Complimenten geven en nemen...

Door Ir gepubliceerd op Tuesday 02 October 14:23

Complimenten…

Naar aanleiding van Het groot complimentenboek van Frank van Marwijk en Hans Poortvliet, die vanaf nu te verkrijgen is, besloot ik me ook eens te wagen aan dit onderwerp.

Iedereen krijgt er wel eens mee te maken. Op een dag krijg je zo maar, voor jou lijkt het vanuit het niets te komen, een compliment. Verbaasd kijk je de complimenteerder aan. Even  weet je niet wat je moet zeggen totdat het woord ‘bedankt’ zonder erbij na te denken je mond uit rolt. Je beseft het nog niet helemaal en ook dat woord wat zo maar ineens je mond uit kwam rollen bevat je niet helemaal. Wat heb je gedaan om dat compliment te mogen ontvangen? In jouw ogen heb je niets anders gedaan dan normaal. Voor jou was het de normaalste zaak van de wereld, niets bijzonders. Maar toch een compliment ontvangen.

Zegt dit compliment dan meer over jou of over de ander? Natuurlijk werkt dit naar beide kanten. Het zegt misschien iets over de ander in de zin van dat hij jouw manier van doen speciaal vindt en dat hij dat niet gewend is. Hij is bijvoorbeeld in zijn leven nog nooit door iemand zo benaderd zoals jij deed. Of niemand heeft zoiets voor hem gedaan als wat jij gedaan hebt. Of, in mijn geval, je hebt een kunstwerk gemaakt waarover hij zeer te spreken is. Dit terwijl het  voor jou juist zo normaal leek kan het voor de ander zeer speciaal zijn. In jouw ogen doe je dat toch gewoon? Dat doet toch iedereen, denk je dan. Maar voor deze persoon blijkt het anders te zijn, voor hem is het speciaal.

Het kan ook iets over jou zeggen in de zin van dat jij nu eindelijk eens anders of op de juiste manier doet of ergens op reageert. Dit terwijl jou die verandering ook is opgevallen. Het feit dat het jou ook opvalt zegt iets over jezelf en dat jij, ondanks dat jij het altijd anders zag, het toch ook daadwerkelijk anders kan. Deze verandering heeft een positieve uitwerking, zowel op jou als de ander. Ik hoop dat je me nog kunt volgen…

Dan kom ik nu meteen bij de oh zo precaire kwestie van complimenten in ontvangst nemen, maar dan ook echt in ontvangst nemen en niet alleen afwimpelend reageren met een ietwat verbaasde, terughoudende ‘bedankt’ of ‘dank je wel’. Nee, ik bedoel het echt in je opnemen wat dat compliment voor jou en de ander betekent.

Zelf heb ik er vaak wel moeite mee en zo achterdochtig als ik kan zijn vraag ik me dan meteen af of de ander het ook echt meent of puur reageert uit beleefdheid. Alle anderen hebben jou immers ook al gecomplimenteerd. Het lijkt dan alsof deze persoon niet achter wil blijven. Ken je dat?

Meestal is dit wel te herkennen en laten diegenen die hun compliment echt menen het niet alleen maar bij het uiten van hun complimenten, maar gaan er verder op in door middel van vragen stellen. Zij willen er meer over weten of horen. Degenen zonder oprechte interesse kunnen het gesprek meteen omkeren naar zichzelf of naar andere voor hen meer interessante onderwerpen. Deze mensen kijken je ook niet aan wanneer ze je complimenteren. Zij zijn drukker bezig met wat zich in je omgeving afspeelt of in hun eigen hoofd. Geïnteresseerden kijken je in de ogen aan en richten zich puur en alleen op jou. Er kan een kanonskogel afgeschoten worden zonder dat zij hun blik afwenden. Oké, dit is misschien ietwat overdreven, maar ik denk wel dat je begrijpt wat ik bedoel.

Wanneer echter de ware complimenteerder meer wil weten dan is het voor mij zaak mezelf niet helemaal te laten gaan en alle remmen los te gooien. Nee, er moet ook nog plaats zijn voor de ander. Deze wil immers ook reageren lijkt mij om meer vragen te stellen of zijn eigen mening te geven. It Works both ways!

Ben je er dan uit dat de complimenteerder het oprecht meent, reageer dan ook zo. Neem het compliment ter harte, warm je aan dit compliment, groei gerust een centimeter of twee. De complimenteerder is oprecht, dan reageer jij ook oprecht met een lichte fonkeling in je ogen. Het doet je goed, laat dit de ander zien dat het je ook daadwerkelijk raakt. Zo halen jullie er beiden het positieve uit. Je dag is weer gemaakt. Je kunt de hele wereld aan!

Uiteindelijk wil ik jou nu een compliment doen toekomen voor het lezen van mijn relaas. Helemaal geweldig dat je het helemaal gelezen hebt. Mijn complimenten aan jou!

Vergeet ook niet eventjes een kijkje te nemen op de site http://www.complimentenboek.nl.

(c)www.ericakanters.nl

Reacties (24) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik zou graag en compliment geven aan mooie vrouwen goed artikel
Wat een leuke reactie! ;)
Complimentjes geven is een kunst, die ik jammer genoeg niet altijd beheerd. Vraag me vaak af of de andere dat niet raar gaat vinden LoL
Prachtige foto trouwens, die eerste. Eigen werk? Is het een schilderije of foto's van vlaggen die door elkaar wippelen?
Groetjes
Als jij je er toch goed bij voelt bij het geven van complimenten dan kan ik je verzekeren dat de ander zich ook goed voelt. Trek je niets van een ander aan... Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het.
Ja, die foto's zijn eigen werk, een gedeelte van een bijenwastekening. Mijn nieuwste creatie... ;)
Cool, heel mooi gedaan, dacht echt dat het vlaggen waren die in de wind door elkaar waaiden, een beetje het idee van dansen met kleuren. Fijn te merken dat het eigen werk is.
Ja, ik geloof, dat mijn eigen achterdocht bij complimenten aan de grondslag ligt LoL
Maar wel leuk dat jij die vlaggen er in ziet. Iedereen ziet weer wat anders... ;)
Dat is het leuke aan kunstwerken he, got to love it
Ik merk dat leerlingen het helemaal niet gewend zijn om een ander complimenten te geven, ze voelen zich er zelfs ongemakkelijk bij. Terwijl ze wel heel gemakkelijk kritiek geven. Weer een taak of missie erbij voor de leerkracht ;-)
En om te beginnen de ouders bijbrengen dat een compliment meer goed doet dan alweer een reprimande, want kleine mensjes moeten nou eenmaal met vallen en opstaan leren. Laat ouders ook eens kijken naar de goede bedoelingen, dan kijken kinderen niet zo op als ze op school een complimentje krijgen. Er is meer goed dan fout, denk ik altijd maar.
Helemaal gelijk. Ik trok het mij aan als leraar maar de opvoeding ligt in de eerste plaats bij de ouders, natuurlijk.
Helemaal mee eens!
Tuurlijk mag je kinderen best laten weten wanneer ze iets verkeerds doen, maar wanneer ze dan iets goed doen dan moeten de vonken van de complimenten afspringen (beetje overdreven, ik geef het toe). Dan voelen ze zich goed en leren ervan. Het leert makkelijker met complimenten dan metkritiek.
Een compliment geven en ontvangen, oprecht en welgemeend, is een kunst op zich...heb ik regelmatig gemerkt. Zo vaak wordt het weggewuifd, terwijl het gratis warmte en liefde geven is, volgens mij.
Inderdaad, jij begrijpt me! ;)
Goed geschreven!
Dank je wel Saltus! ;)
Oeps, ik bedoel voor je twee duimen! ;)
Je kunt van mij aannemen dat mijn complment oprecht is, heel mooi weer1 Duim taco
Jammer genoeg kan ik je nu niet in de ogen kijken. Hahaha! ;) Maar harstikke bedankt voor je compliment en duim!