Ken je dat gevoel?

Door Weeps with the Wind gepubliceerd op Saturday 14 December 17:40

Dat je er even gewoon volledig doorheen zit? Dat je je volledig vast voelt zitten? Dat je baalt van je baan maar geen andere keuze hebt? Dat je dus daarom uren en uren van je vrije dag gebruikt om het internet af te struinen op zoek naar iets anders? En dat je tussen al die honderden banen die je gezien hebt niet meer weet waar je eigenlijk begonnen bent? En dus maar bijna de moed op gaat geven dat er ooit nog iets op je pad komt wat je echt graag doet?

 

Nou, ik zit er even midden in!

 

 

Al zoekende naar iets wat me leuk lijkt maar het al begint te duizelen bij alles wat ze van je vragen aan diploma's en ervaring, drijft mijn zoektocht langzaam weer terug naar daar waar ik ooit begonnen ben. Het agrarisch dus. Nee nee nee nee...... daar heb ik afscheid van genomen dus ga daar niet meer in. Met al mijn ervaring en achtergrond weet ik dat ik daar zo een baan in kan krijgen, maar nee nee nee nee nee..... Nog meer uren, nog meer lichaams pijnen, en nog niet meer verdienen. Jeetje zeg!

Oh, die titel klinkt wel leuk. Even gaan lezen. Halve wegen verslik ik mij haast in de woorden die er beschreven staan. Kan ze niet eens meer herschrijven dus laat staan vertalen. Niet dus! 

 

NEXT!


Ja, dit is het. Lijkt me erg leuk en ook wel wat ervaring in. Oh, maar 20 uur. Word het ook niet dus want daar kan ik mijn huis en de uitzuigers in de regering niet van gaan betalen. Maar als ik er dit of dat nu bij ga doen?
''Tja lieverd, dat gaat niet werken want je hebt per direct zekerheid nodig.''
Ik zekerheid? Vreselijk zeg. Ben ik al zover gezakt sinds ik weer terug ben gekeerd in de maatschappij? Moet ik toch eens onder de loep gaan nemen.

 

 

Ik kan een omscholing gaan doen.
''Ja ja lieve schat, waar ga je dat van betalen als je nu al niet eens rond komt?''
Zit ook weer wat in. Word het dus ook niet en kan ik eigenlijk alles wel vergeten.

Dit te ver weg, dat te ver weg. Waarom zit je eigenlijk in zo'n verlaten achterlijk gat?
''Omdat het hier zo mooi is!''
Oh ja, dat brengt je wat! Nou ja, verhuizen misschien een optie? 
''Weer eens? Al bijna 30 keer verhuisd, en genoeg ik genoeg. Pffffff....


Op Google heb ik ondertussen zoveel pagina's open staan dat ik erin verdwaal en mijn pc het bijna af laat weten omdat het mijn zoektocht niet meer bij kan benen.
Ik geef niet op....ik geef niet op....ik geef niet op.....(((zucht)))....ik geef op!

Daar waar ik goed in ben verkoopt niet meer. (dank je Rutte) Dat wat ik jaren gedaan heb kan ik niet meer, en dat wat ik wil heb ik geen papieren voor. Voelt aan als een hoop ellende.
Als een auto vast loopt gooi je er gewoon een nieuwe motor in of je koopt een nieuwe auto, maar hoe gaat dat bij een mens?
Kon ik mezelf maar even up-daten!

Hele ongure gedachten gaan soms door mijn koppie heen. Ik laat mij gewoon ontslaan. Maar ook dat werkt niet want met maar 70% van mijn inkomsten kan ik zekers de boel gaan pakken. Maar anderzijds denk ik ook, dat is misschien het begin van het beste in je leven. Mijzelf gewoon in het diepe gooien zeg maar. Ik weet niet!

 

 

Ik zit er doorheen en meestal is dat een teken dat ik mijn leven om moet gaan gooien. Maar hoe?

 

Zomaar even een zaterdags gedachtegang!

 

 

 

PT

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (36) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Tja ik werk nu in de boekenbranche ..bestellingen van bol.com verwerken inpakken enz .... ( ook niet echt waar ik voor geleerd heb , maar in deze tijd wel fijn dat ik nu kan werken ) straks in januari zal het aantal uren flink dalen ! en ga ik ook weer het internet afstruinen ... succes ....
Heel herkenbaar voor mij enkele jaren geleden. Ik ben zo'n drie jaar op zoek geweest naar wat ik echt wou, naar mijn levensdoel. Sinds een half jaar heb ik een deeltijdse job. Niet zo spectaculaire, maar een job waarbij ik een zekere vrijheid ervaar doordat ik met interim-contracten werk, een fantastische werkgever heb en dat ik de vrijheid heb om in overleg met de werkgever mij werkdagen te kiezen zodat ik daarnaast ook nog van mijn passie mijn beroep kan maken; schrijven en kinderen warm maken voor de Nederlandse taal om te schrijven en te lezen. In een vast contract voel ik mij gevangen met als gevolg dat mijn energie en werklust enorm daalt. Zoals het nu is, voelt het heel goed.
Niet opgeven PT, zeker weten ligt er ets fantastisch voor jou in het verschiet :-)
Hier zit nog zo één achter de laptop :-)
tegen Infom
;-) joh? :-P
Pfff ;-)
tegen Infom
;^)
Misschien eens samen laptoppen en tot gesamelijke ergernissen komen? ;-P
Ik ken het meis... het is de muur van wanhoop en confrontatie... het geeft je zo'n ongelofelijke beuk voor je zelfvertrouwen en sterke wil.. dat je onherroepelijk door de knieën gaat en neigt jezelf in het neerwaartse spiraal te gooien.
De weg is niet makkelijk maar zeker niet onmogelijk.
Je schrijft er over en dat is een weg.
Knufff Je broertje
Knufffie X
Heel herkenbaar.
Zou dit artikel niet passen in de schrijfopdracht van deze week?
Zomaar een gedachte.
Sorry, het antwoord op je vraag of ik dit gevoel ken. Nee, maar ik prijs me dan ook gelukkig hiermee :)
Nooit in je leven gehad dat je liever iets anders deed?
Ja, dat wel. Maar dan niet vanuit het idee dat het huidige werk niet beviel, maar meer om ook nog eens iets anders te verkennen.
Een compleet andere baan is er niet van gekomen (is ook niet meer nodig); maar heb veel voldoening gehad in het schrijven van het boek en ik ben nu bezig met de lokale politiek.
Het is voor mij meer een én het ene én het andere situatie ..... .
En dat voor een V....? :-P
(geintje)
je geeft mij wel iets mee hier iig, dat het bij mij niet zozeer in het werk ligt als wel het leven meer te wensen te ontdekken...
Hahahaha; ja ook voor een V.... :)
En wat jouw gedachte betreft: Zeer juiste conclusie!
Zwaar klote ..... .
Zoektocht zonder einde, jammer.
Wellicht komt er toch nog iets op je pad waar je verder mee kunt :)