Rekening houden ''MET'' bind soms in...

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Thursday 26 December 01:25

Ik hang nu ergens tussen eerste en tweede Kerst dag in. Mijn pc geeft 00:18 aan dat ik dit begin te schrijven, en Joost mag weten wat de eind stand zal zijn. Eigenlijk (even tussen neus en lippen door) een perfecte tijd voor mij daar de 9 mijn favo nummer is, en 18 is 1+8=9...maar ik zeg ook, even tussen neus en lippen door....

 



Hoe was mijn eerste kerstdag! Laat ik daar eens mee beginnen. Leuk. Wel gezellig terwijl ik mijzelf niet was en ook wel lekker gegeten alhoewel ik niet veel gehad heb. Op mijn manier ergens wel genoten, maar het is mij altijd te druk. Gewoon een klein clubje bij mij moeder en vriend thuis en zusje met vriend en haar twee kinderen en ik. Maar soms heb ik het idee dat zelfs in zo'n klein clubje een mens er nog boven uit wenst te komen. Niks oordelend, maar simpel ervarend in mijn kleine (?) wereld .... Ik houd van ze maar ik houd ook enorm van rust. Mijzelf vanavond afvragend of dat komt omdat ik al zo lang alleen ben en aan een stilte gewend ben geraakt. Wie zal mij de waarheid kunnen vertellen?

Maar goed, het punt van het verhaal. Natuurlijk werd er gevraagd of ik mijn nieuwe gitaar mee zal brengen om een concert te geven. Ja ja...PT in de midle point van een belangstelling gaat niet werken. Zelfs niet in familie verband, hoe klein of groot die ook zijn mag.
Maar goed, ik kom thuis en wil eigenlijk maar één ding en dat is even jengelen op mijn zes snarige vriend. Ik wil jengelen en mijn stem er uit smijten. Die stem die altijd zo rustig is en niet veel zegt maar als ze alleen is toch even haar emoties er uit wil galmen. Haar gevoelens. Maar tja, dat kan dan weer niet omdat je altijd met buren te maken hebt. Ik jengel dus zowat in stilte op dat ding en mijn stem die nog valser klinkt dan normaal omdat ik mij inhoudt om rekening te houden met....

 

Ja ja (ook even tussen neus en lippen door) ben al drie dagen aan het oefenen voor één van mijn lievelingsnummer, ''The sound of Silence!'' Hoe toepasselijk! Zelfs al een eigen opname gemaakt waar ik wel aardig tevreden mee ben en een glimlach op mijn gezicht tovert, en nee die krijgen jullie never nooit niet te horen.... :-)
Mijn vingers zijn al bont en blauw en mijn stem zo rauw als het maar zijn kan, maar kan mijn pret niet drukken...

 

 

Die neus en lippen geval moet maar eens stoppen om tot de daad te komen van het verhaal. (glimlacht)

Ik moet nu dus rekening houden met mijn buren op deze tijd van de dag...euh nacht..En dan maar blijven zeggen dat men zichzelf moet blijven. Duh?
Op tijden dat mijn buur weg is en ik mijzelf kan zijn, ben ik zelf weg omdat ik met iets zoals werk bezig ben wat niet mijzelf is, dus blijft er niet veel over om mijzelf te kunnen zijn. Of zie ik dit verkeerd?
Prinses Beatrix (wat klinkt dat nog raar) had voor haar Kerst speech gezegd dat dit de tijd was voor ons mensen om even stil te staan bij ons leven. Of we daar tijd voor hebben of zo! En als we er tijd voor hebben, of we er ook maar enigszins tijd of een keuze in hebben. Lief mens hoor, maar snapt het nog niet.
Maar goed, ik ben dus nu bezig rekening te houden met en bind mij in....maar wie houdt er eigenlijk rekening met mij? Mijn werk in ieder geval niet. We draaien nu door Kerst en oud en nieuw onmenselijke uren en er word geen rekening gehouden met mensen zoals ik die alleen zijn en dus geen boodschappen meer kunnen doen na werk en dan ook nog eens alles alleen moeten doen zoals koken en huishouding en de rest van de romp slomp. Nee joh, werken tot het werk af is, en Joost mag weten wat voor tijd dat is terwijl je al om half zeven in de ochtend begint. Kan zo 6 uur of half 7 worden zonder extra pauze of zo.. Wat maakt het uit, met het werk volk word geen rekening gehouden, en als antwoord krijg je dan, (als je erover begint) ''dat is je eigen keuze geweest!'' Alsof je keuzes hebt in deze maatschappij vandaag de dag. Hoe word een mens vast gezet hey?! Alsof ik deze baan uit liefde gekozen heb.

 

Ik drijf nu te ver door op mijn frustratie waar ik boeken van kan vullen, maar dat de essentie niet van mijn verhaal.

Rekening houden met....
Je past je dus constant en dus je hele leven aan....
Wanneer kunnen we dan daadwerkelijk ons zelf zijn?
Dat was dus eigenlijk mijn vraag :-)

Kom niet met standaard antwoorden aanzetten van wees gewoon jezelf en bla bla bla....je weet wel, dat wat je standaard antwoord dus :-)
Nee, ik wil een daadkrachtig inzichtelijk van eigen Ziel zijnde antwoord. En weet nu al dat ik hier weinig antwoorden op krijg omdat het leven verloren is geraakt, maar kan het toch niet laten om een paar druppels uit het diepe op te laten rijzen.

 

Ain't no sunshine....

 

 



 

(tussen neus en lippen door...als laatste...weet mijn God niet eens meer wat ik hier heb neer getypt lol (glimlacht)) (gewoon uit een gevoel getypt met een groots glimlach :-))

Eind stand 1:18 uur (dat ik stop te schrijven en nog niks heb geplaatst omdat ik op zoek ben nar passende foto's :-))

 

 

*** PT ***

 

 

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hoe meer mensen je om je heen hebt, des te meer krijg je de neiging om maar stil te zijn.Je schreeuwt pas als een ander er geen last van heeft, zingt als de buren er niet zijn en jankt als niemand je ziet.En waarom? Omdat je al zo vaak schreeuwend, zingend en jankend je neus tegen een muur van onbegrip hebt gestoten.Het gaat gewoon niet. Je lijf "leert"daarvan dat het niet altijd zomaar "mag", jezelf uiten op een manier waar jij behoefte aan hebt.En dat is een hele vreemde gewaarwording.Toch...Het "moeten"-gevoel en het "rekening houden met"-gedoe:Het geeft aan dat je een sociaal wezen bent.En wil je eens op je gitaar tokkelen en heurlijk hard vals zingen?Doen.Laat de buren maar komen,niet? Burgerlijk ongehoorzaam zijn is kei-leuk soms.Even niet mee hoeven doen van jezelf en gewoon uit dat dakkie gaan ongeacht wie er is of wie jou hoort.Af en toe gewoon weer eens proberen!
Zo herkenbaar. Ik heb lang met hetzelfde geworsteld. Nu nog af en toe, maar ik heb geleerd om te kijken naar de goede dingen die in mijn leven komen, waar ik wel blij mee ben, de minder fijne vervagen.
Wat werk betreft, kan ik mij hier helemaal in vinden. Daarom heb ik voor mezelf besloten om enkel nog interim-werk te doen. Zo behoud ik mijn gevoel van vrijheid en gelijkwaardigheid. Op het moment dat er geen wederzijds respect meer is, trap ik het gewoon af. Op dit moment heb ik een heel fijne job als interimkracht, waarbij er gelijkwaardigheid is en respect van beide kanten. Is het mijn droomjob? Nee, maar ik schep er plezier in omdat ik weet dat ik er de droom van deze werkgever mee help verwezenlijken. Hij betaald mij voor het werk dat ik verricht, waardoor ik in mijn levensonderhoud kan voorzien en mijn eigen dromen kan realiseren; naast deze interim-job een carrière opbouwen in mijn droomjob. Werkdagen en werkuren worden in onderling overleg bepaald, zolang het werk op tijd klaar is en de klant zijn bestelling tijdig geleverd krijgt. Ik ben vier jaar lang zoekende geweest, interims gedaan die ik niet leuk vond, enkel om een inkomen te hebben tot dit verhaal op mijn pad kwam. Ik denk dat het vooral een kwestie is van durven doorgaan voor wat je zelf wilt en inderdaad minder rekening houden met. Zolang je mensen niet rechtstreeks schade berokkend, doe je toch niets verkeerd.
Misschien is dit niet het antwoord waar je naar op zoek bent. Dit is de weg die ik heb gevolgd om uit die strubbelingen te komen, wat niet betekend dat ik nooit meer strubbelingen op mijn pad tegenkom. Ik probeer er gewoon positief mee om te gaan. Het boek 'The magic' is voor mij een heel goede leidraad geweest; en ik grijp er nog regelmatig naar terug.
Sound of silence .... schitterend nummer.
Wanneer we onszelf kunnen zijn? Misschien wel nooit. Ik probeer het zoveel mogelijk en ervaar dat niet iedereen daar even blij mee is.
Maar ik ben mezelf en ben daar trots op en dat is wat telt voor mij.
Is dat genoeg? Voor mij wel. Ik ben mij in mijn wereld en mijn wereld open ik enkel voor anderen als ze daarin passen.
Hou rekening met jezelf en de rest kan dat accepteren en anders hebben ze pech gehad.
Het blijft een beetje geven en nemen. En daarin de juiste balans zoeken. (2.18)
Die balans is onvindbaar als de andere helft van de 2.18 niet mee werkt ;-)
Deze ziel ervaart het ook...
in rust willen leven zonder boze rook..
de woorden verstommen als de menigte groeit...
lekker bij jezelf bezinnen en weten wat er bloeit...
ik zeg lieve PT dat ik het echt wel weet...
de waarde van het begrijpen is het voelen van de ander zonder maten of eisen...
Wees heerlijk jezelf daar houden we van..
Geen regels en lijnen van dat moet en dat kan...
Wij zielen staan op een andere berg...
Wij kijken over de bloemen..
En zij over het merg..
Knufff fijne kerst
XXX
Toch gelukt en de stand op mijn teller is 1:30 als ik dit alles heb gelezen.
Een prima beschouwing van je eerste kerstdag. Toch even naar de familie geweest al was je met je gedachten waarschijnlijk ergens anders .... .
En wat je vraag betreft over onszelf zijn. Voor mij ligt dit in de acceptatie van wat er wordt aangeboden in mijn leven. Niets meer en niet minder, al besef ik ook dat je wellicht niet veel aan dit antwoord zult hebben ....... .
Je V..... .
Je kent mij een beetje dus mijn antwoord is nee wat de acceptatie betreft :-)
Ik leef hier op Aarde om MIJN leven te leven en niet in acceptatie wat een ander mij aanbiedt...of wat mij toekomt...of...of...
Misschien een beetje cru gezegd (vooral tijdens kerst) maar snap heel goed de mensen die zelfmoord plegen (en niet dat ik dat doe of wil doen) maar ze stappen gewoon uit een leven wat niet de hunne is. (ze worden bestempeld als lafaards maar sssssstttttttt....ik zie ze bijna als helden, maar dat kan je misschien niet één twee drie begrijpen misschien)
Om eerlijk te zeggen V... ik weet niet meer waar ik voor leef op dit moment. Ik wil best werken, maar dan om te leven. Maar op dit moment leef ik om te werken en om rekening te houden met....er waren eens andere tijden....en hunker er naar terug....
_/|\_
Klopt, ik ken je een beetje en ik wist ook al dat je - zoals ik al in mijn reactie aangaf - waarschijnlijk niets met dit boeddhistisch standpunt kan ..... .
En iemand die zelfmoord pleegt zie ik zeker niet als een lafaard! Ik zie deze personen als mensen die blijkbaar geen enkele uitweg meer zien in hun situatie ..... .
Als je overigens naar andere tijden terug hunkert, zou je weer de stap terug kunnen doen om de eerdere keuze die je nu in deze positie heeft geplaatst weer te veranderen.
Je kunt dan voor jezelf zeggen dat je het hebt geprobeerd, maar dat dit niet is gelukt ..... .
Als je jezelf beter voelde tijdens je tijd als herder: dan probeer je toch weer terug te gaan? Of is dat niet mogelijk .... .
Namasté ...... .
Ik heb niks tegen boeddhisme, kan me er veelal in mee leven, maar voor mij is de realiteit dat dit niet in deze maatschappij past...
Ik ben erg voor acceptatie, maar tot een een bepaalde grens...
Als ik in deze tijd als boeddhist moest/mag leven, dan zal ik nooit mijn dromen tot waarheid kunnen uiten...
Zolang wij aan de verkeerde kant van de spiegel leven (mijn motto die jij denk ik nog steeds niet echt daadwerkelijk begrijpt) is dat gewoonweg niet mogelijk voor de 100%.
Kijk, ik accepteer een ieder die op mijn weg komt (en dat doet een boeddhist) in al zijn of haar lessen. Ik heb iedereen als vriend in mijn Hart, maar wat het maatschappij betreft, NEE! Die staat lijnrecht tegenover het boeddhisme. Voor mij dan :-)
Als je een stap voorwaarts hebt gezet dan is een stap terug niet haalbaar op de manier zoals je het geleefd hebt. Door mijn schrijven, en de reacties, hoop ik wel weer nieuwe deuren te openen naar......
Mijn herder zijn zal wel weer lukken, alleen niet zoals het was maar in een nieuw jasje ;-)
Namasté X
Waar jij op doelt in een tijd die je als boeddhist zou kunnen (moeten) leven is de puurheid van de kinayana variant. Dit is puur de strekking van de zuiverheid en deze is inderdaad niet toe te passen in onze huidige westerse maatschappij: daar heb je volkomen gelijk in.
Ik (wij) ben (zijn) echter mahayana boeddhisten en deze overtuiging omsluit een breder perspectief dan alleen ons leven.
Als mahayana boeddhist probeer ik de zuiverheid in te passen in de westerse maatschappij. Dit houdt in dat ik me wel mee laat voeren in de stroom van onze samenleving, maar dat ik op cruciale punten niet meega in de economische perspectieven, maar wijs op een algemeen belang. Ik heb gemerkt dat ik dan veel meer vooruitgang boek, dan toen ik vroeger heel erg tegendraads de zaak probeerde te benaderen.
Vandaar dat ik ook altijd aangeef dat ik mahayana boeddhist ben. Het mahayana is voor mij dus net zo belangrijk, misschien nog wel belangrijker als bijvoeglijk naamwoord dan het zelfstandige naamwoord wat het boeddhisme is .... .
En wellicht zou het zo kunnen zijn dat ik het spiegelbeeld welke jij aangeeft, niet in die context zie. Het is jouw ding (en uiteraard erg waardevol), maar het zou inderdaad zo kunnen zijn dat mijn perceptie van het geheel niet de jouwe zou kunnen zijn .... .
En als je jouw huidige situatie als een herder benadert, dan is er nog een prachtige weg te gaan :)
May The Force and The Light be with you!