De stilte van een diep contact!

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Saturday 23 November 22:52

 

 

 

De stilte van een diep contact
Voelt als een hand die uit het duister tast
Diep in een enorme stilte gezakt
Vingers grijpen een herinnering vast

Uit een donker kanaal het licht in geworpen
Sereniteit in volle kracht
Tot de tijd rimpels heeft ontworpen
Wat er tussen zit buiten je macht

Machteloos tussen de sterren wanen
Fantasieën in leven gedroomd
Lichaam en Ziel komen moeizaam ten samen
Illusies in waarheid geschroomd

Toch heeft die tijd een boek ontworpen
Woordeloos en vlekkeloos wit
Geen lijn die iets heeft verworpen
De enige waarheid die eens op je huid vast zit

Geen letter kan beschrijven wat die ene rimpel heeft doorstaan
Daar een ieder een eigen ervaring heeft
Daarom wens ik soms liever zonder woorden verder te gaan
Heb genoeg onder de zwaarte van woorden geleefd

Een rimpel grijpt een herinnering vast
De tijd in een stilte gezakt
Alsof de jeugd uit het duister tast
Van binnen een diep contact!

 

(een inspiratie na aanleiding van een gedicht van natuursmurf!)

 

 

~~ PT ~~

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel mooi - ik heb het twee maal gelezen
en .. werd even stil
dikke duim
Prachtig gedaaan
Geweldig mooi. De levenservaringen liggen verborgen in de diepte van de rimpels.
Ik zwijg, ben stil....
Prachtig, PT!
Prachtig dat we elkaar op deze manier kunnen inspireren. Het gevoel tot leven brengen.
De volgende regels haalden de uiteindelijke versie niet, maar wil ik toch nog even onder het voetlicht brengen:
Een intense wijsheid
tekent rimpels in de tijd.
:-)
Die voetlicht is een WOW waard!
Meer dan WOW eigenlijk :-)
Misschien ooit voor een ander gedicht.
Tja, mooie (en inspirerende) gedichten komen niet zomaar aanvliegen.
Dit vind ik opvallend geschreven en voor mijn gevoel jouw idee over je huidige bestaan, kernachtig samengevat: "Daarom wens ik soms liever zonder woorden verder te gaan; Heb genoeg onder de zwaarte van woorden geleefd."
Je geeft prachtig verwoord aan dat je de mening van anderen teveel waarde hebt gegeven. je bent volgens mij ook een prima (andere) weg ingeslagen als je dit zo beschouwend kan verwoorden!
Die prima (andere) weg is de moeilijkste die ik tot nu toe bewandeld heb...
En hoe meer ik in rust wens te wandelen, des de zwaarder worden de woorden...
Van buiten voel ik mij momenteel een draak die wenst te spuwen zij het niet dat mijn levenservaring mij een innerlijke wijsheid heeft gegeven om in stilte mijn diepe contact te bewaren....
Xx
Ja, die andere weg is inderdaad echt de zwaarste die je kunt bewandelen. Je hebt nl. te maken met jouw eigen andere houding waaraan je nog moet wennen en dus geen automatisme is.
Daarnaast moet je omgeving wennen aan je andere houding. Ook dat vergt de nodige inspanningen.
Jouw levenservaring biedt hierin een prima oplossing om in de stilte je diepe contact te bewaren.
Zelfs deze jongen trekt zich wel eens even terug in mijn solide fase van mediterende beschouwingen. Niemand kan mij daar uit laten ontwaken en dit voelt als bijzonder prettig omdat je even helemaal los bent van alles wat je direct omgeeft.
Zoals jij dit omschrijft, pas je min of meer dezelfde techniek toe?
Xx