Dagboekverhaal: 3 september 1987

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 22 January 23:42

 

Dagboekverhaal: 3 september 1987

 

Drie september 1987, goed onthouden die datum! Wat ik nou weer beleefd heb! Ongelofelijk!

 

Vorig weekend zat ik bij mijn vriendje in Friesland en was mijn vriendin Irma naar The Magnificent 7 die gewoon in Amsterdam optraden. Ik was jaloers, ik had er ook bij willen zijn! Gisteravond heb ik het management gebeld, en nu bleek dat ze vanavond nog een keer in Amsterdam zouden optreden. Dus, de bus gepakt en naar het Limburg Stierumplein gegaan ..

Ik stapte uit de bus en hoorde muziek. Bekende muziek. De stem van Rieanny Janssen .. WOW! Ik rende naar het geluid toe .. jahoor, ik had gelijk!

The Midnight Hour stond te spelen! Ongelofelijk! Zomaar op een pleintje midden in Amsterdam! Ik trok een sprintje tussen de geparkeerde auto’s door naar het podium. Jas op de grond en dansen maar! De mensen om me heen keken wat verbaasd naar me, maar dat kon me helemaal niks schelen.

Ik keek steeds maar naar Ernst Jansz. Niet te geloven dat ik hem zó onverwachts zomaar zou zien spelen! Wat was hij mooi, mijn Ernst! Jeetje! Ik was zo ongelofelijk blij hier te zijn! Ik zag dat Mies me herkend had; hij lachte een paar keer naar me. Rieanny herkende me ook. Leuk!

foto © SanneFotografeert The Midnight Hour 1986

 

The Midnight Hour is een halve DOE MAAR, met Jan Hendriks en Ernst Jansz. Ze spelen covers van soul- en funkhelden als Sam&Dave, Sly Stone en James Brown. De grote inspirators van Prince. Héél erg gaaf!Ik had nog niet zoveel van het optreden gemist, want ze speelden nog zeker drie kwartier. Janneman zong Sexmachine van James Brown, heerlijk! Achter mij zag ik ook Jaloe staan. Dat meisje van Switch dat nu ineens Ernst zn vriendin blijkt te zijn. Wat is ze mooi!

Na afloop van het optreden liep ik naar de achterkant van het podium. Mies kwam naar me toe en we hebben even staan praten. Hij is echt heel aardig. Aan Janneman vroeg ik of er “iets speciaals” zou gaan gebeuren vandaag .. Hij begon te lachen en zei dat hij het niet wist. Mies vertelde dat het vanavond “wel eens zover zou kunnen komen” .. Whaaaahhaaaahhh!

Daar stond ik dan, in mn eentje, helemaal hyper te zijn! De verwachting, de mogelijkheid .. het zou zomaar .. whaaaaahaaaahhhh!

Opeens kwam Henny Vrienten himself langslopen. Heel verlegen liep ik op hem af, hij moest het me vertellen .. Hij lachte heel vriendelijk, gaf niet echt antwoord, maar hij deed wel geheimzinnig. Dus mijn conclusie: er zou zeker íets gaan gebeuren! Ik stond te trillen op mijn benen en was helemaal hyper!

Ik belde naar huis, en daarna naar mijn vriendin Irma. Ze moest komen! NU!

Ik liep terug naar het podium, daar begon The Magnificent 7 met het optreden. Daar zit de andere helft van DOE MAAR in, met Henny Vrienten, Jan Pijnenburg en Joost Belinfante. De M7 speelt oude filmmuziekjes, met veel humor en gekkigheidjes, ook heel erg leuk.

foto © SanneFotografeert The Magnificent 7 1988

 

Irma kwam gelukkig snel, nu had ik iemand bij me om in de arm te knijpen. Ik praatte haar snel bij, en samen stonden we hyperzenuwachtig af te wachten. Henny en Joost keken steeds onze kant uit .. herkenning? We werden er in elk geval heel zenuwachtig van. Wat spannend allemaal!

Nadat de Magnificent 7 klaar was vroeg de presentator of iedereen nog even wilde blijven, want er wachtte nog een verrassing! Jippie!

Irma en ik liepen ondertussen als een hondje Henny Vrienten achterna. Hij liep een verlaten winkelpand in, en wij werden tegengehouden door een of andere kerel. Maar toen kwam Jaloe en die zei tegen die kerel dat wij wel mee naar binnen mochten! Die Jaloe, wat lief van haar!

In het verlaten winkeltje annex kleedkamer schrok ik me rot! Wat een openbaring! Overal waar ik keek waren ze! Henny, Jan H., Jan P, Ernst, Joost, Charlotte en Jaloe, Frank van der Meijden, en zelfs Piet Dekker en Carel Copier! Wow! Je zou dus kunnen stellen dat álles wat met DOE MAAR te maken had in die kleedkamer aanwezig was! Wat een feest! Het idee dat ik daar zomaar tussen stond!

Piet Dekker en Carel Copier zaten samen in een bandje, het Billy Spek Ensemble, wat eerder in de middag ook al opgetreden had. Carel was trouwens strontbezopen, niet leuk meer. Piet was ook niet zo erg nuchter meer, maar die deed tenminste niet vervelend.

Rieanny en Mies zaten ons maar zo’n beetje toe te lachen. Het zal ook wel een bizar gezicht geweest zijn, twee van die idiote meisjes van 18 jaar die hyperdepieper waren bij de aanblik van al die mannen daar. Die zo overduidelijk fan zijn ..

 

foto: © SanneFotografeert in de kleedkamer na een optreden van The Midnight Hour 1986

 

En toen .. en toen .. en toen was het zover. Het ging gebeuren! Het gebeurde gewoon. En ik was erbij! Ik was erbij! Ongelofelijk! 

Iedereen ging terug naar het podium, iedereen dus. Ernst, Henny, Jan H, Jan P, Piet, Carel, de rest van de M7 en Midnight .. iedereen! En iedereen was blij. Ze voelden zich heerlijk, het straalde gewoon van het podium af! En ik, ik voelde me weer dat kleine hysterische meisje van 14. Ik stond te trillen op mijn benen en ik voelde me zálig!

Daar stond gewoon DOE MAAR op het podium! Daar stonden ze met zn allen, alsof de tijd had stil gestaan, plezier te maken! En ik, ik was erbij! Eigenlijk was het meer een jamsessie. Ze pielden wat en daar kwam dan een liedje uit. Alles heerlijk ontspannen en heel vrolijk. Ska en reggaemuziekjes, heerlijk gaaf.

En toen ineens Nederwiet! Het kon natuurlijk niet uitblijven! Geweldig! Het was zo maf, het leek alsof ik droomde, maar het was zó echt! Joost had het erover dat de Nederwiet nu volwassen was geworden en volgroeid was. Maf, maar wel leuk. De mannen stonden zó te genieten daar met elkaar! Het was zo onwijs gaaf om naar ze te kijken, met ze mee te genieten!

Het hele publiek was trouwens razend enthousiast. Ze joelden en zongen alles mee. Nederland is DOE MAAR nog niet vergeten! Na nog een paar geweldige skanummers moesten ze ineens ophouden. De buurtbewoners hadden geklaagd over geluidsoverlast. Helaas. Het publiek bleef klappen en joelen om meer! Maar het was over.

 

Na drieënhalf jaar verdriet en dromen en hopen .. is het eindelijk gebeurd, een droom is uitgekomen:

IK HEB DOE MAAR WEER GEZIEN !!!

Fantastisch! Bedankt jongens, bedankt! Te gek!

 

 

© SanneSchrijft 2013

eerdere dagboekbelevenissen: http://muziekbeleving.plazilla.com/dagboekverhaal-radio-freedom-festival-1985

de doemaar fan uitgelegd: http://muziekbeleving.plazilla.com/doe-maar-liefde-is-een-vreemde-ziekte

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heerlijk...je enthousiasme spat er van af :)