Ode aan de liefde: het ultieme liefdeslied

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 22 January 23:45
 
Er werd mij ooit gevraagd: "wat is je grootste passie?"
 
 
Ik moest even nadenken, want ik twijfelde .. Ik koos liefde.
 
Passie voor liefde is natuurlijk heel breed en moeilijk te omschrijven. Recht uit het hart, vol overgave en overtuiging liefde beleven, liefde geven en liefde ontvangen. Dat is naar mijn mening de grootste passie die er bestaat.
 
Ik twijfelde tussen liefde en muziek. Rare keuze misschien als ik het zo opschrijf, maar muziek is emotie en gemaakt met liefde en passie. Teksten of muziekstukken kunnen zo emotioneren dat het het diepste van je hart kan raken.
 
 
Ode aan de liefde, het ultieme liefdeslied
 
Er is een lied zo mooi, de ultieme liefdesverklaring. Ja inderdaad, van Ernst Jansz maar daar gaat het niet om. Als je het hoort is het nog mooier, omdat het met zoveel liefde en hartstocht gezongen wordt, maar de tekst alleen al is precies wat ik bedoel:
 
zolang het water naar de zee stroomt
zolang de zon nog schijnt
zolang de morgen na de nacht komt
liefste, zou ik bij je willen zijn
 
er zijn dingen die ik niet kan zeggen
we hebben al zoveel gepraat
we hoeven elkaar toch niets uit te leggen
ik ben blij dat je bestaat
 
 
Die liefde hoeft niet letterlijk tot het einde der dagen te duren, maar is in het nu wel zo overtuigend en hartstochtelijk aanwezig.
Dat is het soort liefde waar ik het ook over heb. Vol overgave, overtuigend en vol hartstocht beleven, voelen en ervaren. Passie, pure passie.
 
En dan toch heel klein: blij zijn dat iemand bestaat en daar graag bij willen zijn. Niks meer, niks minder. Zo mooi, zó mooi!
 
 
Ik heb werkelijk nog nooit iets gehoord, gezien of gevoeld wat mooier is dan dit lied, en wat duidelijker aan kan geven wat mijn passie is.
Dat het geschreven en gezongen wordt door mijn grootste idool, maakt het natuurlijk nog specialer, maar dat is niet waar het om gaat.
 
 

Ontroering

De allereerste keer dat ik dit nummer zag, was in 1983 in het Doe Maar boek. Geen muziek, alleen de woorden. Die ontroerden mij al diep.
 
Toen in 1984 bij het afscheidsconcert van Doe Maar de muziek erbij kwam was het af voor mij. Ik heb er emmers vol tranen bij gehuild, niet alleen toen maar ook al die jaren daarna.
 
In maart 2010 speelde Ernst Jansz dit opnieuw (zie het youtube-filmpje) en de impact op mij was nog steeds precies hetzelfde als in 1984 toen ik het voor het eerst hoorde.
Die overgave, hartstocht en pure passie ..
 
en toch zo simpel: ik ben blij dat je bestaat en ik wil graag bij je zijn.
Prachtig!
 
 
© SanneSchrijft 2010

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.