Wiet, dommer of niet?

Door Utopia gepubliceerd op Friday 28 December 13:05

Naar aanleiding van het artikel van Berto vd Bij, een interessant stukje om over na te denken.

Ik heb een jarenlange geschienis met wiet. Weet heel veel van de plant zelf, ik heb het verbouwd, ik ben er mee vertrouwd. Toch neem ik het al jaren niet meer, om de simpele reden dat het voor mij niets meer doet. Het voegt niets meer toe. Niets is zo omstreden en vaag en tegenstrijdig als de argumenten die we horen rondom dit onderwerp, en ik zal proberen uit te leggen hoe dat komt. Vanuit de gebruiker gezien als wel de expert. Ook zal ik jou lezer laten inzien, dat je geen conclusies kunt afleiden aan de stof en zijn effecten, omdat wij mensen allemaal anders zijn. Daarom verandert dit onderwerp van aanzien, en leg ik hiervoor in de plaats een dosis verantwoordelijkheid en inzicht.

b76a2851f5395fecc06e0dd92a8fd6b1.jpg

Berto's artikel: Hierin legt hij de nadruk op het dommer worden als gevolg van een kwetsbaarheid voor de substantie en niet als een gevolg uit de effecten op het functioneren. Hier zal ik even een korte toelichting op geven. Zoals hij zelf zegt, is het moeilijk exact te meten of dat IQ lager is. Die relatie is er ook niet, maar ik denk dat we moeten kijken naar het sociale verval. Er gaan andere gebieden werken in het brein. De algemene interesse neemt af, de motivatie neemt af, en als gevolg hiervan het algehele leerproces. Het is volgens mij dan ook niet een directe 1 op 1 relatie maar via een omweg. Door de wiet, word je gedrag lakser, ga je anders denken, je houding verandert, je praten, je interesses, en dit alles samen resulteert in wat wij typeren als dommer. Echter, de gebruiker ervaart zijn high als geestverruimend en vindt dat de nuchteren "narrow minded" (geestelijk beperkt) zijn.

 

Mijn tweede erg belangrijke punt is dit: De Hippocampus waar Berto het over heeft, is erg belangrijk ja, en zou best door toedoen van drugs in enige vorm aangedaan kunnen raken. Máár, ook zonder stoffen van buitenaf, eigen stress en vervelende gedachten, doen de hippocampus aan. Depressie kenmerkt zich fysiologisch door het slinken hiervan. Nu komt de paradox:

"Wiet heeft een kalmerend/ rustgevend/ ontspannend effect. En is als logisch gevolg de buitenlichamelijke tegenhanger van eigen stress. Het is in deze zin het medicijn tegen het slinken van de hippocampus, en depressie. Depressie is juist die ziekte waarbij je functioneren op alle gebieden stagneert. Zeker je IQ! Juist het IQ. Daarom is het heel erg lastig een 1 op 1 relatie te leggen tussen wiet gebruik en het dommer worden."

Misschien is er een grens, een soort intelligentie drempel, waarin de bovencategorie slimmer wordt, en alles onder die grens dommer. Het geestverruimende effect wordt 'aangejaagd' maar als er weinig aan te jagen valt,... Het is ook wat je standaard gebruikt van je hersencapaciteit he. Wat we niet gebruiken, sterft af. "Pruning" een bekend verschijnsel. Neem nu de high van een intelligent en onderzoekend karakter, dan gaat deze extra veel nadenken. Daarvan word je nooit dommer, hooguit complexer, en misschien daarom teruggetrokken, of wie weet bereikt deze persoon hiermee een zekere status welke zijn sociale vangnet vergroot? Op die manier lijdt de gebruiker er niet onder maar vergroot hij zijn capaciteiten. Eén ding is zeker, je wordt er oud mee, en giftig is het niet.

 

Dat het voor het overgrote merendeel van de jeugd ronduit slecht is om te doen, lijkt me wel duidelijk. Laat eerst je hersens uitgroeien. 25 Jaar ben je dan. Volgens de filosoof A.Schopenhauer vrouwen op hun 18e .. Dus die kunnen eerder blowen. Als deze beste man af en toe een jointje zou hebben grookt, had hij veel minder last gehad van deze nijd, en was deze hoogstwaarschijnlijk omringd met mooie vrouwen die allemaal van zijn genialiteit konder genieten. Had hij misschien een kwast gepakt, en erbij gaan schilderen? Hoe dan ook, wiet is een neutralizer voor de dingen waar we nuchter zijnde sneller een probleem van maken. Maar het is net als met alles, neem je verantwoordelijkheid. In een heleboel levens is er geen ruimte voor een dergelijke leefstijl. Het lijkt me niet goed als je met mensen te maken hebt in je werk, om dan stoned te zijn. En ja, als je een willekeurige coffeshop binnenstapt, zul je aan die koppen meteen wel merken dat dit een ander slag mensen is dan die je in de winkelstraat ontmoet. Velen hebben een psychologische tik, en functioneren niet meer 'normaal' Passen niet goed in de maatschappij. Wat overblijft is het clubje wietrokende metgezellen. Uiteindelijk praat je nog met hen. Maar dit is een worst-case scenario.


Ik denk dat het voor veel mensen heel erg goed zou zijn om eens die ervaring op te doen. Maar niet via het roken ervan. Ik weet uit eigen ervaring, en van anderen dat dit niet altijd prettig uitpakt. En we willen geen paniekaanval toch? Om wel van de voordelen te genieten, en niet de nadelen, zou ik dan voor de overhaaste, stugge, over-zelfverzekerde mens een stukje spacecake aan willen raden.
Niet in één keer, maar een klein hapje, en dan 15 minuten wachten, en dan weer een klein hapje. Het duurt een uur voordat het eerste stukje begint te werken. Je zult langzaam erin opgaan. Geen snelle overgang ervaren, want het is die snelle geestelijke verandering waar mensen zo van kunnen schrikken, en daardoor fout gaan.

Ja, u leest het goed, mensen kunnen fout gaan indien zij plotseling relaxed worden. Zo gewend aan het stressniveau. Zo gewend aan die spanning, zo begoocheld door eigen vastomlijnde gedachten, dat een plotselinge verdieping en rust, als een nachtmerrie worden ervaren.

Máár, op mijn manier kan dat niet. En voor diegenen die dit willen meemaken, een rust voelen en toch niet dronken zijn, maar met vol verstand, zelfs meer inzichtelijk denken, en je bent 25 jaar of ouder, dan raad ik het je van harte aan het zeker één keer in je leven te doen.

Wees je bewust van de gevolgen als je het met regelmaat doet. Dan kan het omgekeerd werken. Het is verslavend, het is duur, en jouw goedlachsheid wordt niet overal op prijs gesteld.

En laten we wel wezen, mensen zoeken al zolang ze bestaan naar die dingen die ons steun geven in het bestaan. Dat kan via een opperper, of een downer. Elk bewustzijnsveranderend medicijn of middel valt uiteindelijk in één van deze twee categoriën. Dat is ook logisch, ons zenuwstelsel is autonoom (rust) en sympatisch (actie). Deze staan in een voortdurende wisselwerking. En wat wij willen is soms die rust verkrijgen in een toestand waarin juist het sympatische gedeelte van onze zenuwen de overhand heeft. Wij ons net even teveel opgejaagd voelen door omstandigheden waar wij te gevoelig op reageren en hierdoor niet genoeg in staat zijn om juist die staat van welbevingen te creeëren waarnaar we zo verlangen. Dan is die joint een uitkomst, want die maakt je hoe dan ook rustig. Geen stress is hier tegenop gewassen. En als je gestrest bent, en je rookt wiet, is de kans groter dat je een onplezierige high krijgt. Maar we sturen zelf! We leren door het middelengebruik dat wij niet overgeleverd hoeven te zijn aan de natuurlijke staat van denken en dus niet slaafs gebukt hoeven te gaan aan de fysiologische processen van ons lichaam. Maar dat wij bewust hierin een keuze hebben.

En hier kan het misgaan!

 

******************************************************************************************************************
             EINDE                                EINDE                            EINDE                           EINDE
*****************************************************************************************************************

 

 

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Je hebt duidelijk kennis van zaken Utopia. Leuk dat je mij hierin ook vermeld. Ik heb geen ervaring op dit gebied, maar ik probeer met mijn informatieve artikelen discussies aan te zwengelen.
Natuurlijk, en graag gedaan. Goede zwengel hoor
Kennis geeft inzicht. Zo lees je maar weer in dit artikel.
Knap staaltje werk Emil.
Uitmuntend stuk!
Ik heb vorige week het boek van Yvonne Keuls gelezen; David S.
Dat boek ken ik niet, maar de avonturen van anderen,.. ik heb eigenlijk zelf een vol en extreem leven tot nu toe! ;)
Knap werk !
Het jammere is dat veel wietgebruikers beneden de 25 zijn en dat het vaak verkeerd uitpakt, waren zij maar zo slim om zich ook eens wat beter voor te lichten hierover. Ik weet dat het mijn zoon zéér veel kwaad gedaan heeft, die werd echt heel vervelend als hij niet kon blowen, gelukkig is hij er nu van af. Een heel mooi artikel.
Klopt ze zijn te jong, geen basis en het wordt een vlucht. Goed dat je zoon er af is!
Dank voor je reactie
Ik zal hem dit artikel zeker ook laten lezen! Dus jij ook bedankt!