Liefde en haat dicht bij elkaar?

Door Utopia gepubliceerd op Tuesday 14 May 22:56

Er was laatst wat discussie rond dit onderwerp. Ik las een reactie, - geen ongewone - die me aan het denken zettte. Het is iets wat je teveel hoort, maar helemaal niet klopt. Nu heb ik 'm voor mijzelf al opgehelderd, maar nu merkte ik toch dat mijn uitleg niet over is gekomen. Daarom nu met illustraties.

Meestal is kinderlijk verstand genoeg. Alleen kan het kind de zaken niet verklaren. Wanneer wij meer volwassen groeien, gaan wij de zaken complexer verklaren. "Vaak ook in ons eigen voordeel."  M.a.w, wij passen theorie aan, zodanig dat deze niet negatief interfereert met ons zelfbeeld. Dit is o.a, de reden dat niet filosofen A.Schopenhauer als pessimist wegzetten. In feite zei de man dingen die de mens een lelijke naam gaf. Hij ontketende een warboel tot een orderlijk geheel, ten spijt van ons 'goede fatsoen.'
Wie niet van zichzelf hoogdravend is, en kan lachen om zijn stommiteiten, ja wie zichzelf niet al te serieus neemt, zal aan zijn boeken een feest beleven.  Ik raad u aan:(Parerga en paralipomena) 

Ik hoor te vaak dat liefde en haat dicht naast elkaar liggen. Wanneer ik dit beredeneer, kom ik snel tot de conclusie dat men niet geneigd is zichzelf de schuld te geven van een labiel karakter die over de gehele as van zijn mogelijkheiden heen en weer slingert, maar eerder zegt: "Neen, wij maken kleine schommelingen, maar nu is het feit daar, dat toevallig de haat, pal naast de liefde gezeteld is!"

6a27c1f14da3a1ddae70f2a8120c595f.jpg

Neem rood als Haat en geel als Liefde. Je ziet, wanneer deze twee dicht tegen elkaar liggen, is het logisch dat wij in relaties snel overgaan van liefde naar haat, en dat er maar iets hoeft te gebeuren. De as is ons hele bereik van gevoel en emotie. Dit behoeft geen uitleg, iedereen ziet dat dit model volstrekt belachelijk is. Dit is een model om eigen fouten te vergoeilijken. "We kunnen het niet helpen, want ze liggen zo dicht bij elkaar"

Nee! zelfs een kind weet dat liefde en haat elkaars tegenpolen zijn.

963b4ce1f3f89f3ee1976521376f09bb.jpg

Zo is de as in werkelijkheid, en ik ga de logica van beiden nog uitleggen. Liefde is het uiterste van haat. We zijn hiermee een nieuw probleem tegengekomen: Onze definitie van liefde klopt niet.  Wat wij te vaak als liefde bestempelen, zijn in feite bezitsdrang en lust. En die klopt wel wanneer je zegt: Wanneer je bezit kwijtraakt, of wanneer je bezit bij je wegloopt, ontstaat woede. Perfect logisch. We verwarren alleen dit met liefde. Maar jonge mensen weten niet wat liefde is, die willen hebben. Toeeigenen. Het leren liefhebben, dat is een uitgroei van stille bewondering, en dat duurt erg lang. Jonge stelletjes zijn nog egoïsten. Die nemen wat ze willen, en wanneer dat plotseling ophoudt, wordt het kind van binnen boos! Ik was er ook zo een. Dacht dat ik van mijn exen hield. Onzin, waar ik van hield was van het hebben van een eigen vriendin. Waar ik van hield, was het kunnen wippen, (altijd te weing) en me net zo stoer voelen als die anderen die dat hadden, zolang het spel duurde...

Ik werd razend soms op hen. Wanneer ik me verwaarloosd voelde. Wanneer zij een afspraak afzegde. Hoe kan het ook anders, waar je op valt is niet haar mooie karakter. Ten eerste: Op die leeftijd is bijna niemand zichzelf, en kijk je tegen elkaars facade aan. Er is wel seksuele spanning en hooguit de bereidheid deze met jou te willen delen. In die toevalligheid belanden, is wat ons het gevoel geeft uitverkozen te zijn. Dit geeft het speciale gevoel. Iets wordt beloond.
Er komen veel ruzies voor in nieuwe relaties. We moeten naar elkaar toegroeien. (leren te leven met elkaars nukken) Accepteren dat we geen van allen zo perfect zijn als we hadden gehoopt!

Ik zeg nogmaals, nee!, liefde en haat liggen mijlen ver uiteen, en het is een disbalans of noem het sociale schizofrenie, emotionele labiliteit, die ons heen en weer slingert. Maar nooit van het ene uiterste naar het andere. Gewoon schommelingen.

a0899e094684639710486d3fb72e4bce.jpg

Wij zullen nooit zoals wordt gesuggereerd, van liefde naar haat gaan en snel terug. Daarom suggereren mensen dat ze, (zie bovenste eerste plaatje) direct naast elkaar liggen. Ik heb ze even voor het gemak in het midden gezet. Wat is dan wel logisch? >>> We missen er en paar!!

9fde3a4b609242a6e8c49ca83f66e077.jpg

Dit lijkt er meer op, links de liefde als gevoel, en rechts, de rode lijn, de haat. De twee lijnen paars en blauw daar links van, zijn respectievelijk: "Lust en bezitsdrang." Nu is hij kloppend! Deze liggen perfect dichtbij om te verklaren dat de zogenaamde liefde, onder verkeerde noemer, in beeld komt bij de haat. Leuker is nog te zeggen, dat deze drie eigenschappen onderling veel meer gemeen hebben dan liefde met elk van hun afzonderlijk.

..............................................................................................................................................................

Wie zegt dat liefde en haat dichtbij elkaar liggen, ontkent dat hij zelf verantwoordelijkheid mist, en liefde voor iets anders aanziet. We geven gewoon de emotionele schaal de schuld. Maar dat kan niet en is onmogelijk! Zie je, er is niet eerst deze scheidslijn, en daaruit de gevolgen. De gedragingen van mensen staan niet op een balk! Dit is een simplificatie van onze reden. Zo maken wij onszelf duidelijk, met diagrammen. Zo maak ik u wijs, hoe ik erover denk. Net zoals u mij wijs maakt en elkaar, dat liefde en haat dichtbij elkaar liggen, dus gebruik ik hier uw eigen model, en ontkracht het met uw eigen woorden. Dank je wel! Gemakkelijker kun je het me niet maken.

 

Eindnoot

Liefde is een universeel gevoel dat zich op alles laat projecteren, niet per se mensen en dus je partner. Liefde is een overdaad. Deze kan nooit plotseling haat worden, wordt het dat wel, dan was het geen liefde.


Voordat je echt van iemand houdt, en niet 'Ik hou van je" zegt omdat je garanties wilt vergroten, gaat er een flinke tijd overheen. Dat moet langzaam en kan alleen maar langzaam groeien. Je ziet het wel veel bij oudere stellen, maar zeker niet bij nieuwe. Nieuwe relaties weten niet waar ze voor staan, of voor komen te staan, maar noemen het liefde omdat ze dat denken. In hun omgang met elkaar, komen en lopen zij de verwachtingen en eisen mis, en er komt woede en vaak ook haat. Zo zit je samen knus op de bank, en een uur later scheld je elkaar uit. En wij interpreteren dit als liefde en haat. Dit is een groot misverstand! Liefde en haat zijn tegenpolen. Liefde is bewondering en overtuiging, en voordat deze liefde is weggeslagen, moet er echt heel veel gebeuren! Dat gaat zeker niet in een dag, zelfs niet in één week. Liefde is een verankerd gevoel, welke langzaam slijten kan.

* * *

 

 

Zuiver op de graad
 

soms kom ik niet verder
niet verder dan jouw graatloosheid
daaraan kom ik niet voorbij

je kwelt en irriteert
vernietigt en domineert me
met al je stommiteiten

discussies verpest in tijd
het is moeilijk en ik weet het
toegeven vereist een leeuwenhart!

 

*******************************************************************************************************************
       EINDE               EINDE                EINDE               EINDE                 EINDE               EINDE      
*******************************************************************************************************************

" Echte liefde, laat haar onbereikbaar blijven. Eeuwig de hunkering voorbij... Wat niet van veraf ligt te wachten, bevindt zich tussen jou en mij "

 

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi artikel, ik snap het ook wel wat je bedoelt. Maar mijn persoonlijke idee over haat is, dat je iemand ook kunt haten omdat je er zo veel van houdt, neem bijvoorbeeld mensen waar je zielsveel van houd..., en nee, geen partner maar bv je kids, je broer of een ander dierbaar iemand, ze doen soms zulke vervelende, domme dingen waarvan je weet dat zij zichzelf te kort doen, dat je ze zou kunnen haten, maar juist uit liefde. Moeilijk uit te leggen vrees ik.
Ja maar je haat ze dan niet echt. Toch? En als je je broer of kind echt haat, is er iets goed mis in die relatie. Dan nog ligt het er niet aan, en is het geen gevolg van het gegeven dat ze naast elkaar liggen en dus het excuus vormen, maar eerder dat jij grote sprongen maakt in gedrag van haat >>>> naar liefde. We moeten als mensen eerder onszelf de schuld geven, en erkennen dat ons gedrag labiel is, eerder dan te zeggen dat het nu eenmaal zo gaat, 'want liefde en haat liggen dicht bij elkaar..' Dat is waar het hele stuk nu over gaat. Je kunt niet haten als je van iemand houdt.
Kom maar met een goed tegenargument. Ik sta open en stiekem hoop ik dat er iemand komt en mijn theorie ontkracht. Ik ben alleen geïnteresseerd in hoe het zit.
Ik heb al die tijd al begrepen wat je bedoelde en ben het met je eens. aleen het voorbeeld wat je koos vond ik dat het er niet bij paste. Maar Mooi en super uitgeld dikke duim dik verdiend
Mijn voorbeeld van het aaien van je konijn, welke je vervolgens plotseling een klap geeft, vind ik nog steeds een prima voorbeeld. Omdat dit een uitwerking zou zijn, indien liefde en haat daadwerkelijk dichtbij elkaar zouden liggen. Dan was al ons gedrag inconsistent. Maar omdat dit niet zo is, en deze twee ver uiteen liggen, is ons gedrag dus de boosdoener. Wij zelf dus en kunnen wij ons niet verschuilen achter dit zwakke excuus. Wie haat en liefheeft is uit de maat geschoten, en moet oppassen niet in het gekkenhuis te belanden. Het is zorgwekkend. Dat komt op mij erg onbetrouwbaar over. Tenzij het geen liefde is, en ook jij daarin als waarnemer voor de gek gehouden bent. Dit, omdat wij een blinde vlek hebben voor ons zelfzuchtige gedrag. Wij vertalen alles maar wat graag naar die nobelheid die ons zo siert. "Ik doe het voor jou.."
Zeer interessant om jouw visie hierop te lezen en het geeft stof tot nadenken. Ik snap denk ik wat je zegt.
Maar is het niet dat lachen en huilen ook elkaars tegenpolen zijn, en je toch kan huilen van het lachen? Ineens liggen deze tegenpolen dicht tegen elkaar of gaan in elkaar over.
De woorden liefde en haat hebben vele nuances. Als je haat voelt wil dat niet zeggen dat er geen liefde onder ligt. Ik ga er nog eens over nadenken, je triggert me met dit artikel, leuk!
Interessant artikel. Zo had ik het nog niet bekeken.
Liefde en haat liggen inderdaad mijlenver uit elkaar. Toch begrijp ik ook de uitspraak 'Liefde en haat liggen dicht bij elkaar.' Er schuilt er zelfs een zekere waarheid in.
Want ze zijn allebei sterke emoties. Liefde is dan wel niet destructief zoals haat, sterk kan ze zeker zijn.
Het ligt zeker ook deels aan het karakter van de mens dat er soms snel wordt gewisseld/
Maar ik denk dat er ook nog gradaties van liefde en haat zijn. (Sterker nog, heel de scala bestaat waarschijnlijk uit die gradaties, aangezien de puurste vormen aan het eind liggen) En sommige gradaties liggen wel dicht bij elkaar. (In willekeurige volgorde: weerzin, vriendschap, lust, respect, hekel)
Zeer goed uitgelegd. Eerst was ik, een romantische ziel, nogal tegen de conclusie van je artikel. Maar na wat nadenken, besefte ik dat er wel wat in zat.
Blinde romance kan je stikken! Beter de oogjes open, wat mooi en echt is verdwijnt niet ;)
Fijn dat je het snapt,
groet
Wat een heerlijke filosofische maaltijd schotel je me weer eens voor, kerel! De globale strekking van je artikel deel ik zonder meer, laat ik daarmee beginnen. Liefde en haat zijn inderdaad elkaars tegenpolen en liggen helemaal niet naast elkaar.
Prachtig hoe je jouw visie hebt uitgelegd met behulp van die lijntjes. Allemaal helder en goed te volgen. Toch ben ik het - ook al is het op detailniveau - niet helemaal met je eens, hoewel ik via een andere uitleg op min of meer dezelfde slotsom uitkom.
Daar waar jij gebruikmaakt van lijntjes, pas ik de hoefijzertheorie toe die eveneens op het communisme en fascisme van toepassing is. Oftewel, ogenschijnlijk lijken ze dicht bij elkaar te liggen doordat ze als elkaars uiterste zijnde bepaalde overeenkomsten vertonen (denk daarbij alleen al aan het gegeven dat ze beiden een vorm van uitersten zijn die om die reden dan ook beiden gepaard gaan met uiterste emoties), maar ondertussen moet je wel een ommezwaai van (meer dan) 180 graden maken om van het ene naar het andere uiterste te gaan.
Dan even over je laatste lijntjesschema. Ik kan begrijpen waarom je zegt dat lust en bezitsdrang ontbreken. Echter zou ik de bijbehorende lijntjes niet naast haat, maar compleet in het midden plaatsen omdat ze eigenlijk noch met liefde noch met haat te maken hebben. Beiden zijn in mijn optiek een zuivere vorm van egocentrisme, waardoor ze allebei een positie in het absolute midden in zouden moeten nemen.
Ja maar in verhouding tot liefde als goedzak die niets verwacht maar slechts bewondert, zijn lust en bezit wel degelijk onderhevig aan verwachting, en haat is zijn respons wanneer het fout gaat. Daarom, rechts naast elkaar!:)
Ik weet waarom ik dit zo deed, maar bedankt voor je idee. Egocentrisme, ja we weten de betekenis naar het woord, maar het refereert naar een manier van handelen, en niet naar een locatie ;)