De teloorgang

Door Reaperke gepubliceerd op Sunday 21 April 21:58

 

Hij kwam met donder en bliksem, zo krachtig dat alle zinnen versplinterden in de helse nacht verlicht door de volle maan zo fel als hemels licht vanonder het lang geleden neergelaten doek.
 
Het eindspel is in volle gang en de troepen marcheren binnen door de poorten, opengelaten met volle moed om de heer te ontvangen als waanzinnige weduwen huilend om de vergeten heren des levens.
 
De touwen hangen hoog, wachtend op de komende val, het einde en de zucht van de verlaten man. Het touw om de nek en over de kantelen, de tanden der eeuwige duisternis halen uit naar de nacht.
 
Ze rijden binnen en brengen de hoop verbloemd in de schaapsvacht zo warm en zoet als een wolf gebonden in het blindende maanlicht, brekend door het vlees, verterend van binnenuit en huilend om verlossing.
 
De waanzinnige man rijd de brug op door de massa, ogen zonder ziel, zijn lange haar een leger vol geschiedenis wapperend van onder zijn hoed. Zijn zinnen brengen de gebroken menigte waar ze jaren naar verlangde, het zwoele zwemige geloof in hoop en verlossing.
 
Hij is de verteller gezonden door heer en meester, de oude man uit verre oorden nooit bestaan, nooit verzonnen. De mythen en sagen eren zijn elke stap, zijn ziel is verloren en vergaan.
 
Sluit de poorten voor deze brenger van zinnen is de sluipende dood, de ruiter van vier. Het web is geweven en de eigenheid gevangen. De mens verloren voor eeuwig, de kudde schapen, de herder is hier.
 
De nacht is gekomen, de zinnen geweven, het web gevangen, het verlies en gewin voor eeuwig in strijd.

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.