Ik hoor het morgen wel schat, doei!

Door Knokker gepubliceerd op Wednesday 29 January 20:34

                                                    

                                                   

 

Koninginnedag is een werkdag voor mij...Dus ik voorzie alle feestgangers van vette hap. Satekroketten, grill burgers en veel meer.. Vrij vragen is geen optie. Eerst koninginnenacht werken en dan de Koninginnedag.. En dat vind ik de mooiste dagen om te werken...heerlijk allemaal feestgangers, het oranje gevoel en saamhorigheid..

Maar een Koninginnedag in 1999 liep totaal anders dan ik gewend was. De jaren ervoor gingen mijn man en ik naar alle houseparty's toe, en ook op Koninginnedag waren wij altijd in Amsterdam te vinden. Wat een sfeer.. Echt te gezellig. Maar op eind april bekroop mij een raar gevoel, alsof er duizend vlinders in mijn buik rond fladderde. Mijn man en ik waren bezig om een gezin te stichten, en ik besloot toch eerst langs de huisarts te gaan.. In de eerste instantie niet om te kijken of ik zwanger was, maar om te checken of ik wel of niet Koninginnedag kon vieren. 

Mijn man was al vertrokken om de nacht te vieren, dus samen met een vriendin ging ik bibberend naar de huisarts. En je raad het al...Ik was zwanger... Op 29 april 1999 wist ik het....WAUW!!

 

                                        

 

Elke moeder weet hoe dat voelt. Je wilt het van de daken schreeuwen, je wilt het delen met je partner, maar de mijne was alleen die nacht niet bereikbaar. Mobiele telefoon waren toen nog formaat koelkast, dus dat was geen kans...Ik was vol van alles..ik was zwanger. Ik had een piepklein wezentje van ons samen in mijn buik...Ik ben op Koninginnedag vroeg in de bus gestapt richting Amsterdam waar mijn man te vinden was op de Rozengracht in Amsterdam. De drukte was abnormaal, niet te begrijpen. Even een foto om de situatie te laten zien...op zoek naar mijn man....

 

                                                            

Niet te doen..tuurlijk wel..Ik ben zelf ook niet anders gewend, toch? Of toch niet. Want toen ik van af het centraal mijn weg baande door de massa mensen werd ik bang. Ik sloeg mijn handen om mijn buik. Na een dag had ik geeneens een buik, maar wel leven in mijn buik. Dronken mensen, feestende mensen. Nog nooit was ik hier bang voor...Maar het duurde een eeuwigheid dat ik eindelijk op de Rozengracht was. Nou mijn man nog vinden... Ik moest hem toch het mooie nieuws vertellen..hij werd vader voor het eerst. Ik kwam enkele vrienden tegen en daar stond hij. Mijn mooiste en liefste maatje. Mijn man..sjeetje wat is hij mooi..(nog steeds). Ik liep (nuchter uiteraard) blij naar hem toe en blèrde boven de muziek uit..SCHAT, JE WORD VADER, IK BEN ZWANGER!!!! En zo dronken als hij wel was keek hij mij dwaas aan en zei..top meid, ik hoor het morgen wel. En weg was hij weer... Ik had een vraagteken boven mijn hoofd, en dacht waaaat!!!         

 

                                                             

Stond ik daar net een dag zwanger in overvol Amsterdam. En de enige die denk ik nuchter was. Ik hoorde vooral de housebeats dreunen. Er was een opstootje achter mij en een vriend van mij beschermde mij..He, zij is zwanger man, beetje respect joh...Ik dacht maar een ding...wegwezen..

Ik ben door de massa meteen terug gegaan...en heb de volgende dag voor de tweede keer verteld dat hij vader werd..gelukkig was hij eindelijk net zo blij als mij. Ons nieuwe leven begon.

Moet nog steeds lachen om deze dag..Gelukkig is alles goed gekomen. Lang leve de Koningin!!

Veel plezier aankomende Koninginnedag allemaal!! 

                                                                  Liefs Monique.

             

                                                                               

 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig, dit verhaal! Dat zal wel een favoriete familie-anekdote geworden zijn, kan ik mij zo voorstellen.
Dat is het al, best grappig dat de anekdotes groeien met de jaren...aah we worden oud..
Laten we het hopen!
Leuk om te lezen .
liefs sky
Thanks babe
Mooi verhaal en een hele dierbare herinnering, lijkt me!
Dierbaar en we moeten er nog steeds om lachen..