x

Inloggen

Je bent nog niet ingelogd. Aanmelden of een nieuw account Registreren

Summerwind: Het akeligste spookhuis ter wereld

Door Nonstopmuzik gepubliceerd op Thursday 26 December 17:15

Gelegen aan de oever van West Bay Lake, in het uiterste noordoostelijk punt van Wisconsin, zijn de ruïnes van een van de grootste herenhuizen ooit, namelijk Summerwind. Summerwind is het akeligste spookhuis van Wisconsin, alleszins dat was het toch voordat vuur en de elementen van de natuur het huis verwoestten.

Het herenhuis werd gebouwd in 1916 door een zekere Robert P. Lamont. Het was de bedoeling om er een zomerhuis van te maken voor hem en zijn familie. Dit was de ideale plek om te ontspannen voor Lamont, want hij was namelijk een erg druk persoon die verbleef in de drukte van Washington DC. Hij werd dan ook later de minister van handel, onder president Herbert Hoover.

Desondanks dat het herenhuis in Summerwind bedoelt was als rustplaats, bleek toch dat dit niet helemaal was zoals verwacht. Voor degenen die zeggen dat de spookverhalen enkel ontstonden nadat Lamont in het huis verbleef, vergeten deze zeker het originele verhaal van Lamont die beweerde dat hij een geest ontmoette. Legenden van het huis beweren dat Lamont eigenlijk pistoolschoten afvuurde op een spook omdat hij dacht dat het een indringer was. De kogelgaten in de kelderdeur van de keuken bleven vele jaren aanwezig.

Na de dood van Robert Lamont werd het huis verkocht, verkocht en nog eens verkocht. Het leek erop dat er helemaal niets akeligs meer gebeurde in het huis van Lamont, toch niet tot in de vroege jaren van 1970. Een zekere Arnold Hinshaw en zijn vrouw Ginger, kochten dit huis in het begin van de jaren '70. Ze woonden in dit huis samen met hun 6 kinderen.

Vanaf de dag dat ze in het herenhuis woonden, wisten ze al dat er vreemde dingen gebeurden. Onmiddellijk begonnen de familieleden vreemde vormen en schaduwen te melden. Ook hoorden ze mompelende stemmen in de donkere, lege kamers van het huis. Wanneer ze dan in deze kamer gingen, stopten de geluiden. Het meest angstaanjagende was de geest van een vrouw die vaak werd gezien aan de deuren van de eetkamer.

Deze familie vroeg zich af of dit alles verbeelding was. Snel waren ze overtuigd dat dit niet zo was. Apparatuur, een boiler en een waterpomp gingen plots op mysterieuze wijze stuk. Vooraleer ze naar een technieker konden bellen, was dit alles op mysterieuze wijze terug gerepareerd. Dit was echter nog niet alles. Ramen en deuren die gesloten waren opende zich zonder enige aanleiding. Er was zelfs een bepaald venster dat groter en kleiner werd op bepaalde uren.

Ondanks alle vreemde activiteiten die plaatsvonden in dit huis, gaven de Hinshaws het niet op. Ze besloten om een aantal vakmannen in te huren om enkele verbouwingen aan het huis te doen. Dit was moeilijker dan verwacht. Iedere werknemer die ze belden, meldde zich ziek of zij gewoonweg dat ze niet wilden werken aan het huis. Dit kwam omdat het huis al bekend stond als behekst.

Hierdoor begon de familie Hinshaw dan maar zelf met de verbouwingen. Op een dag begonnen ze met het schilderen van een kast in een van de slaapkamers. Achter de kast was er een grote schoenlade geïnstalleerd. Deze trok de heer Arnold Hinshaw eruit zodat hij langs de randen van het frame kon schilderen. Toen hij dat deed, merkte hij op dat er een grote donkere ruimte achter de lade bleek te zijn.

Zijn vrouw bracht hem een zaklamp en hij besloot om zich door de opening te wurgen. Hij keek om zich heen met de zaklamp en ineens sprong hij terug, klauterde hij uit de buurt van de opening en zag hij bleek van schrik. Er was een soort lijk vastgelopen in het geheime vak! In de overtuiging dat het een dier zou zijn, probeerde hij opnieuw door de lade te kruipen. Omdat dit nauwelijks ging, kon hij niet goed zien wat het lijk ooit geweest was. Hierdoor vroeg hij zijn dochter om een kijkje te nemen. Ze kroop naar binnen en niet veel later, slaakte ze een gil. Het was een menselijk lijk! Ze ontdekte de schedel waarop nog steeds zwarte haren zaten, een bruine arm en een deel van een been.

Omdat niemand dit durfde weg te halen, lieten ze het liggen. Ze gingen ook niet naar de politie omdat dit toch niets zou uitgehaald hebben, echter zouden zij de schuld ervan kunnen krijgen. Kort na de ontdekking van het lichaam, werd het nog veel erger bij Summerwind.

Arnold begon op te blijven tot zeer laat 's nachts. Dit kwam omdat hij een Hammond-orgel had waarop hij speelde. Dit orgel had het koppel aangekocht voordat ze in het huis woonden. Hij had altijd plezier van het spelen op het orgel, maar dat veranderde. Zijn spel werd een waanzinnige mix van melodieën die nergens op leken, en werd luider als de nacht vorderde. Ginger smeekte hem om te stoppen, maar Arnold beweerde dat de demonen in zijn hoofd eiste dat hij zou verder spelen. Hij speelde vaak erg rare melodieën die zijn vrouw en kinderen bang maakten. Hierdoor zaten ze bijna elke nacht huilend en in elkaar gedoken van angst, samen in dezelfde slaapkamer. Op dit moment had Arnold een complete zenuwinzinking, en deed Ginger een zelfmoordpoging.

Was dit allemaal waar of was dit het resultaat van twee gestoorde geesten? Misschien wel, maar hoe zit het dan met Robert P. Lamont en de kinderen van de Hinshaws? Zij rapporteerden ook de spookachtige ontmoetingen. Was dit dan de door de invloed van hun ouders... Of was het allemaal echt? De familie zou voor de komende jaren nog steeds geen verbetering ondervinden.

Terwijl Arnold weggestuurd werd voor een behandeling, verhuisden Ginger met de kinderen naar Granton. Hier woonden de ouders van Ginger. Nadat bleek dat de behandeling bij Arnold niet werkte, scheidden Arnold en Ginger. Ginger herstelde en trouwde met een man, genaamd George Olsen. Dingen bleken heel goed te gaan, tot op het moment dat Ginger's vader besloot om naar Summerwind te gaan, om het huis te kopen. Ginger smeekte haar ouders om dat niet te doen, omdat ze niet alles had vertelt tegen haar ouders en omdat ze wist wat er gaande was in het huis. Toch stond haar vader's beslissing vast.

Bober was een popcornverkopen en een zakenman. Hij plande om het herenhuis om te zetten in een restaurant en een herberg. Dit zou veel gasten trekken naar de prachtige ligging aan het meer. Hij wist dat het huis behekst was, en beweerde zelfs dat de geest in het huis Jonathan Carver was. Dit was een ontdekkingsreiziger in de 18de eeuw. Bober beweerde dat hij op zoek was naar een oude akte die hem was aangegeven door de Sioux-indianen. De akte was zogenaamd verzegeld in de stichting van Summerwind.

Bober schreef een boek over zijn ervaringen bij Summerwind en zijn communicatie met Carver. Dit boek noemt Wolfgang von Bober. Het is nu out-of-print en zeer moeilijk te vinden.

Kort na Bober het huis kocht, ging hij een dagje verkennen. Op een bepaald moment zag George, de echtgenoot van Ginger, de kast waar het geheime compartiment was verborgen. Hij begon de lade er uit te trekken maar Ginger smeekte hem te stoppen. Hierbij vertelde Ginger het verhaal van het dode lijk. Na het horen van het verhaal, renden de mannen naar boven en keerden terug naar de kast. Karl, Ginger's broer, klom in de kast en keek om zich heen. In een paar minuten klom hij weer naar buiten... Het compartiment was leeg! Bober en George inspecteerden alle kleine ruimten en vonden niets. Was dit wel echt geweest of was het verbeelding?

Tegen het einde van de zomer reisde Karl alleen naar het huis. Hij ging wat werk doen en een aantal plannen maken voor de verbouwingen. Hier begon alles weer. Het begon te regenen. Hij sloot een deel van de ramen. Hierna ging hij naar boven. Hij kwam in de donkere gang, en hoorde een stem zijn naam roepen. Hij keek om zich heen, maar niemand was daar. Karl sloot de rest van de ramen en ging naar beneden. Hij liep naar de voorkamer en hoorde twee pistoolschoten! Hij rende naar de keuken en zag dat deze gevuld was met rook en de geur van buskruit. Iemand had een pistool afgevuurd!

Er waren nog steeds de twee gaten in de deur van de keuken. Deze waren ontstaan toen R. Lamont op een spook schoot in de keuken. Het leek dat dit alles zich terug afspeelde. Het maakte niet uit wat de verklaring was, Karl ging snel naar huis.

Hierdoor is het project van Bober nooit afgewerkt. Ze stopten met alles en het huis lieten ze zoals het is. Vandaag de dag is het enkel nog een ruïne. Na Bober heeft niemand nog gewoond in het huis. De oorzaken van het hele gebeuren zijn nooit gevonden.

 

 

 

Veel verhalen kunnen we nog steeds niet verklaren, althans de meeste wel. Ben je geïnteresseerd in dit soort zaken? Hier kan je lezen over de Bermudadriehoek of over de vloek van Toetanchamon.

 

 

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zeer creepy inderdaad, doet me denken aan de omgevingen uit The Blair Witch Project.
Bizar griezelig, wel interessant. Wat zou zich op de plek van huis wellicht ooit hebben afgespeeld? Duim.
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?