De Pelgrim

Door Reaperke gepubliceerd op Sunday 02 June 18:39

De pelgrim en het einde…

Een begin, een einde, een begin…

Nimmer een doorbroken cirkel. De pelgrim op weg naar het beloofde land, het mekka van smaak, van geuren en kleuren. De smart en beloftes, de prediker achterna.

Dit land van absurde processen en wetten, het water en het brood. Aanvaard deze regels en zing het lied, laat ons samen werken, zingen en lachen…

Bescherm de vreugde met tranen van genot en laat varen die ellende!

Dit beloofde land, oorlog der titanen…

Vaders verstoten, zonen gevonden, moeders vergeten. Volg met z’n allen de belofte van het geduld, zoals de eenzame pelgrim heeft gedaan.

De tijd van gaan is gekomen eens de belover heeft gewonnen. De Johannes der bezielers.

Dit vaderschap gezonken zoals Oedipus nimmer zal proeven. Kinderen, schapen en verloren wolven, behoed de kudde voor de wijn zal worden, ‘het stille water’, de poel des verderf en de zonde van het kind.

De moed van de pelgrim is gezonken in het testament des leven. De zaak voor gevochten, geleid door de Nero uit Pompeï, stichter van brand en heet verlangen…

Verlangen naar die warmte en belofte, tot as vergaan, nimmer de Fenix opnieuw.

Gekke Caligula, breek los en verlaat je Rome. Zie en beslis, durf en heers… of ga voor eeuwig ten onder in uw rijk van schapen.

De pelgrim heeft de wijn gedronken en gaat nu proeven van het brood…

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Theun, dit is een verhaal geschreven nadat ik mijn ontslag had genomen bij de firma. Een soort van afsluiting laat maar zeggen.
Apart, maar wel leuk om te lezen.