Wat is liefde

Door Cinzia gepubliceerd op Saturday 24 August 16:58

Liefde is niet wat ze ons wijsmaken, wat bezongen en beschreven wordt. Waarom niet? Omdat ze afhankelijk is, omdat ze bezitterig is, omdat ze haat als tegenpool heeft, omdat ze voorwaardelijk is, omdat ze behoefte-invulling is. Daarom is dat geen liefde!

Wat is liefde dan wel? Is ze empathie? Is ze sympathie? Is ze een chemisch proces in de hersenen? Is ze een gevoel? En waar komt dat gevoel dan vandaan?

Sommigen zullen zeggen dat we er niet teveel moeten over nadenken. Ik persoonlijk vind van wel, want als we niet weten wat liefde is, kunnen we de diepten en de waarheid ervan ook nooit bereiken. Het is net doordat we het niet weten of wat we denken dat het is, dat er zoveel ellende, pijn en verdriet rond liefde is.

Als liefde iets universeel is, de grootste kracht op aarde, waarom brengt die liefde zoals we het nu ervaren zo'n ellende met zich mee: gezinsdrama's, moord, vechtscheidingen, haat, afgunst!

Omwille van de liefde! Dit kan geen liefde zijn! Wat is het dan wel?

Het bovenstaande stukje publiceerde mijn maatje op Facebook en het vormt voor mezelf een mooie aanleiding om zelf eens na te denken over wat liefde is. Denken jullie met me mee?

48baababb37c6a28802d60d8253abe0b.jpg

Een mooi vertrekpunt zijn de momenten wanneer ik heel spontaan zeg: "Ik zie je graag!". Ik doe deze uitspraak niet alleen tegenover mensen, maar ook tegen dieren, bomen, planten, ja, zelfs materiële zaken zoals stenen, mijn bed, mijn fiets, enz.

Er is maar een iemand tegen wie ik het dagelijks meerdere keren zeg, dat is tegen mijn dochter. Wanneer ik naar haar kijk dan verdwijnt de rest van de wereld. Ik zie een schoonheid waarin ik verzink, ik ervaar een gevoel van tijdloosheid. Mijn ganse lichaam vervult zich met vrede, rust. Haar bekijken brengt me in een droomtoestand.

Dan weet ik het wel zeker, het feit dat ik haar graag zie heeft niks met haar te maken. Of ze nu kwaad of blij gezind is, of ze er nu proper of vuil bij loopt, ... Ze hoeft niks te doen om mij in dat bewustzijn te brengen. Liefde begint bij mezelf en het is een uiting van een vredevol gevoel.

Even later post een ander vriendin het volgende:

Vrede ontstaat niet door dingen uit de weg te gaan die je moeilijk vindt, maar door in het midden te blijven. In het midden tussen hemel en aarde, tussen jou en de ander. Op het kruispunt vindt de ontmoeting plaats. Een echte ontmoeting kan je nooit bij jezelf weghalen, alleen angst kan dat doen. Verander niet voor iemand anders, doe dat voor jezelf, omdat dat goed voelt. De ander kan je een betere optie tonen en als spiegel dienen, maar zodra het een moeten, een eis wordt, hoed je dan.

Synchroniciteit, ik hou er van, het lijkt alsof de kosmos me via men vrienden een kusje geeft.

091070e2590a22b87e258e276ebaa482.jpg

Niemand kan liefde verdienen, niemand kan er voor zorgen dat ik die mooie woorden uitspreek. Ik bepaal niet wanneer ik iets graag zie, ik kan niet beslissen wie of wat ik graag zie. Ik heb er geen controle over. De ene minuut is het daar, de andere minuut is het weg. En dat werkt in twee richtingen.

Staat 'houden van' dan tegenover 'haat'? Ergens vraag ik me al af of ik echt weet wat haat is. Het is net zoals het woord 'liefde', een begrip met zoveel opvullingen. Natuurlijk heb ik het woord al uitgesproken, bewonderenswaardig genoeg enkel tegen mensen die ik ook graag zie. Dus ja, haat staat tegenover liefde, maar vanuit een polaire en niet vanuit een dualistische levenshouding.

Ik kan enkel liefde ervaren wanneer ik volledig open sta, volledig ontvankelijk voor het moment. Ik kan eveneens enkel haten wanneer ik volledig open sta. Niemand kan me zo danig diep kwetsen, zo danig diep uit balans brengen tenzij ik volledig voor ze open sta.

Liefde is voor mij dus een bewustzijnstoestand die me het gevoel geeft thuis te zijn, het gevoel geeft één te zijn. En een uitspraak als deze zorgt er voor dat het dringend tijd is voor een reflectie met mijn omgeving want dat betekent dat een beeld dat bij iemand anders liefde oproept bij mij misschien wel haat oproept en omgekeerd.

Kan je liefde op de zelfde lijn zetten als het invullen van verlangens. Ergens wel, want ik ben als het ware verliefd op de bewustzijnstoestand die ik liefde noem. Angst zorgt er regelmatig voor dat ik me niet durf open te stellen. Dat zijn dan bij gevolg ook de momenten waar liefde een vreemde is.

Het is geen invullen dat kan gebeuren door de handelingen van anderen. Ik bezit niemand en niemand bezit mij. Ik verwacht niks van niemand en niemand hoeft iets te verwachten van mij. We evolueren allen constant, niemand heeft het recht iemand vast te zetten, iemands groei te stoppen omdat hij of zij de oorzaak lijkt van liefde. Liefde is dus voor mij absoluut niet bezitterig.

6257224ed2b6229b413186093c58948a.jpg

Liefde kan je overal vinden, maar liefde begint bij jezelf. Dus in die mate is liefde afhankelijk van jezelf en de mate waarin je durft ontvangen. Open staan betekent alles ontvangen, ook het negatieve. Daar schuilt de angst en daar loert bezitterigheid om de hoek. Want wanneer we datgene waar we ons durven voor open stellen vastzetten in een kooi en verplichten van nooit te veranderen, dan kunnen we liefde ervaren zonder ons ooit nog open te stellen voor het negatieve.

Dus brengt liefde geweld mee? Nee, het opsluiten en gevangen nemen van datgene dat liefde opwekt en de angst dat ondanks alles we verandering niet kunnen tegen houden, dat brengt geweld mee.

I won't write you a love song
'cause you asked for it
'cause you need one, you see
I'm not gonna write you a love song
'cause you tell me it's make or break in this

http://www.youtube.com/watch?v=qi7Yh16dA0w&sns=em

Aanbevolen lectuur

 

Media

d8604dc7f8ca1a7631b0c4456468c361.jpg Allposters.be

d8604dc7f8ca1a7631b0c4456468c361.jpg Bol.com

Reacties (33) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
(...)maar ik duid hier op het feit dat je liefde kan ervaren los van die wisselwerking (...)
Yep, kvolg je, maar volgens de hebreeuwse ethymologie zou dat dus niet kunnen. Liefde en daad zou dus altijd met elkaar verbonden moeten zijn.
Cinzia, ik heb ook eens zitten kijken naar een "andere" invalshoek.
Het Hebreeuwse woord is AHAVAH, en de stam van het woord is h-v wat "geven" betekent. Anders gezegd, échte Liefde wordt gelinkt aan een actie, iets doen. Liefde zou je dan herkennen aan de wijze waarop je behandeld wordt of iemand behandelt.
Kgeef toe, een cynicus zou dan zeggen dat Liefde maar kan "afgemeten" worden door dus de handelingen te "tellen" die iemand voor je doet. Uiterlijke vertoon dus zonder inhoud...
Was gisteren met de rabbijn over je artikel aan het telefoneren. Hij verwees naar het "gebod" om G-d lief te hebben (Dewariem 6:); iets wat vreemd is hé...je verplichten om lief te hebben... De Talmud brengt verklaring door dit uit te leggen als liefdevolle handelingen te stellen. Voor sommigen kan dit vreemd klinken, maar 'tis uit Liefde voor G-d dat mensen samenkomen om te zingen, te bidden, even stil te staan.
Hihihi 't helpt je waarschijnlijk géén meter vooruit, maar 'k had gisteren gezegd er nog eens over na te denken hé?
Dikke knuffel mijn....(en wat dat is "toon" ik je wel eens)....kwestie in lijn te liggen met mijn commentaar :-)
Je geeft me stof om over na te denken, voel zelf een titel voor een nieuw artikel ontstaan... 'Is liefde een werkwoord?'.
Wat jij nu aanhaalt voelt voor mij aan als uiting geven aan liefde en niet zozeer als liefde ervaren. Je kan uit liefde voor God samenkomen, maar je kan liefde pas ervaren wanneer je open staat.
Een 'gebod' is bijbelse taal, naar mijn eigen mening, iemand die valt over dat woordje heeft geen zin om te groeien. Dus geen cynisme hier.
Thanks, hier kan ik wat mee.
Dikke knuffel mijn lieve schat
(...)"Wat jij nu aanhaalt voelt voor mij aan als uiting geven aan liefde en niet zozeer als liefde ervaren"(...)
Das omdat ik niet een megareactie wilde neerpennen. Liefde ervaren is hetzelfde principe namelijk je ziet (maar evengoed ervaart) hoe iemand jou iets "geeft". Je kan Liefde voelen op het moment dat je partner zo'n blik naar je werpt, of zijn/haar hand op zo'n manier op je lichaam legt dat jij weet dat je helemaal "gek" wordt....
Héél persoonlijk weet ik dat G-d me ook liefheeft, ik heb genoeg te eten, ik heb een goede gezondheid en op een aantal moment van diep gebed "ervaar" ik een aantal zaken waarvan sommigen zeggen dat het trance-reacties zijn in mijn hersenen, maar ik 'geloof' dat ik eventjes rechtstreekse aandacht kreeg van 'hierboven'...
"Wanneer je uiting geeft aan de liefde die je ervaart, ervaart de andere liefde."
Dat is de wat er door mijn hoofd gaat wanneer ik jouw reactie lees.
Ik moet er wat verder over nadenken.
Wat je schrijft begrijp ik, maar ik probeer het in de context van mijn artikel te plaatsen.
Langs de ene kant heb je, wat jij beschrijft, de wisselwerking, maar ik duid hier op het feit dat je liefde kan ervaren los van die wisselwerking.
De euro zal in de loop van de dag wel vallen.
Dikke knuf
Knap artikel; graag gelezen
Bedankt Tiegemboy
Prachtig!
Bedankt Yneke
Erg mooi en verhelderend zelfs misschien.
Bedankt Moordwijf
Diep, Cinzia. Al maak je de liefde er wel gecompliceerd mee. Wellicht is ze wezenlijk gecompliceerder dan ze lijkt.
Je beschreven voorbeeld over de liefde voor je kind is treffend en herkenbaar.
Een pakkend artikel; ik zag het graag.
Bedankt Gewoonieko.
Waarom is de liefde op die manier ingewikkeld?
Groetjes
Omdat dit wat je geschreven hebt dwingt tot nadenken over een universeel gevoel. Gevoel en verstand werken niet altijd even goed samen.
Op die manier... Gelukkig hebben we het schrift uitgevonden om ons te helpen gevoel en verstand op een lijn te brengen :)
Meestal komt dat geweld door andere dingen dan liefde, of zelfs gewoon door het verdwijnen van liefde.
Zelf denk ik dat iedereen kan liefhebben, maar liefde is als een rivier. Het moet vrij kunnen stromen om de grond vruchtbaar te maken, maar het kan uitdrogen als men de bron verzegelt.
Gelukkig kan iedereen die zegel breken.
Mooie overdenking.
Dat heb je mooi geschreven Neerpenner.