Koken met een traan!

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Saturday 14 December 22:39

 

Er zijn velen therapeuten op deze aardbol, maar geen therapeut zo goed als je eigen keuken. Mijn idee althans. Alles wat je voelt, vast houd, pijn doet of ervaart kan je in je eigen keuken kwijt.
De tranen van een ui, de pittigheid van knoflook, de zoetigheid van een tomaat, de vasthoudendheid van rode pepers, de mysterieuze verstoppingen van champignons en de onmisbare kruiden van de natuur.
De smaken en aroma's komen dan ook volledig in balans met wat je voelt.

 



Ik zit nu dus ook met een pan vol vegetarische pasta saus inclusief de pasta die ik alleen niet machtig word.

 

Ik nam een braadpan (gisteren voor weinig aangeschaft bij de Aldi)
Ik stak het vuur aan en zette de pan op het vuur met een klein scheutje olijf olie.
(olijven uit het verre warme oorden die ik van binnen in mijn Hart voel)
Ondertussen sneed ik de pittige knoflook in kleine stukjes. (ik snijd liever dan dat ik de pers gebruik omdat ik dan dichter tot ze aangetrokken voel en de smaak beter is) 
Ondertussen dat ik dat rond roerde in de pan, sneed ik een grote ui in kleine stukjes. Terwijl de geur en aroma mijn gehele ziel al beroerde.
(Het draaien van de afzuigkap liet mij mee voeren in de gedachten van diegene die langs kwamen wandelen en de geur naar ik weet niet waar naar toe bracht).
Ik sneed tijdens mijn fantasie rijke gedachten drie grote verse tomaten die als basis van de saus mochten dienen. Ik legde ze even apart terwijl ik de ui bij de knoflook deed.
Ik roer even om en om en sneed ondertussen een rode peper in kleine blokjes. Die roerde ik door de ui heen en deed de tomaten er even later bij om ze goed gaar te laten worden.

 



Ik heb geen schema van wat eerst moet en wat niet, ik ga op gevoel af en smaak.

Mijn koelkast gaat open, handen die dat doen zonder denken om te zien of er nog iets meer in past. Gedroogde tomaten en tapenade dienen zich aan. Ook daar gaat dus een goede kwak van in. Op gevoel. Gewoon omdat ik me zo voel. Gedroogd dus. Met een tipje.


Mijn ogen dwalen in de rondte en vangen in de vlucht nog het één en ander op. Peterselie (vast houdend), zwarte peper (zwart hè!), beetje zee zout om de traan te proeven, en ja, als top van de ijsberg, een paar stukjes Danisch bleu (blauw schimmel kaas omdat ik constant een blauwtje schijn te lopen) om de smaak even net iets aan te tippen.


 

GEWELDIG!



Natuurlijk ondertussen niet de pasta vergeten, een op (zegt men) biologisch samengevat product die ook al aan het garen was. Dit keer niet plakkerig, waarschijnlijk omdat ik niks te plakken had.
De geuren hebben mij naar velen dimensies gebracht, en de smaak is voortreffelijk als mijn maag maar meer kon verdragen momenteel om daadwerkelijk van mijn eigen zijn te mogen genieten.

 

 


Ook groentes kunnen spreken, weet je?!

 

 

PT

 

 



 

Reacties (31) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heerlijk dit! Mag ik wel!
Wat mooi geschreven xxX
Een gerecht vol emotie, heb je mooi neergezet, in alle opzichten...
Zo heb ik nooit naar groente gekeken!
Wel bijzonder!
Graag gelezen dit.
Nieuwe dimensie :-)
Ik denk het wel, want de volgende keer als ik met het eten bezig ben dan weet ik nu al dat ik aan jouw artikel denken moet en wellicht met meer gevoel ga koken.
Mijn kinderen zullen je dankbaar zijn! :)
:-)
Ik hoor het graag :-)
Vertel mij ieder detail please :-)
Zodra ik met jouw artikel in mijn achterhoofd een culinair hoogstandje heb gefabriceerd zal ik je dat tot in detail laten weten. Is belofte! :)
Koken met al je zintuigen, voor het ultieme eetgenot.
Mijn probleem is dat ik het koken veeeeeeel leuker vind dan het eten :-O
Wat toevallig... ik vind eten namelijk veeeeel leuker dan koken.
Ik kook liever met woorden:
Ik bereid het woord met gretig gemak
jij bent de taal waarmee ik kook
geuren en kleuren maken dit gerecht
smaakvol en lekker knapperig vers.
Teder sculptuur ik de ingrediënten
het kneden brengt ons dichterbij
de honger bevrijdt mijn zinnen
beeld van een sprekende lekkernij.
Op de kaas (kaas eet ik echt niet) en champignons na (eet ik ook echt niet) na vind ik het een heerlijk gerecht.
Zonder die twee smaakt het bijna net zo perfect :-)
Vast wel.
Moet nog eten en dus zo toch maar eens kijken wat ik met een beetje fantasie en wat van deze tips in elkaar kan flansen of flanzen (geen idee) en dan met Basmatirijst.
Nu nog? :-O
Niet goed voor je spijsvertering, maar wens je toch veel kook plezier toe :-)
Rijst....mmmmmm.....zoveel lekkers mee te maken :-)
Eet niet vaak, niet veel en er is weinig dat ik lekker vind. Mijn spijsvertering is wel in orde. Volgens mij -)
Thanks.
Alles spreekt wat moedernatuur ons geeft.
:-)
Leuk geschreven... zo had ik nog niet naar eten gekeken.
Ik ook niet :-)
Ik denk dat het melodramatische als een puree zo in eens voor je deur komt te staan en met een groente staafmixer aan de slag gaat :-)
Hahahaha... Puree humor is dat.
:-)
Vertel mij wat :-)