De magische glans theorie

Door Utopia gepubliceerd op Friday 31 May 12:09
 
 
Soms krijgt je verstand zo erg te lijden van geestelijke uithongering, of noem het uitstel van troost en of genieten, dat het een ware glans tekent om een simpel nietsvermoedend individu. We gaan het gewone bijzonder maken en ophemelen.

Het is tussen man en vrouw geen  'jager- prooi' relatie, maar eerder een zaak van eerste uitputting. Want die geeft er het snelst aan toe. We zetten trots opzij, net als wanneer je in de hete woestijn loopt zonder water, dan zou je nog zonder aarzelen pis drinken.
Een man is nu eenmaal wat stoerder, en identificeert zichzelf met minder zoetsappigheid uit zijn omringende emotionele milieu. Zodoende heeft zijn brein eerder tekorten. Het stoere, drinkt het meeste water, en vult niet zijn fles…
 
Dat is een voordeel bij de vrouwen. Zo lijkt het alsof zij te kiezen hebben, omdat de behoefte minder sterk is, en dat klopt. Maar wel beseffen zij heel goed, dat ook hun fles leeg zal raken, al drinken zij minder hard. Het kraantje van de tv, vult hun flesje bij soaps en zielige verhaaltjes. Het is geen zuiver water maar het vult. Ze worden er wel eens ziek van, afgezonderd, maar het lest de snelle dorst. 
 
Meehuilen met de tv. Ik heb er soms last van alleen als het een heel goede film is, en ik helemaal op ga in die rol. Tijdens A.I. van Steven Spielberg bijvoorbeeld.  Maar nooit met de emotie van een ander mens, om de simpele reden dat ik niet weet waar die emotie vandaan komt. Een mens kan overal om huilen. En het is te goedkoop jezelf te spiegelen in het eerste het beste huilverhaal.   
 
Dit is typisch het verschil tussen mannen en vrouwen. Ik denk dat vrouwen algemeen minder geneigd zijn om redenen te achterhalen, om als een soort fundament te gebruiken, om zo die actie op zijn legitimiteit te doen gelden. M.a.w, als ik iemand zie huilen op tv, kan ik niets voelen totdat ik weet wat precies daar de reden van is. (het kunnen ook krokodillentranen zijn) En zo baken je je emotionele omgeving af, en blijft er minder identificatiemateriaal over, dus zoeken we dit allemaal bij de vrouw. Maar deze heeft niet zoveel als jij, omdat zij in haar dagelijkse doen en laten genoeg te spiegelen heeft.(zichzelf met van alles vertrouwd heeft gemaakt, en zichzelf daarom meer deel maakt van haar omgeving, en minder het gevoel zoekt van vertedering) 
 
Maar de mannen hebben dit gevoel net zo hard nodig, maar kunnen dit niet toestaan onder diezelfde condities als waarmee vrouwen hun emotie in balans brengen. Wij zullen niet gaan meeleven tijdens een aflevering van Oprah, en een traan laten om een huilende moeder met haar verhaal.
Mannen hebben een excuus nodig en doen dit via de seks. Maar seks is sport en minder intiem als je zou willen. En als de man zijn vertrouwen, en zijn kwetsbaarheid uitstort, moeten de vrouwen natuurlijk zoals velen wel doen, niet schrikken! Dit is de opgespaarde dorst die eruit komt. Wij schrikken niet als de vrouw meehuilt met een zielig verhaal op tv, want daar zijn we aan gewend, maar waarom schrikt de vrouw dan wel als Kees tussen de lakens zijn kwetsbaarheid meedeelt? Het spel is uit Kees! Ze wilt je niet meer…
 
Het enige verschil is, de vrouw neemt steeds kleine slokjes, en de man drinkt in een keer zijn fles leeg. Timing.
 
Nu even terug naar de magische glans. Wanneer je in de woestijn loopt, pittig uitgeput, dan krijgen de dingen om je heen ook een gouden randje. Als je maar lang genoeg loopt! Vraag dat maar aan de ultra marathon renners. Ieder geval, erge uitputting of dorst, rommelt met het verstand. 
 
Verliefdheid kan volgens mij dan ook alleen ontstaan in periodes van dorst. De emmer loopt ergens over, maar je weet niet waar die staat, omdat je zolang niet drinkt. Je kunt aan niets je liefde kwijt, en met niets je liefde delen. 
Veel singels nemen een hond, en houden van dat beest als van een partner. De hond is nu het surrogaat. Deze verhindert dat de behoefte zo groot wordt, dat je nog eens een keer die domme fout begaat. Want keuzes maken tijdens een stevige behoefte, pakt natuurlijk niet goed uit, want alles krijgt al snel meer glans. 
 
 
Dit was mijn "magische glans theorie", waarin een stukje nietsvermoedende creatie op een supranormaal voetstuk wordt geplaatst. Die glans, geeft haar alle voordeel van de twijfel, en die gaat je slopen. Je ziet haar niet gewoon zitten, maar stralen. Je ziet haar niet gewoon lopen, maar zweven. Alles krijgt het glanseffect. Je gaat haar nog net niet aanbidden. Dit voordeel van de twijfel, is niets meer of minder dan het weglaten van alle kritiek.
 
Er is geen sprake meer van samenspel maar eerder een meester - leerling verhouding.
 
In erge gevallen een meester- slaaf relatie. Zij de meester, jij de slaaf. En dat allemaal in een ontspruiten van toegeven aan…Je accepteert alles, zolang je liefde krijgt. Je bent uitgeput, en de behoefte is simpelweg te groot.
 
Ik heb hier een oplossing voor.  Als mannen nu eens meer met elkaar praten, en niet alleen die stoere praat, maar echt vertellen wat ze op hun hart hebben. Dan maak je daarmee de kans kleiner dat je in de liefde op je bek gaat!
 
Stellingen om over na te denken:
 
“Zonder bijtijds te ‘drinken’,  ga je wazig zien”
 
 “Zonder goede vrienden, eindig je als slaaf.” 
 
 
 
..........................................................................................................................................
 
Het was me weer een waar genoegen

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooie wijsheden.