De ellende van overdreven positief

Door Utopia gepubliceerd op Wednesday 22 January 14:49

De fout van tweedeling: Positief v/s negatief zetten

Als je de wereld plaatst in een goed en slecht categorie ga je alles kwalificeren op één aspect, en sla je al het andere over. Een redevoering kan soms een akelig karakter krijgen, omdat deze niet tot doel heeft een vrolijk praatje te zijn, maar een punt duidelijk wil maken. Daarvoor moet je soms een ander over zijn grens laten kijken, en dat kan nu eenmaal niet altijd op een goedlachse manier. Soms moet je even verder dan het schild dragen kan. Even voorbij gaan aan de vrolijkheid. "Wakker schudden" Soms zijn het juist alleen de heftige reacties die tot nadenken zetten, en alleen wanneer iemand verbaasd of verbijsterd raakt door je uitspraken, zul je jezelf even achter je oren krabben. 
Nee, je laat niet iedereen in zijn waarde puur omdat je van mening bent dat het ieders recht is om te kunnen vinden, en te kunnen oordelen naar hartelust. Het is goed om meningsverschillen te onderzoeken dat is wat disscussies doen, die onderzoeken waar en op welke gronden die mening staat. 

Er is een slappe stroming onder de mensen, die alleen met elkaar willen lachen. Die alleen mooie dingen willen bespreken. Waarschijnlijk zijn ze zo kwetsbaar, wanhopig of depressief dat elk vervelend akkefietje dan al snel teveel is. Die berg ellende is al zo groot van binnen, dat één gewichtig woord de boel laat instorten tot in het diepste van hun gevoel. De vrees is dat zij dan voor goed in de ellende blijven zitten. Het is alsof ze continu grijpen naar de zon. 

sociale interactie is te complex om te klassificeren op alleen positief of negatief. Dat is een erg vernauwde kijk op zaken. We weten allemaal wel dat sommige mensen overheersend klagen en zeveren, en ja, daar wordt je moe van. Maar is het niet zo dat deze mensen dit doen om emotionele afstand te garanderen voor zichzelf omdat ze bang zijn voor intimiteit? Ik denk het wel, en het is dan ook erg makkelijk hierdoorheen te prikken en deze types even over die angstbrug heen te helpen. Tenzij je zo'n zwart-wit denker bent, en jezelf alleen met je positieve vriendjes omringt, dan ga je dit soort mensen uit de weg. Bang voor besmetting. Bang dat het je leeg zuigt.
Ik zal je een geheimpje verklappen. Leeg was je dan al hoor! Je kunt beter inzien dat je zelf niets te bieden hebt. Mijn ervaring met superzeikerds is, dat er meestal een gevoelig persoon achter de knoppen zit, die zichzelf in de veiligheid modus heeft gezet. Ja een domme manier, dat klopt, maar mensen maken nu eenmaal veel stomme keuzes. "Zelfmutilatie boven genezing weet je wel." Misschien een misplaatste trots maar de grootste angst is en blijft nog altijd het tonen van eigen kwetsbaarheid. Dan liever helemaal niets.
Dit is een evolutionair principe, want groepsdieren die zwak waren werden verstoten. Zwakte tonen we daarom liever niet. 

Soms zijn superzeikerds best grappig, want in hun afstand doen ze meestal wel hun best toch ook grappig te zijn. Ze willen je gerust niet van zich afjagen, maar kom gewoon niet te dichtbij.

Zeiken kan ook een ziekte zijn. Maar dat is overdreven positief doen ook. Ik ga nog liever om met een zeikerd. Van die Ultra-positivisten heb ik mijn buik flink vol. Die snappen helemaal niets van de wereld, en lijken in een continue vrees te verkeren voor alles wat hun roze wolk ontkent. Een zeikerd kan lachen, het hoeft niet. Maar een Ultra-positivist kan niet zeiken, is niet oprecht boos, en dan wordt het linke soep!


Zij sparen onbewust al hun frustraties op, en het zijn dan ook vulkanen op springen. Hun lachen is op den duur niet meer echt, en al hun woorden zijn hol. Dus praten ze over energiën en engelen. Want daar kom je dan op uit. Zij worden in hun gedrag zo kunstmatig, dat zij in een onwerkelijke wereld gaan leven, met de bijnbehorende onwerkelijke overtuigingen. Dit komt allemaal omdat zij zich focussen op alleen het positieve en daarmee is het hele evenwicht zoek. Zo week je los van realiteit, en wordt in je pogingen alleen het mooie na te jagen, een anti-pool van werkelijkheid.
 

Bovendien is het tamelijk ongezond om actief het negatieve te ontwijken, want zo maak je jezelf een volkomen vreemde voor nare dingen, en leer je het af om je te wapenen in tijden dat het allemaal minder goed gaat dan je gehoopt had. Waardoor je, indien het zover is, nog verder in je positieve wereldje duikt. De enige oplossingen die je dan vindt, zitten in een nog meer surreële wereld. Dan kom je uit bij de geesten, lichtwerkers en engelen. Deze mensen zijn zo uiterst kwetsbaar geworden, door alleen het mooie te willen zien, dat elke confrontatie met de werkelijkheid en alles wat dit mag inhouden, de harde waarheid, discussie of zelfs een lichte vorm van agressie dan al veel te veel is. 

 

Een tip: Je vergroot je levensgeluk NIET door je alleen te focussen op mooie dingen. Juist niet!
Wat je wel doet, is je weerbaarheid verlagen, en daarmee je kwetsbaarheid vergroten.
 

Boekenwinkels liggen vol met goedkope fantasie oplossingen die jouw zwakke 'ik-je' nog zwakkker maken. Die leugens ruilen tegen weerbaarheid. Die je afhankelijk maken van een gestoord gedachte-systeem. Je zult steeds meer gekte opslokken om oplossingen te geven voor kleine probleempjes waar je anders geen last van zou hebben. De truck van dit genre van literatuur is, dat zij de lezer het idee geven dat zij hooggevoelig zijn. Dit lijkt een waarheid als een koe, want de lezer erkent dit als een match van 100%, maar dit is niet waar. Wat er gaande is, heb ik hierboven beschreven. Ze zijn gewoon alleen maar weerloos. Zij hebben niet gevochten maar gevlucht. Zij keken naar het positieve, ontweken het negaiteve, wat gewoon een ander woord is voor die onvermijdelijke dingen in het leven die er gewoon bij horen. 

Uit balans geslagen hulpelozen die tegen schizofrenie aanhikken. Overtuigd van hun gave, en supergevoeligheid. Een missie om goedheid te delen en uit te zenden. Ho! Ik geniet van mijn stommiteit en fouten. Ik wil me af en toe moeten schamen voor mijn gedrag. Dit maakt het leven uitdagend, lachwekkend (zo niet voor mijzelf, dan toch zeker wel de ander)

Ik kan lachen om zaken waar jij van rilt en waarschijnlijk voor wegrent. Wie is hier dan rijker? Ben jij gezegend met een denkende geest die overal voor wegerent wat hem niet aanstaat. Die zichzelf rot voelt bij het minste geringste problematische? Die dichtslaat als iemand ruzie maakt? Die niet naar een ruzie kan luisteren, en zo echt zou gaan begrijpen wat er aan de hand is?, maar in plaats daarvan zijn oren dichtstopt en wegloopt? En roept dat je die negativiteit zat bent? Dan ben je ook iemand die op weg is naar de afgrond, maar denkt dat dit de juiste weg is. Sorrie voor je, van vluchten word je niet beter. Ik zeg niet dat je het leuk moet vinden wanneer je met een kwaad persoon te maken krijgt. Sla hem van mijn part de hersens in. Dan heb je het ook opgelost. Dreig er eerst mee, wie weet of het helpt?

Nergens moet je accepteren waar je ook verandering kunt aanbrengen. Laat je horen. Maar duik niet weg in een hoekje, met een excuus voor jezelf waar jij je achter verschuilt, en vervolgens steun vindt in het positivistische geleuter. Dit zijn werkelijk van moeder aarde losgeslagen figuren zonder ruggengraat. 

Vuur met vuur bestrijden

Oog om oog, tand om tand! Alles beter dan jezelf een laffaard voelen, en daarom verknipte ideologieën aanhangen, omdat je anders niet met jezelf kunt leven.

Als je karakter hebt, dan kijk je naar het hele plaatje, en knip je niet de mooie beelden uit de foto. Dan accepteer je en probeer je te begrijpen. Want begrijpen alleen al, verlicht. Wat niet begrepen wordt, blijft zichsteeds herhalen. Kijk daarom niet één kant op. Kijk naar het totaal, ren niet weg, en probeer te verklaren zonder te wijzen. Als je kunt lachen, dan doe je het goed. En alleen als je echt kwaad kunt zijn, kun je echt lachen, anders niet. Dat is onmogelijk. Dan ben je nep, en dat voelen normale mensen. Die zullen je ontwijken, en wat je overhoudt zijn alleen die types die net zo wazig, week, weerloos en kwetsbaar zijn als jij. Maar je hebt je steun, zolang deze groep elkaar erkent, blijft de gedachte levend. 
(geen redden meer aan) 

Het is net zoals bij sektes. Die idioten die zichzelf buiten sluiten van de maatschappij. De leider wilt dit zodat gezonde rede van buitenaf geen gevaar kan vormen. Hij wilt zijn volgelingen in de ban houden van zijn ideeën. Zolang iedereen met hetzelfde overgoten wordt, blijft de eenheid bestaan. Eenheid versterkt. Eenheid radicaliseert. Maar het ergste en gevaarlijkste is; Eenheid verzwakt het individu. Daarom wordt er gedreigd met uitsluiting, want zonder de rest, ben je niets meer. Hoe meer zielsverwanten, des te kleiner de kans op genezing. Spirituele boekjes zijn de goeroes op afstand. Mensen maak je zwak en afhankelijk, en Astro tv gedijdt er goed op!

 

 

***************************************************************************
        EINDE                EINDE                 EINDE
***************************************************************************

Verantwoording: 

Niets is met de bedoeling geschreven anderen te beschimpen, maar om diegenen die twijfelen en hier al ideeen over hadden, een setje te geven en versterking te bieden tegen de ellende die positivisten teweeg brengen. Want zij zijn vaak diegenen die anderen continu betitelen als negatief, en keren hun rug. 

Er bestaat niet zoiets als negatief. Wel bestaat er iets als Niet willen inzien, en Niet willen accepteren. 
Dat is soms goed en soms niet. Maar om stelselmatig ontwijkgedrag te vertonen, en alles te vermijden of verketteren wat je niet aanstaat is ziekelijk.

Je kunt jezelf in je roze wereldje opsluiten, en overal zul je steun vinden en gelijkgestemden. Zelfs de meest gestoorde ideeën vinden ergens in de wereld wel hun steun van gelijken. Dat maakt het nog niet goed of waar. Zolang het individu zich ophangt aan de groep, wordt de groep wel sterker, maar verzwakt het individu.

.............................................................
 

'De lemniscaat heeft in dit artikel geen enkele betekenis dan de lampion om ook die mensen figuurlijk te lokken en beet te grijpen die ik wil toespreken.'  (het is hun eigen aas).

 

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.