Een warm nestje

Door SanneSchrijft gepubliceerd op Thursday 23 January 00:21

 

Een warm nest

Ik ben opgegroeid in een heel warm nest. Mijn ouders hebben er járen over gedaan om mij te krijgen, en daar is veel verdriet en angst aan vooraf gegaan. Ook daarna wilde het niet meer lukken en dus werd ik als een soort Godswonder beschouwd, dat meer dan gewoon welkom was. Die liefde heb ik altijd gevoeld en da's perfect natuurlijk.

 

gepamperd

Maar terugkijkend heeft die geschiedenis er wel voor gezorgd dat ik veel te lang en veel te veel gepamperd ben, zelfs die liefde kan teveel zijn. Achteraf had ik graag meer assertiviteit, zelfstandigheid, doorzettingsvermogen en discipline bijgebracht willen krijgen.

onzelfstandig

Toen ik het huis uit ging op mn 20e had ik geen van allen, en dat heeft me in mijn relaties en mijn carriere behoorlijk negatief beïnvloed.

Het heeft ervoor gezorgd dat ik naar de dorpsmavo ging, terwijl de cito destijds HAVO aangaf, maar ik durfde niet naar een scholengemeenschap. We zijn er niet eens wezen kijken, mijn ouders schikten zich direct naar mijn wil zonder mij te proberen te overtuigen dat ik beter een andere keuze kon maken.
Het heeft ervoor gezorgd dat ik, toen ik aangenomen was op de kunstacademie van Den Haag, niet gegaan ben, omdat ik niet zelfstandig en op kamers durfde. Weer geen schop onder mn kont gekregen, en dus een goede opleiding gemist.

Toen ik op mn 20e het huis uit ging, kon ik ook in praktische zin helemaal niks. Ik had nog nooit boodschappen gedaan, laat staan prijsbewust. Ik had nog nooit gekookt, kon nog geen ei bakken. Ik had nog nooit een strijkbout vastgehad, een wasmachine gevuld en had geen notie van financiele zaken en vaste lasten die zelfstandig wonen met zich meebrachten. Ik was compleet onnozel, en daar heb ik vet lang last van gehad.

Mijn ouders hielden zielsveel van me, maar hebben zich veel te veel laten leiden door hun gevoel van dankbaarheid dat ik bestond, en zijn tekort geschoten in het zelfstandig maken van hun dochter.

 

ik als ouder

Natuurlijk neem je je eigen opvoeding mee in de opvoeding van je kinderen. Wat ik tekort heb gehad, probeer ik mijn kinderen nu bewust wél bij te brengen: zelfstandigheid, assertiviteit en doorzettingsvermogen. En ook de positieve dingen neem ik mee: die liefde en openheid van de opvoeding.
Ik probeer mijn kinderen bewust te laten worden van de maatschappij, economie, sexualiteit, politiek en zichzelf. Wij hebben een echte gespreksopvoeding, wij praten heel erg veel. Over alles. Alle onderwerpen hierboven komen aan de orde, in de hoop dat ze straks goed voorbereid en zelfstandig de maatschappij ingaan.
 

papa

Want, hoe liefdevol mijn opvoeding ook was, ik kan me werkelijk niet 1x herinneren dat ik een inhoudelijk gesprek had met mijn vader. Praten, dat deed ie niet. Ruziemaken ook niet. Grenzen stellen in mijn pubertijd ook niet.

Ik was een vreselijke puber, helemaal naar mn vader toe. Achteraf begreep ik dat ik juist bij hem zocht naar de grens, maar ik heb het nooit gevonden, maar wel mijn vader heel veel verdriet gedaan. Het feit dat hij liever wegliep van ruzie dan een keer met zijn vuist op tafel sloeg en riep "nu is het genoeg" heeft mij gemaakt tot die vreselijke puber.

Mijn vader werd ziek toen ik 18 was en stierf toen ik 22 jaar was. Ik heb met hem dus nooit een “volwassen” vader-dochterrelatie kunnen opbouwen. Iets wat ik nu erg jammer vind. Want misschien hadden we als volwassenen wel met elkaar kunnen praten, misschien had ik hem dan beter begrepen en meer begrip kunnen opbrengen voor de persoon die hij was.

 

mama

Na zijn dood werd mijn moeder mijn beste vriendin, mijn klankbord en mijn spiegel. Ze corrigeerde me waar ik de fout in ging, ze bekritiseerde me waar ik ongelijk had, ze troostte mij als ik verdriet had en ze genoot met mij als ik plezier had. En ik corrigeerde haar als zij de fout in ging, ik bekritiseerde haar als ze haar gezondheid niet serieus nam, en ik verzorgde haar toen ze te ziek werd om voor zichzelf te zorgen.

 

liefdevol

Terugdenkend aan mijn jeugd zie ik een gelukkig kind in een gelukkig gezin. Een liefdevol gezin waarin aandacht en genegenheid voor elkaar een vanzelfsprekendheid was. Ze voedden op zoals dat op het moment gewoon was, zoals zij vonden en dachten dat het goed was. Maar bovenal lieten zij mij weten en voelen dat ze van mij hielden. Dat ze uit liefde opvoedden.

 

 

Mijn ouders hielden van mij.

Mijn ouders deden hun best, hun stinkende best.

Met liefde, uit liefde.

Het was het een warm nest, een fijn nest.

© SanneSchrijft 2012

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dankbaarheid voor je ouders zelfs als het niet zo goed klikte. Heb Uw ouders lief mooi verhaal trouwens!
Jammer inderdaad dat jegeen vader dochter relatie meer op latere leeftijd hebt kunnen opbouwen. Maar hij zal toch zien hoe jij je hebt ontwikkeld daar ben ik van overtuigd
Mooi artikel lieverd