Belevenissen met mijn 4-jarige hoogbegaafd/hoogsensitief buurjongetje

Door Ibrilman gepubliceerd op Sunday 22 December 13:00

Mijn buurjongetje heet Bjorn, hij is 4 jaar en is hoogbegaafd en hoogsensitief. Ik ben zelf ook hoogsensitief en zijn moeder ook. We begrijpen elkaar dus heel goed en hebben hierdoor een bijzondere band met elkaar. Bjorn heeft al veel meegemaakt in zijn jonge leventje, en heeft het daardoor niet makkelijk. Doordat hij hoogbegaafd is, (hierop is hij uitgebreid getest. Hij heeft het niveau van een 8-jarige) begrijpen andere kinderen hem niet en wordt hij veel gepest. Inmiddels gaat hij naar speciaal onderwijs en is al een klas hoger geplaatst. Ook heeft hij een zesde zintuig en ziet dingen die wij niet zien. Dit komt vaak voor bij kinderen of volwassenen die hoogsensitief zijn. Hij voelt ook perfect aan hoe een ander zich voelt, en speelt daarop in. Zijn hooggevoeligheid en vooral zijn hoogbegaafdheid geven vaak aanleiding tot hele verrassende uitspraken. Vaak weten we niet wat we horen :-) Hij klinkt zo wijs, dat zijn moeder wel eens zegt: 'ben je nu 4, of ben je 14?'

0c88b152ea6b69f4d723bf30632f465e.jpg

Grappige uitspraken

Toen hij drie jaar was, was er een keer een monteur bij me in huis om de geiser na te kijken. Bjorn kwam langs om een spelletje met me te doen. Maar eerst moest natuurlijk de geiser klaar zijn. Hij vond het reuze interessant om de monteur aan het werk te zien. Hij haalde de geiser uit elkaar en legde de onderdelen op het aanrecht. Toen hij klaar was, gaf Bjorn elk onderdeel aan hem terug in de juiste volgorde. De monteur wist niet hoe hij het had. Het klopte precies, zei hij. Toen hij vroeg: 'hoe weet je dat?', zei hij: 'dat weet ik gewoon'. En toen zei hij iets waar we stomverbaasd over waren (dat is nog zacht uitgedrukt!). 'Wat is die wetenschapper aan het doen?' Kun je je voorstellen, een kind van drie jaar die het woord wetenschapper kent? Toen heb ik die monteur uitgelegd dat hij hoogbegaafd is.

We kwamen elkaar een keer tegen. Hij vroeg aan zijn moeder en mij: 'wat betekent geniaal?' We keken elkaar zo aan van: waar heeft hij dat nou weer gehoord? We vertelden dat als iets heel erg knap of slim is, of als je iets heel goed doet, dat mensen dan geniaal zeggen. Later die middag deden we samen een spelletje. Hij deed dat voor het eerst, in het begin moest hij er even in komen, en snapte het later heel goed. Hij deed een keer een zet, daarmee zette hij mij volledig vast. We begonnen te lachen en ik zei: 'je maakt het me daar lekker moeilijk mee. Goed gedaan hoor!' Waarop hij zei: 'ja, dat was geniaal'. Als hij een woord 1x hoort, en hij weet de betekenis, dan past hij het direct toe.

Hij maakte zijn juf ook nog wel eens gek met zijn vragen. Hij is bezig met dingen, waar een kind van die leeftijd nog helemaal niet aan denkt. 'Waarom gaan mensen dood? Waarom maken papa's babies? Wat is er achter de maan? En zijn er daar ook aliens?' Hoe hij aan aliens komt, is ons een groot raadsel. Als hij het moeilijk heeft, zit hij in zijn eigen fantasiewereld. Kinderen van die leeftijd zijn wellicht bezig met Sesamstraat, puppy's, poppen enz. Toen Bjorn drie was, was hij continu bezig met Spiderman, cowboys, indianen, piraten, aliens, schorpioenen, zombies... niet te geloven. We probeerden hem daar wel eens een beetje van af te leiden. 'Kijk eens, hier staat Ice Age in de gids'. 'O ja, leuk. Moet je daar zien: Spiderman!' Pfff :-)

Ik heb hem ook wel eens geprobeerd te vertellen dat zombies niet bestaan, toen hij daar weer over begon. Dat verbaasde hem, hij was ervan overtuigd dat die bestonden. Ik zei: 'maak je daar nou maar niet druk over'. Hij vertelde dat hij daar wel eens over droomt. Ik zei: 'als je nou naar bed gaat, denk dan maar aan leuke dingen, dan ga je ook leuke dingen dromen'. Waarop hij zei: 'o, maar ik droom ook wel eens over dode mensen hoor'. Alsof het niks was...

Hoogsensitief

Ik ben zelf ook hoogsensitief. Soms voel ik aan hoe anderen zich voelen. Ik kan bijvoorbeeld niet naar een begrafenis, omdat ik dan het verdriet van de anderen ook oppik, waardoor ik dan overweldigd word. Dan heb ik al medicijnen van de huisarts nodig om de dag door te komen. Soms merk ik het bij een verjaardag, hoe een ander zich voelt. Laatst kwamen we erachter dat Bjorn dit heel sterk heeft. Hiervan geef ik twee hele frappante voorbeelden.

Vorige maand is mijn oom vrij plotseling overleden. Hij was wel ziek maar hij had tussen een paar ziekenhuisopnames door hele goede perioden. Tot hij voor de kerst weer ziek werd, en er niets meer aan te doen bleek. Toen is hij in een week tijd overleden. Wij hadden er natuurlijk verdriet van. De dag nadat hij was overleden, kwam Bjorn 's middags bij me. Zijn moeder bracht hem hier na een verjaardag. Zij is zwanger en Bjorn is heel zorgzaam voor haar. 'Ga maar lekker uitrusten mama, ik zorg goed voor jou!' Schattig... Toen ze naar boven ging, zei hij tegen mij: 'Ik ga ook heel goed voor jou zorgen hoor!' Ik zei: 'dat vind ik heel lief van je, maar hoezo dan? Ik ben toch niet ziek?' Tot mijn grote verbazing zei hij toen: 'dat weet ik, maar ik wil ook voor jou zorgen in de zware dagen!' ..... hij had het aangevoeld dat ik verdriet had. Terwijl ik daarover niets gezegd had en zijn moeder ook nergens vanaf wist.

Door mijn ervaringen van vroeger met pesten, heb ik trauma's opgelopen waar ik nu therapie voor heb. Nu een traumatische ervaring geleidelijk iets minder naar wordt om naar te kijken/terug te denken, begint de verwerking pas. Ook mijn onzekerheid steekt weer volledig de kop op. Denken dat ik niks goed doe, wat beter kan enz. Altijd dat stemmetje in mijn achterhoofd. Laatst deed ik met Bjorn een spelletje, net in die tijd dat ik 0,0 zelfvertrouwen had. Als hij er is, doe ik gewoon vrolijk en ik ben er voor hem. Dan gaat die knop om. Toen zei hij: 'goed zo buurvrouw Ingrid, dat kan jij heel goed. Ik wist wel dat jij alles heel goed doet!'

70400e3556edcab75853e400a5500111.jpg

En zo zijn er talloze voorbeelden te noemen. Elke keer is er wel weer wat nieuws, of hij maakt weer een hele verstandige opmerking. En hij moet nog 5 worden... we maken heel wat met hem mee! Het is een lief en uniek jochie. Het valt soms niet mee om hoogsensitief te zijn, maar om ook nog hoogbegaafd te zijn... hij krijgt nu begeleiding, het is te hopen dat hij het op zijn manier een plekje leert te geven en dat hij straks niet meer gepest wordt. Wellicht schrijf ik hier een vervolg op, als er weer leuke of bijzondere dingen te melden zijn :-)

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.