De Vlaamse nimfen zingen: Y el lobo dulce

Door Cinzia gepubliceerd op Wednesday 30 January 08:59
Nimfen @Wikipedia Commons

Dansend, badend in het maanlicht,
Nimfen en hun onweerstaanbare Godin.
Een flikkering in haar zilveren pijl en boog, 
zeker dat haar oog haar niet bedroog. 

Tussen het wiegende riet, 
iemand die stiekem meegeniet,
niet van de verfrissende stroom, 
maar een hemels zicht, ongewoon.

In het duister loeren zijn ogen,
zonder wikken, zonder blozen.
Wolf, ben jij Aktaion?
Weet je waar je aan begon!

Aktaion @Wikipedia Commons

Met de snelheid van het licht,
werpt zij een blik op zijn gezicht. 
Wolf, je hoort mij toe!
En de nimfen zongen in koor:

Y el lobo dulce,
el lobo manso y bueno,
el lobo probo,
desapareció, tornó a la montaña, 
y recomenzaron su aullido y su saña.

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Qué poema muy, muy bonita, Cinzia
Felicidades
Muchas gracias senorita :D
Dansende nimphen in het woud
Dansende Nimphen o zo stout
Met hun Godin in het Wolvenbos
Dansende nimphen ondeugend en los
Weet dat de Wolf hier jullie bespied
En al jullie bewegingen ziet
Juliie sierlijke bewegingen aanschouwt
En op zijn instinct vertrouwr
Ja de Wolf weet waar hii aan begonnen is
Hier in het woud zijn domijn voelt hij zich in het water als een vis
Terwijl hij geniet van het nimphengezang
Kijkt hij rustig en is niet bang
En lacht om het onbezonnen lied
Want dat een wolf vrij dier is begrijpen ze nog niet
Een dier dat niemand toebehoort
Daar hebben deze nimphen nog nooit van gehoord
uma lobo todo honesta liberty
Knappe reactie Wolf, je kan je duidelijk goed vinden in mijn gedichten... even brainstormen voor een vervolg ;)