.. (en okee, ik herkende ook dingen uiteraard en ik moest er ook om lachen)
tegen S-je
Ha, leuk dat je het artikeltje hebt gelezen en fijn dat je er ook om moest lachen!
Ik ben heel benieuwd naar jouw reactie.
Inmiddels heb ik de titel en de link aangepast: 'Wie ben ik en wat wil ik echt?' te vinden op:
http://visies.plazilla.com/1-wie-ben-ik-en-wat-wil-ik-echt
An, ik ben niet de snelste hoor.. en daarbij weer een heftige tijd achter de rug..
Maar... ik ben het zeker niet vergeten!
Jaaaa,zo irritant kun je jezelf vinden als je iets voor ogen hebt maar (nog-) niet durft.Komt wel,dat weet ik zeker.Succes met je opleiding.
Elke dag opnieuw gewoon weer een poging doen! :-)
Het is een kunst om als je jezelf tegenkomt, verrast te zijn over wat die persoon allemaal kan en te bieden heeft!
Ja, ik ben ook wel een beetje benieuwd eigenlijk stiekem heel diep van binnen ;-)
Mooi hoe je het geleerd hebt en nu opschrijft! Het zijn van die fijne inzichten die bij me binnen komen als ik ze lees. Ik zit wel eens te denken aan een soort coach om wat verder te komen. Ik vind je bijdrage echt heel zinvol. Je vader en jij hebben gelijk Dank je wel Dora!
Mij is al jong geleerd (door mijn vader):
Denk niet dat je alles alleen kunt of hoeft te kunnen. Leef!
Angst is een slechte raadgever
Ga te raden bij mensen die er meer verstand van hebben. Maak fouten! Zolang je ervan leert is het maken van fouten niet verkeerd, eerder een leerweg! Pas als je ontkent feilbaar (menselijk) te zijn stel je je boven de andere feilbare medemensen op en te denken dat je ooit perfect zult zijn is de lat veel te hoog leggen...
Mij hielp dat toen ik het leven moest ontdekken.