Stoppen met een slechte man slechte vrouw narcisme stoornis

Door Braadbil gepubliceerd op Thursday 19 December 18:50

Lees ook de vele andere artikelen over narcisme/narcistische persoonlijkheidsstoornis waaronder:

http://liefde-vriendschap-en-relaties.plazilla.com/een-relatie-met-een-narcist-is-traumatiserend-narcisme-persoonlijkheidsstoornis

Reacties (39) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik vraag me even af hoe het afloopt als een narcist een andere narcist aan de haak slaat?
Als ik narcisme enigszins begrijp, dan zou dit een heftige en vurige "relatie"moeten worden waar ze elkaar uiteindelijk de koppen inslaan ( letterlijk of figuurlijk of allebei).
Hallo,wat is het allemaal herkenbaar.7 maanden geleden heb ik hem laten gaan omdat ik helemaal op was, Moe van de stilte-behandelingen,moe van altijd maar alle schuld op mij te nemen en moe om altijd weer de eerste stap te zetten.Ik hield heel veel van hem en wou hem niet kwijt maar er was iets in mij dat zei "Nu is het genoeg geweest,ik kan dit niet meer". Stiekem had ik destijds nog de hoop dat hij dat ook zou voelen,dat hij nu eens voor ons zou knokken....3 weken later zat hij alweer op een dating-site, de dating-site waar wij elkaar hadden leren kennen en 1 week later had hij alweer een andere. Mijn hart was/is gebroken...hoe kun je dit doen? Ondanks zijn "moeilijk gedrag" was ik de liefde van zijn leven.Allemaal lege woorden dus,niets van waar maar oh wat kon hij het overtuigend brengen.Ik ben destijds op cold turkey gegaan,ik gunde hem mijn verdriet niet,geen traantje zou hij meer zien. 2 maanden later nam hij weer contact met me op.Hij was alweer single... Ik heb al mijn pijn en frustraties eruit gegooid, en zijn laatste woorden waren "Je bent nog steeds mijn allessie,als er wat is dan weet je me te vinden!". ROT TOCH OP! Gelukkig ben ik er niet ingetrapt,en raad eens...enkele weken later was hij alweer bij de andere.We zijn nu 7 maanden verder maar ik huil nog steeds elke dag.Hoe kan het toch dat de pijn zo diep zit???
Bedankt voor je reactie,
ten eerste heel goed van je dat je hem hebt laten gaan. Je zou er anders aan kapot gaan. Zo'n man is geen goud wat er blinkt, het is roest... wat afgeeft en lelijke vlekken op je ziel veroorzaakt.
Schadelijk dus.
Je kan en mag van iemand houden die destructief is, maar wel op afstand. Je moet jezelf namelijk in bescherming nemen. Je mag en kan hier niet fysiek/mentaal onderdoorgaan.
Narcisten zoeken altijd snel een nieuw slachtoffer (slachtoffer ja, want meer is het niet) en houden altijd de deur op een kier voor ex-slachtoffers.
Ze zitten niet alleen vol lege woorden maar hebben zelf ook een lege ziel en een leeg leven. Zie hem als niets anders dan een geesteszieke patient, die er niks aan kan doen dat ie gedragsgestoord is, die zichzelf altijd in de weg zal zitten en waar je niks aan mist.
De pijn zit diep omdat je droom in duigen valt. Dat wat je hoopte te vinden bij deze man, dat gaat nooit lukken. Dat is moeilijk. Maar gelukkig mannen zat!.
Gelukkig dat je niet in zijn manipulatievalletjes trapt.

Nog een stukje tekst voor je :


Are you missing Señor Psychopath?

Still believing he's 'a catch'?
Are you holding fast to the illusion that he's capable of having a relationship?
Still thinking you can 'help' him be a better person?
Jealous about his New Woman and wondering if he's a better person with her?
Having trouble staying with your 'No Contact' decision?
Still thinking if you handled things differently that your relationship would have survived? Please read on.

This is an excerpt from the book, "Why Is It Always About You?" by Sandy Hotchkiss. She devoted an entire chapter on (what I call) the "Quasi-Relationship" with a Narcissist/Psychopath. Because a healthy relationship is impossible with the Personality Disordered.

"Narcissists are people who never learned to make it on their own. Except for their fantasies of perfection, envy of others who have what they lack, and unacknowledged fears of humiliation, they are empty on the inside. They have no real self to bring to a relationship with another person, but they desperately need someone else to join them in their emptiness and help them maintain emotional equilibrium. The ideal candidate is someone willing to become an extension of the narcissist's fragile ego, to serve as an object of admiration, contempt, or often enough, both. The sign over the door ought to read:
Abandon Self All Ye Who Enter Here."

Are you still pining for him and thinking that the Other Woman (or New Man) is a better person than you? (No! No! No! YOU were beginning to SEE his disorder and starting to have normal expectations of him- New Lover is just Fresh Meat!) This is what he looks for in a woman (p 123) and IT IS NOT a compliment or who you want to be.


Wow... Are you still wanting to sail on that ship? Where he 'sucks out' all your good traits and projects his crap all over you.
ALL his future relationships work like this (p 124):

" If you're hooked on a narcissist, prepare to tolerate regular doses of contempt while offering unending admiration, which the narcissist is far more interested in than your love."

Real healthy, huh? When he hoovers and/or you're having a weak moment, think about how unequal and weird the dynamics of your 'Quasi-Relationship' was. How empty and shallow he was- and always will be!

"For narcissists, all relationships are about exploitation, and it's eat or be eaten...ordinary reciprocity feels to them as if they're being invaded and used, so they insist on relationships in which they always maintain the upper hand."

Yes. It will always be about his needs (and how YOU will fulfill them). His dreams (and how YOU will make them come true). His desires (and what YOU can do for him). His INSATIABLE ego (and how YOU will constantly feed it). His whims (and how YOU will change your plans to serve him).

Ja,Janssen,ik weet het.Ik denk aan een psychopaat, ik huil om een psychopaat, ik mis een psychopaat. Hoe gek kunnen ze krijgen? Toen hij 2 maanden na de breuk weer contact met me opnam toen gooide ik het voor de voeten. Dat je na 3,5 jaar relatie niet na 4 weken alweer met iemand anders het bed in kunt duiken,laat staan er meteen weer een nieuwe "relatie" van kunt maken. Het enige antwoord wat ik hierop kreeg was "Als je zo gedumpt wordt als mij, dan mag je met elke vrouw naar bed gaan die je maar wilt." Wow! Wat is dat nou? Wraak? Ego-streling? Nou, daar valt niet mee te praten...het doet alleen maar meer pijn.
Ik kan geen diagnose stellen over je ex, maar het is typisch een narc reactie.
'Als je zo gedumpt wordt als mij' ... hij is weer het slachtoffer hij is weer de zielepoot. En met de rest van zijn zin probeert hij je jaloers te maken. Beide zijn manipulatietechnieken. Die vrouw haalt ook niet de zilvervloot binnen met hem hoor. Wees gerust, die zal precies tegen hetzelfde aanlopen met hem.
Zorg dat je geen contact meer met hem hebt, net zolang tot je uit zijn ban bent.
Ik doe mijn best Janssen,al gebeuren er sinds 4 weken weer "rare dingen", ik durf hier eerlijk gezegd niet te open te zijn uit angst dat hij dit ook leest en dan dus weet dat ik nog met hem bezig ben. Daar ben ik heel bang voor omdat ik nog niet sterk genoeg ben.
Ik ben echt boos. Boos op mezelf ook. Hoe heb ik het zover laten komen. Waar was ik met m'n ogen? Met m'n verstand? Ik kon er niks aan doen dat ik dingen ging geloven. Dat was mijn menselijkheid. Nu boet ik ervoor. Na jaren pas, na jaren pas kan ik steeds meer bevestigen dat dit niet goed is. Zoveel pijn zoveel verdriet. Zoveel gemanipuleer besef je achteraf. Zo ongezond. En het erge is, als je bent geïsoleerd , ga je later twijfelen aan jezelf. Je zat zo vast in een 'systeem' in een 'web' , dat terugkomen heel zwaar is. Ik heb mezelf ook zo erg verwaarloosd. Alsof ik niet meer voor mezelf ging leven. En nu terugkrabbelen is echt zwaar. Echt heel erg. Je bent zo gewend, zo gehecht, zo verslaafd eigenlijk. Verslaafd omdat je bent gemanipuleerd. Omdat je de ander nooit kon bereiken. Alleen soms.
Zo koud behandeld. Zo koud. Zo onmenselijk. Vies. Ik schrijf voor het eerst op zo n forum. Ik heb jaren gelezen over narcisme etc.
Ik moet loskomen. Ik moet eruit. Voor mezelf. Voor m'n leven. Voor m'n toekomst. Dat ben ik mezelf verplicht.
Het gaat heel zwaar zijn, dat weet ik nu al. Dat weet ik en daarom heb ik het nooit durven los te laten.
Heel veel tijden van alleen zijn. Geen illusie meer.
Ik kan niet goed alleen zijn. Maar beter alleen dan met zo n persoon.
Ik ga mezelf weer vinden. Ik vertrouw op God. Het komt goed.
Je richt je woede op de verkeerde. Zoveel slachtoffers van narcisten zijn het schip ingegaan omdat ze de wolf achter het schaap niet zagen. Omdat ze niet zagen met wie ze werkelijk van doen hadden. Dat is logisch. Het zijn meestermanipulanten. Ze kunnen ontzettend goed toneel spelen. Oscarwaardig, maar dan voor de schurkenrol.
Je hoeft niet alleen te zijn. Je kunt zelf weer voor een gezond netwerk om je heen zorgen.
Je mag me altijd een berichtje sturen als je het moeilijk hebt.
Ik snap de verslaving, maar het is net als cocaine, je gaat er uiteindelijk aan kapot. Het is schadelijk voor je fysiek en je psyche.
Het gaat je lukken!
Ik ben niet boos op mezelf, dan zou ik boos zijn op het feit dat ik in het goede van de mens geloof en dat gun ik hem niet. HIJ heeft daar misbruik van gemaakt, HIJ wist perfect op je sterke eigenschappen zoals jouw empathie in te spelen en daar keihard misbruik van te maken.Hij wist door perfecte manipulatie jouw hart te veroveren. Laat het niet toe dat zo een loser jouw goede eigenschappen vernielt. Ik blijf in het goede en oprechte van de mens geloven,alleen zal ik voortaan meer op de "red flags" moeten letten.Die werden me de afgelopen 3,5 jaar zo vaak onder de neus geschoven...maar ik wou ze niet zien.Misschien kon ik ze gewoon niet zien omdat hij jouw hersenen spoelt en je niet meer helder/zelfstandig kunt denken. Harder worden is misschien niet verkeerd en daarmee bedoel ik dat ik voortaan meer op de daden zal letten,of die overeenkomen met wat ze zeggen. Maar een ding probeer ik wel: mijn empathie houden voor die mensen die het wel verdienen. Wees niet boos op jezelf, jouw bedoelingen waren goed.
Het was een hel. En het wordt zwaar maar ik kom er van af.
Als Engels geen probleem is, lees dan eens op alexandranouri.com, zij behandelt alles met humor en het helpt mij enorm. Morgen reageer ik op je andere berichtje.
Hoi Infomaatje, er zit wat dubbels in jouw post, de eerste regel rijmt niet helemaal met de rest... er zijn zat mannen (meer dan de helft) die gewoon monogaam zijn. Snap ook niet zo goed wat je met de 1e regel bedoelt. (...een keuze uit liefde en respect..?)
Maarre, ja, daar was/is hij goed in; de verantwoordelijkheid, óók/vooral van zijn daden, in de schoenen van een ander schuiven, hoe onmogelijk dat ook lijkt. Hij deed en doet dat gewoon.
Kan iemand mij uitleggen hoe je dat KUNT: de ander van je eigen wanddaden beschuldigen, idd de boel bedonderen en een ander er voor laten boeten... Is hier iemand die mss zo in elkaar zit en het me kan uitleggen? Hoe kun je met zo'n levenswijze met jezelf leven?
Vanmorgen nog, bij de uitwisseling bij mijn voordeur van onze zoon. Hij was een half uur te laat en ik daardoor dus ook voor mijn afspraak. Hij kwaad! (ja, HIJ) Want dit zijn toch ook geen tijdstippen, hij redt dat niet, hij komt hem niet meer halen, ik moet hem maar brengen en anders moet ik hem (onze zoon) maar houden, bulder de bulder.... niet te geloven! Ook nog dat ik me aan niets van het ouderschapsplan houd bv dat ik rook voor de neus van ons kind (ik róók helemaal niet!) enz. Allemaal onzin....
Ik hield het uiteindelijk ook niet meer en begon, tegen m'n voornemens in, ook tegen hem te roepen terwijl ik wegliep (dat weer wel) naar mn auto. Wat voor slechte vader hij wel niet was (hij had onze zoon tussen z'n benen) om zómaar zo tekeer te gaan waar onze zoon bij is, en ben toen in auto gestapt en weggereden.
Hij is gek, hartstikke gek! HIJ komt te laat en gaat dan tegen MIJ tekeer terwijl ik door hem te laat kom op MIJN afspraak!
Het is toch niet normaal! Het komt -hoe gek het ook klinkt na 5 jr- toch elke keer weer onverwacht, het is ZO ráár!
Vanavond toen ik onze zoon bij hem ophaalde deed ie weer alsof er niets gebeurd was.... ik had daarentegen zin om hem vooral te negeren en alleen 1 ding te zeggen. Dat ie nooit, maar dan ook nooit meer zo tekeer mag gaan waar onze zoon bij is. Hij belt maar, maakt een afspraak oid als hij ergens mee zit uit bv het ouderschapsplan, maar nooit meer dit. Heb dat gezegd en ben weggegaan.
Toen ik m'n zoons schoenen vergeten bleek te zijn en ik terug moest gaf hij ze aan me met zo'n raar lachje.... alsof het allemaal een spel is voor hem. Dat besefte ik me toen echt... hij gaat 's morgen tekeer en 's avonds is er zogenaamd niets gebeurd en als ik dan boos blijk te zijn heeft hij -zo lijkt het- alleen maar lol in zijn spel, dat ie me boos heeft gekregen... hij neemt het helemaal niet serieus! (zo lijkt het, en ik weet nog dat 'ie vaker op cruciale momenten zo'n houding had: hij lacht je gewoon uit met al je gevoelens over bv de ontdekking dat ie is vreemd gegaan- en voor jezelf lijken je gevoelens dan ineens ook heel triviaal, het is onbegrijpelijk gemeen).
Hij beseft ook helemaal niet hoe hij hiermee zijn zoon schaadt, heeft gewoon schijt aan alles.
Oh, het is zo ontmoedigend als ik bedenk dat ik dit (ws) nog járen moet ondergaan.... Hoe kan ik hier nou mee omgaan? Me wapenen, voorbereiden, etc? En mn zoon.... hem bij hem weghouden is geen optie.
Het eerste wat je moet leren over narcisten is dat ze werkelijk anders denken, beleven en ervaren als niet narcisten!
Ik noemde het ook liegen, draaien en ik kon er met mijn pet niet bij waarom iemand zo iets zou doen, met zo'n halstarrigheid!
Ik heb gesproken met een therapeut, die legde bij uit dat mijn ex niet loog. Liegen doe je namelijk bewust.
In het geval van mijn ex, geloofd hij werkelijk in zijn eigen waarheid. En hij leeft ook naar zijn eigen waarheid.
Vaak projecteren ze hun eigen te korten op iemand anders en dat is nu precies wat er bij jou gebeurt.
Je moet leren los laten en heel zakelijk, strak en duidelijk zijn is ontzettend goed.
Hij moet er geen speld tussen kunnen krijgen. Helemaal omdat je emotioneel zelf nog veel te verwerken hebt als ik het zo goed lees en interpreteer!
Voor mij helpt het om veel te praten met anderen, ik heb soms nog steeds de bevestiging nodig dat IK niet gek ben maar hij! Dat is moeilijk om uit je systeem te krijgen maar zeker niet onmogelijk!
Hoe je hier mee om moet gaan, kan ik je niet direct in adviseren, ik kan je vertellen hoe ik het aanpak en wat bij mij wel en niet werkt.
Ik zoek ook nog steeds naar advies en mogelijkheden.
Klopt, dat ze in hun eigen leugens geloven. Ik zag het eerst als rookgordijn, maar later dacht ik: hij heeft het er ZOOO vaak over... hij gelooft er daadwerkelijk in. Ze leven echt in een andere werkelijkheid. Echt eng hoor. Pfff ben zo benieuwd hoe zijn nieuwe slachtoffer het beleefd en uit deze relatie gaat komen! Ik weet dat twee exen van hem niks met hem te maken willen hebben en zelfs geen vent meer willen.
Narcisme is een stoornis (ik ga er maar ff vanuit dat hij dat heeft). Vandaar dat ze dingen doen die normale mensen niet in hun hoofd halen. Narcisten hebben zelf niet zoveel last van hun gedrag, de mensen om hun heen des te meer.
Je zal hun gedrag nooit begrijpen. Narcisten kunnen schadelijk zijn voor je fysieke en geestelijke gezondheid. Ze veroorzaken zoveel verdriet.
Ik ben het eens met infomaatje. Houd alles strak en kort. Het contact zo summier mogelijk en richt je op je kind, jezelf en normale contacten.
Hoi Love42, toevallig zie ik je reactie, als je mijn reactie aanklikt, dan kan je daar op reageren en krijg ik een melding.
Met monogaam zijn bedoel, dat vrijwel (uitzonderingen zijn er natuurlijk) iedereen wel eens kijkt naar een ander, flirt e.d..In die zin zouden we allemaal wel vreemd kunnen gaan, maar houden we ons in vanwege de liefde en respect die we voor onze partner hebben. Tenzij je een open relatie hebt natuurlijk.
Na mijn mening en uit ervaring, is de enige manier om je hier tegen te wapenen kennis erover te hebben, niet meer erop in te gaan of te laten merken dat ze je te pakken hebben en weigeren ruzie te maken. Gewoon het negeren voor zover dat kan en het kan een tijd duren, voordat de lol er dan vanaf gaat. Afhankelijk van de persoon.
Wat ook kan helpen, als je echt er helemaal doorheen zin, om zelf eens langs een therapeut te gaan die kennis heeft van dit soort praktijken. Dan kan je weer op krachten komen. Ik hoop echt voor je dat het lukt.
Hoi Wish, ja, lastig he, als je een kind hebt met een narcist (of iemand die dat lijkt te zijn, gezien alles wat ik er al jaren over lees).
Ik heb een zoon met mijn ex. Soms kan ik niet bevatten, en dat heb ik dus eigenlijk ook al jaren, dat ik nog járen aan hem blijf verbonden.
Het kon jaren geleden al een klap in mijn gezicht zijn, als ik me dat weer realiseerde. Toen meer nog dan nu, omdat ik nu uit die explosieve, ongezonde relatie ben met hem, een eigen huis heb. Het gaat nu alleen nog om ons kind.
...maar contact met hem hebben is voor mij -stiekem- nog steeds heel pijnlijk. Hoe is dat met jou?
Ik denk dat ik vrij zakelijk ben, maar van binnen....!
Ergens heb ik nog een soort van gevoelens voor hem. Ws ben ik nog 'verliefd' op het feit dat ik ZO graag een compleet gezin wilde, met een liefdevolle man om niet alleen geestelijke maar ook fysieke aandacht van te krijgen -dat mis ik ook zo!- en natuurlijk een kind of kinderen. Na ruim 40 jaar die droom te hebben gehad en constateren dat dat gewoon nooit meer gaat lukken, is het moeilijk andere gelijkwaardige dromen te creëren en voel ik me erg geamputeerd, leeg, nutteloos. Ook al ging het meestal slecht tussen ons, op de momenten dat we met z'n drietjes waren en het ging goed, was ik INTENS gelukkig. Daarom weet ik nu dat dat onbewust mn ultieme droom was, niets anders, en voel ik me nu zo doelloos.
Maar het contact blijft moeizaam. Praten gaat eigenlijk niet. Ik zit nog erg met opgekropte woede en verdriet omdat ik geen plaatsje kan geven aan oa z'n enorme ontrouw en dat ie blijkbaar al die jaren zo heeft gelogen en bedrogen. Maar daarnaast natuurlijk zijn stuitende egoïsme, respectloosheid, negativiteit, ondankbaarheid, explosiviteit, dominantie en onbereikbaarheid.
Een normale respectvolle dialoog was altijd al lastig en nu helemaal.
Ipv van schuld bekennen, wroeging tonen etc, gaf hij mij de schuld (en ws nu nog in stilte), zou volgens hem geen enkele man monogaam zijn, heb ik hem gedwongen naar de hoeren te gaan omdat ik hem niet steunde.... En ik deed ondertussen ALLES voor hem naast mijn eigen bijna FT baan, ons kleine kind, ik deed heel veel voor zijn zaak, ons huis dat verbouwd werd en hij liet mij dat alles alleen doen; ja, ook die verbouwing. Het was/is bijna niet te geloven. Dat hij mij daarnaast nog bedroog en slecht behandelde...
Ik kan regelmatig nog niet bevatten wat me is overkomen die afgelopen 5 jaar. En wat ik al zei, het uitpraten met hem gaat niet. Ik krijg geen antwoorden op mijn vragen, zoals ik bv met een ex daarvoor wél kreeg. Die liet me vragen, praten, huilen, gaf antwoord, na 2 weken was ik er over heen. Die relatie van 10 jaar was ook altijd respectvol, gelijkwaardig en eerlijk geweest.
Afscheid nemen van die ex en die relatie is niet te vergelijken met dit.... met deze lange lijdensweg. Het verdriet over slechte maar ook goede herinneringen (de valkuil), verdriet dat ik me zo heb laten vernederen, verdriet over het mislukte gezin, verdriet over de zorgen voor/over mijn zoon hierdoor (ook met een narcistische vader), verdriet over het gebrek aan goede communicatie met mn ex... er is nog zo veel... het zo verdrietig en frustrerend allemaal!
Er zijn gelukkig ook goede kanten inmiddels, maar het niet lukken van mijn droom is denk ik het hardste, en de nasleep met elkaar omdat we toch samen een kind hebben. Hij leeft de omgangsregeling overigens wel goed na hoor, en is gek op zijn zoon. Er zijn, ondanks alles wat gebeurd is, wellicht NOG ergere narcisten....
Wish, ik zou bijna zeggen, ik zou wel eens meer contact met jou willen, mede omdat jullie ook een kind hebben samen, wat het toch nóg lastiger maakt.
Ik merk nu ook eigenlijk steeds meer dat de meesten in mijn omgeving gewoon niet snáppen hoe het écht voor mij was. Alleen 1 vriendinnetje die dit ook heeft meegemaakt, snapt het écht.....
(sorry, lang verhaal)
Hij heeft gelijk, monogaam zijn we niet, dat is een keuze uit liefde en respect. Makkelijk om jou de schuld in de schoenen te schuiven, niet in trappen. Hij is verantwoordelijk voor zijn eigen gedrag. Hij heeft gewoon de boel bedonderd en wil jou er voor laten boeten. Typisch..
Contact is prima, elkaar hiermee helpen is één van de redenen dat ik ook over mijn ervaringen schrijf!
Goede tips, maar oh zo moeilijk als de narcist in je leven blijft zoals in mijn geval, verbonden door onze dochter.
Ja dit gaat specifiek over een narcistische partner. Bij een familielid is het een stuk lastiger. Er is een forum dat heet lotgenoten.nl geloof ik en daar schrijft men ook over narcisme (narcistische ouder, zus, kind etc). Zeer interessant.
IK zie de moeder van mijn ex ook vreselijk eronder lijden.
Ik las iets over een lotgenotenmeeting voor slachtoffers van mensen met NPS. Dat zou echt nodig zijn, zou er direct heen gaan.
Handige tip over lotgenoten, ik ga eens kijken. Want er mee omgaan is inderdaad erg lastig.
Het gaat om je eigen gevoel, hem verander je niet.

Hem verander je inderdaad niet, je kan er mee leren omgaan, tot op zekere hoogte. Ik heb dat ook met mijn ex.
Ik hou de lijn erg kort en strak en dat helpt, maar soms .......