Waren het echt wel zulke slimme zoons?

Door Theun50 gepubliceerd op Tuesday 19 November 15:38

Het eenvoudige gezin, waar dit verhaal over gaat, woonde in een klein afgelegen dorp.
De vader was maar een eenvoudig man, en erg breed had zijn gezin het niet. Altijd maar zwoegen en puinruimen. Maar zijn twee zoons vertrouwden op hun eigen slimheid en waren vol verwachting. Hun vader bleef maar sjouwen met bakstenen en het verder uitbouwen van zijn huis.

De slimme zoons hadden medelijden met hun vader en waren druk bezig om hun slimheid aan de man te brengen. Ze droomden van grote successen.
Ze openden met veel bravoure een kleine winkel, maar gingen binnen twee maanden al failliet.

Hun vader verzamelde her en der bakstenen, maakte ze schoon voor hergebruik en bouwde moeizaam verder aan zijn huis. Hij verzorgde zich slecht, at onvoldoende en werkte veel te hard.
En de twee zoons? Die hadden met hem te doen.

Hoofdschuddend overlegden ze met elkaar wat ze hieraan moesten doen, hoe ze hun vader tot dienst konden zijn.
De zoons leenden geld en openden een werkplaats en waren er van overtuigd dat zij binnen korte tijd een heuse fabriek zouden hebben. Ja, dan konden ze hun kranige vader pas echt helpen.
Maar ze hadden pech, de werkplaats leverde te weinig op. Ze moesten de zaak sluiten en konden met veel moeite het geleende geld terugbetalen.


Ondertussen was hun vader begonnen met het uitgraven van de harde grond voor de nieuwe fundering. Zijn handen stonden stijf van de spierpijn en het aangekoekte vuil.

De zoons keken het lijdzaam aan, staken weer hun hoofden bij elkaar en smeedden allerlei plannen. Nu gingen ze speuren naar handel, want daar viel veel winst te behalen, volgens hen.
Ja, dat was het; ze werden vertegenwoordiger.

Maar ook hier kwam helmaal niets van terecht. De zoons gaven het baantje al snel op en stonden nog steeds met lege handen.

Hun vader had inmiddels de fundering gelegd, de muren gemetseld en was bezig met het plaatsen van de dakspanten. Hij werkte zich een slag in de rondte, veertien uur per dag, dag in en dag uit.

De zoons begonnen zich zorgen te maken om hun vader’s gezwoeg en vonden het tijd worden om iets voor hem te doen. Ze richtten een reclamebedrijf op, waar ze veel van verwachtten. Namen werknemers in dienst en maakten meer reclame voor zichzelf dan voor opdrachtgevers! Ook dit was dus geen succes en gaven het tenslotte maar op.

Hun vader had ondertussen, in zijn eentje, het hele huis afgebouwd. En hij was er maar wat trots op!

De twee zoons vonden het tijd worden om hun vader een zeker bestaan te verschaffen, ze richtten een cabaretgroep op en spraken met mensen uit het theater en de filmwereld. Want ja, mensen gingen best vaak naar het theater of de bioscoop, vonden ze. Maar ook hier moesten de zoons het na vier maanden alweer opgeven. Het werd een complete flop!


De vader was ondertussen begonnen met het egaliseren van het omliggende terrein, want er moest ook nog een bloemen- en groententuin komen. Daar kon de vader tenminste nog iets aan verdienen.
Hij kweekte vol overgave heerlijke verse groenten en prachtige snijbloemen. En de “slimme” zoons?
Die vraten zich vol.

Uit pure wanhoop gingen de twee zoons maar solliciteren bij een groot warenhuis in de stad.

De directeur, die ook in hun dorp woonde, herkende de zoons van de hardwerkende vader die zijn eigen huis had gebouwd. Hij vond hun vader een fantastische man en respecteerde hem enorm.
De twee zoons werden aangenomen. Overal waar men de twee zoons tegenkwam fluisterde men:
“Kijk, dat zijn nou de zoons van de man die zelf zijn huis heeft gebouwd!’

De zoons oogsten veel succes en kregen al spoedig elk een filiaal. Ja, het waren goede verkopers.
En tegen elkaar zeiden de zoons vol trots:
“We hebben het altijd geweten, dat hard werken op den duur loont. Nu kunnen we eindelijk onze vader een beetje helpen om ook eens wat hogerop te komen!”

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Werken loont. Dat blijkt maar weer.
Werken loont. Dat blijkt maar weer.
Gelezen geen commentaar.
Volgens mij was de vader in ieder geval verstandiger dan zijn zoons.
Jij zegt het.
Wél enigszins volhardende kerels...
Wél enigszins volhardende kerels...