Twee gebroken harten vinden troost

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 22 January 23:22

 

Liefdesverdriet

 
liggend in de armen van de een, huilt mn hart om de ander
 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/6c6cfe6cbb2b5ed25b365b79320bf723.jpg

 
Liefde is niet simpel. Liefdesverdriet al helemaal niet. Liefde laat zich niet dwingen. Niet om te komen en niet om te gaan.
 
Nee, nee, ik wil er niet over praten, te pijnlijk... terwijl mn hart schreeuwt. Van verlangen, van verdriet, van wanhoop. Waarom stopt t niet gewoon, zoals het contact gestopt is? Waarom is er een stemmetje in mn hoofd die zegt dat t zo makkelijk is om "zomaar" een smsje te sturen? Waarom zegt een ander stemmetje dat "gewoon" afspreken toch geen kwaad kan? Waarom kan ik hem niet gewoon deleten, zoals je met elk willekeurig bestand op de pc kunt doen? Gewoon weg, in de prullenbak en dan de Ccleaner eroverheen, om echt alles kwijt te zijn.
 
Hij ziet mijn pijn, mijn verdriet. Herkent het, heeft zo'n zelfde verdriet. Waarom kan ik er dan niet over praten? Juist bij hem, hij die mijn pijn begrijpt, zou ik mijn verhaal kwijt kunnen. Maar ik slik het weg, praten is zo pijnlijk. Praten is huilen, en ik wil niet huilen.
 
Tegelijk wil ik ook hém geen pijn doen. Want hoe kun je met de een, waarmee je het bed deelt, praten over de ander waarmee je het bed hebt gedeeld?
Hoe kan ik hem ooit uitleggen, zonder hem te kwetsen, hoe groot die passie was tussen ons en hoe diep mijn liefde nog steeds zit voor die ander? Ik kan het niet, ik zou niet weten hoe. Want ook déze man is mij lief, al is dat weer op een heel andere manier.
 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/91805639fe6e15460f747a830cd68bfc.jpg

Wij praten veel, begrijpen elkaar, troosten elkaar. Maar ook genieten we van elkaar, hebben we het gezellig en lachen we samen. Onze vriendschap wordt steeds sterker, en me steeds meer waard. Ik verdrink in zijn ogen en krijg geen genoeg van zijn kussen. Ik zou zo gemakkelijk doldwaas verliefd kunnen worden op deze man. He's so Easy to Love. Maar ik verbied het mezelf, zoals afgesproken is het alleen voor de fun, voor het moment.
 
Mijn liefdesverdriet zit me nog in de weg. Uit het oog is niet uit het hart bij mij. Geen contact wil niet zeggen dat ik niet meer dagelijks aan hem denk, hem mis. Liefdesverdriet is als een soort rouwproces, je moet er gewoon doorheen. De verleiding om je hart open te zetten voor een ander, gewoon om de pijn te verzachten, is groot. Maar is dat de manier? Is dat geen misleiding, geen valse liefde?
 
Maar ook hij heeft zo zijn problemen. Terwijl ik in zijn armen lig dwalen zijn gedachten af. Ik begrijp het, neem hem niks kwalijk. Ik ben blij dat ik in zijn armen mag liggen, mag wegkruipen, en me getroost mag voelen. Ik zie zijn pijn, zijn tranen, zijn verdriet. Ik zou hem willen troosten, in mn armen nemen en lieve woordjes zeggen. Maar ik kan hem niet helpen, ik kan zijn verdriet niet minder maken.
Afleiding, begrip en pure lust, dat zijn onze woorden. Omdat we beiden hetzelfde mee maken, begrijpen we elkaar. Om onze problemen en liefdesverdriet te vergeten vrijen we de sterren van de hemel. En het helpt... eventjes. Konden we daarmee onze gedachtes maar stilzetten, of beter nog; deleten. Fuck your brains out... Helaas, zo werkt t niet.
 
En dus liggen we in elkaars armen, en denken we aan een ander. Nemen elkaar niks kwalijk, want we begrijpen het zo goed. Voelen elkaars pijn en verdriet zo goed. Willen elkaar troosten en de pijn verzachten, terwijl we weten dat we niks kunnen doen. Slechts de tijd kan helen.
Acceptatie is het enige wat werkt. Blij zijn met het moment, het moment dat wij elkaar hebben en vasthouden en daarmee ons verdriet voor even kunnen buitensluiten.
 
http://plzcdn.com/ZillaIMG/358bad8b50ebd5b727f219d7c9131fae_medium.jpg
 
 

© SanneSchrijft 2010

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
ga je ook schrijven hier?
Gevoel en verstand.... Het zou zo mooi zijn als die eens wat meer samenwerken in plaats van tegen elkaar in.... Zou zoveel dingen makkelijker maken.....