De biker ... en andere vooroordelen

Door Lynn Highvalley gepubliceerd op Tuesday 29 October 10:12

Jeff de biker - Lynn highvalley

Vooroordelen zijn makkelijk gemaakt, zowel bewust als onbewust. We leren stereotypisch in hokjes te denken, zeker over de dingen waar we nog geen levenservaring mee hebben. Vooroordelen blijken echter vaker niet te kloppen dan wel. Het echte leven is geen stereotype: Daar kwam ik achter aan de andere kant van de wereld.

 

Ho(s)tel California: Inchecken met vooroordelen 

Mijn beste vriendin en ik kwamen aan bij het hostel Karibu, dat het beste te omschrijven is als ho(s)tel California. De gasten die daar waren ingecheckt, leken niet meer te kunnen vertrekken. De meesten woonden daar al maanden en één zelfs meer dan een jaar: Jeff the Biker. Jeff was zo ingeburgerd dat hij het hostel runde. De hosteleigenaar zelf was niet nuchter genoeg voor die taak en de eigenares was te druk met hun kinderen.

Jeff wachtte ons al op in de tuin, het was maanden geleden dat er vers bloed bleef overnachten. Ik slikte bij het aangezicht van de grote getatoeëerde man, met zonnebril en hoofddoek. Mijn onbewuste vooroordelen rinkelden de alarmbellen. We hadden echter gereserveerd en hij had ons al gespot, dus we moesten wel uitstappen en inchecken. Toen we de biker persoonlijk ontmoette, bleek hij heel aardig te zijn. We waren blij dat we met hem te maken hadden en niet met de eigenaar die dronken en ongewassen voorbij schuifelde.

 

Stereotypes: De hokjes achter de vooroordelen

Het hostel leek gevuld met stereotypes. Chili (een jonge versie van Antonio Banderas) stond buiten gitaar te spelen. Een meisje met blond rasta haar en flower power kleding vertoonde stereotype gedrag dat je van een hippie verwacht: Ze dartelde vrolijk langs en verspreidde love peace and happyness. Een oudere man uit India zat non-stop achter zijn laptop, omdat hij in customer service zat. Het geld dat hij verdiende ging naar zijn familie. De biker deed 's avonds eer aan zijn eigen stereotype.

Jeff vertelde adorerende verhalen over zijn bike en probeerde ons angst in te jagen met een verhaal over grote gevaarlijke spinnen in de buurt (we sliepen in een tentje). Toen dat niet werkte (er zijn geen grote gevaarlijke spinnen in Nieuw-Zeeland) verliet hij de kamer. De biker keerde terug met een bot-amulet en biechtte op dat hij een vampier was (ik las The Night Watch, daar komen onder andere vampiers in voor). Ik keek diep in zijn ogen. Jeff keek zo intens en bloeddorstig mogelijk, maar hij kon me niet overtuigen. Zijn ogen straalden energie uit en er was duister te bekennen.

 

Het echte leven: De vooroordelen overleven de na-oordelen niet

De volgende dag werden al mijn vooroordelen doorgeprikt. Toen mijn vriendin en ik naar de supermarkt liepen, kwamen we Jeff tegen op zijn fiets. De bike was geen motor, maar een fiets. Toen we in het hostel aankwamen, zagen we flowerpower girl hysterisch met dingen smijten in een woede-uitbarsting, geen love of peace te bekennen. 'S avonds keken we Pan's Labyrinth en Chili bleek een serieuze jongen met diepgang te zijn in plaats van de Don Juan waar we hem voor hielden. Toen Jeff arriveerde iets na de film, riep de Indiër vanachter zijn laptop dat Jeff een goede film had gemist. De harde werker had stilletjes meegekeken. De na-oordelen werden geveld: Niets bleef over van onze vooroordelen.

Jeff zelf bleek een soort Socrates figuur te zijn die het stoere voorkomen van een biker gebruikte om te misleiden. Hij deelde zijn Lam uit de oven met ons en veranderde het eten daarvan in een vraagstuk over wie we als mens primair zijn (zonder onze etiquette). In discussies gooide hij olie op het vuur en liet ons stil staan bij de oorsprong van onze standpunten (ons eigen onderzoek/innerlijk weten of herkauwde kennis).

 

Stereotypisch: Het zwarte schaap en vooroordelen over vrouwen

Door Jeff ben ik me meer bewust van de vooroordelen die ik heb over mensen en die mensen van mij hebben. Een vooroordeel vertelt meer over de mens die het oordeel velt, dan over de mens die wordt beoordeelt. Een man nam aan dat ik als vegetariër wel het zwarte schaap moest zijn in mijn slagers familie. Het liet me even stilstaan bij (en dankbaar voelen voor) het accepterende karakter van mijn ouders. Een ander dacht dat ik super netjes was, omdat ik het plastic nog over de toetsen van mijn telefoon had. Helaas ben ik een sloddervos en zat dat hoesje er op omdat ik al een telefoon kapot heb laten gaan door zand en andere troep dat onder de toetsen ging zitten. Stereotypische aannames zijn makkelijk gemaakt, maar is het niet veel makkelijker iemand simpel een vraag te stellen?

Sommigen deden er een dag over, anderen drie, een enkeling een paar uur. Allen stelde ze me uiteindelijk dezelfde retorische neutrale, positieve of negatieve vraag: 'You are not like other girls, are you? Welke andere meisjes? vroeg ik me dan af. Blijkbaar voldoe ik niet aan de vooroordelen over vrouwen. Voldoen andere vrouwen wel aan die vooroordelen of lijkt dat alleen maar zo? Hoeveel mensen durven nog echte levenservaringen op te doen op sociaal gebied? Ik ben velen vrouwen tegengekomen die zich conformeren naar het sociaal wenselijk gedrag van een jonge vrouw/girl, maar achter die façade van het stereotype schuilt altijd een echt mens. Wat mij betreft heeft vrouw-zijn niets te maken met make-up, giechelen en roddels. 

Ikzelf beantwoorde de 'other girls' vraag altijd zwijgend; met een glimlach op mijn gezicht; denkend aan Jeff de biker... en andere vooroordelen.

Copyright © 2012 Lynn Highvalley

 

Uit dezelfde zilla: 1+1=3 ... en andere logica

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Leuk verhaal! Mooi om zulke mensen mee te maken! :-) En jezelf tegen te komen!
Zeker. Ik prijs me gelukkig dat er zoveel bijzondere mensen op mijn pad komen :)
Leuk artikel.
'Een man nam aan dat ik het zwarte schaap in mijn slagers familie was, omdat ik vegetariër was. Het liet me even stilstaan bij (en dankbaar voelen voor) het accepterende karakter van mijn ouders'
You are a lucky girl!
Het is juist goed mensen als Jeff of je pad tegen te komen; een onbetaalbare les van de university of life.
Graag gelezen.
:) Ik prijs me zeer gelukkig met mijn ouders...
en ook dat ik Jeff mocht ontmoeten, hij was een levensleraar om nooit te vergeten. Hij lokte me echt uit om me in discussies te mengen (dat doe ik eigenlijk nooit) en als een discussie te negatief werd en in een ruzie leek uit te monden dan klaarde hij met één grap de lucht. Dan toverde hij bijvoorbeeld een brede grijns op zijn gezicht en riep uit:
'You're all so lovely I want to marry you.'
Heerlijk die vent.