Een doos vol brieven

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Wednesday 22 January 23:04

 

Een doos vol brieven

 

Een verhuisdoos vol: brieven! Ik kwam ze weer tegen afgelopen weekend. Brieven van penvrienden die ik nog nooit in het echt heb ontmoet, brieven van vakantieliefdes, brieven van échte vriendinnen, liefdesbrieven en kaarten van vriendjes, en brieven van échte vrienden.

 

http://plzcdn.com/ZillaIMG/23c26785cc603995d216c529b6ba4367.jpg


Natuurlijk kon ik het niet laten om te snuffelen tussen al die oude herinneringen. Heerlijk om zo op zolder in je eentje terug te gaan in de tijd, met al die mensen die ik ooit gekend heb. Leuke brieven, lieve brieven, verdrietige brieven, boze brieven ook. En grappig dat je vrijwel direct weer weet van wie en op welk moment die brief is geschreven.

 

penvriend

Het was de tijd dat email, msn, mobieltjes en sms nog niet bestonden. Ik schreef altijd graag, en veel (nog steeds). Ik had meerdere penvrienden en vriendinnen, met wie ik elk apart een andere interesse deelde.

Een paarden-penvriendin, een hardrock-penvriendin, een Prince-penvriend, meerdere Doe Maar-penvrienden en vriendinnen. Een zusje van mn eerste vriendje werd mn penvriendin toen het allang uit was met haar broer. Haar broer was ook een echte schrijver: vele liefdesbrieven en kaartjes gekregen. Een nicht uit Rotterdam met wie ik hele verzonnen manege-clubbladen maakte elke maand.

Mijn hartsvriendin met wie ik al mijn geheimen deelde, en mijn maatje, met wie ik zo veel brieven heb geschreven over álles wat je bezig houdt als tiener: liefdes, verlangens, twijfels, angsten.

 

 

mezelf kwijtgeraakt

Het viel me op hoezeer ik mezelf ben kwijtgeraakt in die 15 jaar met nu-ex. Toen, op mijn 18e was ik al, wie ik nu weer ben. Ergens in die relatie ben ik mezelf volkomen kwijtgeraakt. Uit de brieven van maatje blijkt dat ik best al heel erg een stoere meid was, girlpower, en een stoute vrouw aan het worden was.(de stoute vrouw, according to Heleen van Royen, zat toen al in me...)
Waar is het misgegaan, vraag ik me af?

Gekwetst, tot in het diepst van mijn ziel pijn gedaan door de relatie ervoor, kon nu-ex me kneden tot wie hij wilde dat ik was. Ik denk dat het dáár is fout gegaan: zo dankbaar voor zijn hulp, geduld en begrip, vergat ik wie ik werkelijk was: een stoere meid met een duidelijke eigen mening.

 

open boek

Wat ook duidelijk werd daar op zolder is de eerlijkheid en openheid waarmee ik al mijn brievenschrijvers te woord stond; net zo open en eerlijk als nu in mijn blogs. Mijn ziel blootleggen voor degene die het leest, in het volste vertrouwen dat mensen er geen misbruik van maken. Toen heel naief, nu veel bewuster van wat mensen allemaal kunnen doen: misbruik maken van je kwetsbare houding. Toch kán ik niet anders: that's me, blijkbaar.

 

dierbaar verleden

Die verhuisdoos vol met brieven. En zo is er nóg zo'n doos: een verhuisdoos vol met dagboeken, geschreven van mijn 10e tot mijn 25e, en daarna is het overgegaan in losse brieven, en heden een digi-dagboek.

Deze twee dozen zijn me zeer dierbaar, ze vertellen mijn leven, mijn jeugd.

 

© SanneSchrijft 2010

 

Reacties (1) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
leuk geschreven,
duim voor je artikel.
ik schreef vandaag mijn 100ste artikel voor xead.
mijn eerste mijlpaal