Ik loop richting de dood! Deel 2.

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Monday 04 November 19:24

 

Voor degenen die deel één wensen te lezen, sorry, die bestaat niet. Die heb ik gewoon even over geslagen. Natuurlijk heb ik daar mijn reden voor, maar vind het soms heerlijk gewoon maar een deel over te slaan en verder te lopen in de zevenmijlslaarzen die de wereld mij te bieden heeft.
Waar ik naar toe ga? Richting de dood uiteraard. Wie niet? Alles wat er tussenin hangt is maar bijzaak.

 


Op papier ben ik maar een bijeengeraapt zooitje. Een beetje van dit, een beetje van dat, een snufje zo en een snufje zus, broertje erbij en ik ben een geschreven legende die uit niks meer bestaat dan zwart gedrukte letters. Waar ''ik'' ben? Achter een scherm. Mijn ware wezen zit achter een scherm af en toe een heel klein stukje van haar ziel zijn te beschrijven, wat mij nog niet maakt naar dat wat gelezen wordt.



Ik loop richting de dood dus!



Want elk stukje energie die ik hier op een wit vlak stop, is maar een heel klein deeltje van wie ik werkelijk ben. En toch word er op zo'n klein stukje al beoordeeld. Ingevuld. Geraden. Betast. Gevoeld. Geroken. Een beeld gevormd. Verworpen. Geblokkeerd....

Soms worden mijn letters in een liefdevol hart gesloten, soms al verdoemd tot de hel. Mijn imperfectie van mijn geschrift is al verdoemd, dus loop ik heerlijk richting de dood. De dood omdat mijn zijn eerst uit perfectie moet bestaan eer er werkelijk levend op gereageerd word.

 



Voor degene die het toch weten willen waar mijn eerste deel eigenlijk over ging? Die ging over Liefde! Maar liefde wordt niet gelezen. Ik heb prachtig mooie liefdevolle artikelen geschreven, maar werd niet gelezen. Mijn conclusie na al die tijd dat ik hier ben, is dus dat Liefde niet de eerste behoefte is van de mens. Nee. Schrijf een titel met een negatieve invloed erin, en je lezersaantal stijgt met stip. Gewoon een observatie! Dus deel 1 heb ik maar achterwege gelaten.

 

Wat ik eigenlijk maar zeggen wil is dat de mens in elkaar hangt van sensatie. Dus alles wat in deze wereld nu gaande is, zijn wij allen schuldig aan. Wij houden vast aan iets wat enkel maar groeit omdat het vast gehouden wordt. Stel dat we dat doen met Liefde? Waarom is Liefde eigenlijk zoveel kleiner als sensatie? Zijn wij mensen er op uit gekeken of zo?

Ik loop dus richting de dood, als een ieder van ons. En om eerlijk te zeggen, wens ik de tijd daarvoor wel iets anders in te vullen dan enkel dat wat op sensatie belust is. Ik ben hier eens gekomen, en eens zal ik er ook weer weg zijn. Niemand die mij vast kan houden, en niemand die mij weg kan jagen. Ik heb gewoon Lief wat er NU is.

 

 

Liefde! Tja....




Een geweldige tekst dendert door mijn zijn:

 

 

Hello darkness, my old friend
I've come to talk with you again
Because a vision softly creeping
Left its seeds while I was sleeping
And the vision that was planted in my brain
Still remains
Within the sound of silence

In restless dreams I walked alone
Narrow streets of cobblestone
'Neath the halo of a street lamp
I turned my collar to the cold and damp
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light
That split the night
And touched the sound of silence

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence

"Fools", said I, "You do not know
Silence like a cancer grows
Hear my words that I might teach you
Take my arms that I might reach you"
But my words, like silent raindrops fell
And echoed
In the wells of silence

And the people bowed and prayed
To the neon god they made
And the sign flashed out its warning
In the words that it was forming
And the sign said, "The words of the prophets are written on the subway walls
And tenement halls"
And whispered in the sounds of silence

 

http://www.youtube.com/watch?v=dTCNwgzM2rQ

 

 

(Een perfecte spiegel beschreven)


 

 

Koffie heb ik al op, ik ga douchen :-)

 

 

 

~~ Peace Troubadour ~~
*** _/|\_ ***

 

 


 

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat mooi geschreven en ja het klopt we wandelen allemaal richting de dood, Maar op het pad zullen we vele mensen tegen gekomen sommige lief aardig en sommige onaangenaam! Maar het hoort allemaal bij het bestaan.
Met liefde al sterker basis!
XXXX
Duim voor dit artikel!
Tis kennelijk nie anders en ook ik vind sensatie niet veel met liefde te maken hebben. Ik loop een stukske met je mee, op naar de dood..
En ik maar zoeken naar deel 1 :p
Sensatie, tja... Wanneer het leven saai is, dan roept de drang naar sensatie en horror... Brrrrr
Jiepie me
Ik had deel 1 graag gelezen.
Je bent bijzonder en hebt dit mooi beschreven xxx
Love to ya.. knuff