Ambtenaren komen niet te laat,….die komen later!

Door Theun50 gepubliceerd op Thursday 02 January 16:48

Weet je, ik ben een man van de klok (nee, niet de zeeppoeder) en heb een gruwelijke hekel aan te laat komen. Bij mij is afspraak, afspraak! In mijn leven ben ik zelden ergens te laat gekomen en die keren kun je op één hand tellen. En als ik al eens ietsje te laat aankwam, dan was dat altijd de schuld van de overmacht. Sterker nog, ik ben liever ergens te vroeg dan op tijd.

Ik baal van mensen die altijd en eeuwig te laat komen. Met zulke mensen kan ik niet door één deur, daarom sta ik nogal op gespannen voet met ambtenaren. Die zijn nooit op tijd, ze laten je rustig vijftien minuten wachten voor de kat zijn edele geslachtsdelen. Het is mij meerdere malen overkomen.
Twee weken terug was het weer eens raak. Ik had een afspraak met mijn consulent om 10.30 uur in het gemeentehuis. Ik was er om 10.20, keurig op tijd dus. Na mij te hebben gemeld bij de balie, nam ik plaats in de grote wachtruimte, pakte een gedateerd tijdschrift, bladerde er ongeïnteresseerd al plaatjeskijkend doorheen, liep voor de tweede keer weer naar de koffieautomaat, tapte een bekertje niet te zuipen bezuinigingskoffie en ging verder met wachten. Ondertussen was het 10.30 uur, en geen consulent te zien. Zou het dan nog koffietijd zijn? De verplichte onderbreking tussen pauzes?

Ik keek de grote wachtruimte eens rond en ontwaarde boven de balie-unit (sorry, dat woord heb ik niet bedacht) het grote portret van onze koning. Zou dat verplicht zijn? Ik had liever gezien dat ze daar een enorme stationsklok hadden opgehangen!
Ondertussen stijgt het aantal wachtenden, ze staan zich te verdringen voor de koffieautomaat alsof het allemaal niets kost.
Ik kijk op mijn horloge, 10.40 uur. Ik krijg een beetje trek maar durf niet naar de snackautomaat te lopen, want dan zul je net zien dat er een deur open zwiept en een ongeduldige consulent op mij moet wachten. Dan ben ìk te laat! Zo gaat dat.
Ik steek mijn licht maar eens op bij de dichtstbijzijnde balie. “Hoe lang moet ik nog op mijn consulent wachten, mevrouw?” Het antwoord: “Een uur wachten is hier heel gebruikelijk, hoor!”
Nou, daar ben je dan mooi klaar mee.

Eindelijk, daar verschijnt zowaar mijn consulent: “Meneer Theun?” vraagt ze rondkijkend.
Ik sta op en loop naar mijn consulent toe, geef een klamme hand en loop als een braaf hondje achter mijn consulent aan naar het kippenhok kantoortje, iets verderop.
“Heeft u lang moeten wachten?” is de vraag. “Ja, ruim vijftien minuten”, zeg ik een beetje boos.
Geen reactie! Zelfs geen excuus! Ik laat dergelijk horkerig gedrag niet over mij heen gaan en heb mijn consulent op niet mis te verstane wijze een lesje klokkijken voorgeschoteld!
Nou, en die kwam aan zeg. Met veel gehakkel hoor ik heel zacht: “Sorry.., meneer Theun….ik was iets later omdat…eh...ik uw dossier nog moest pakken.”
Ja, dat zal best.

Als je eindelijk aan de beurt bent, denk dan niet dat je zonder sputteren een excuus krijgt, of een toelichting waarom men te laat is,…..welnee, zij komen nooit te laat, zij komen hooguit iets later, als je begrijpt wat ik bedoel.
Ook bureaucratie is blijkbaar een staatsvorm!

Reacties (17) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ik kan daar ook niet tegen.
Ben zelf ook heel erg van de tijd en als er wat tussen komt, dan geef ik altijd een belletje.
Ik verwacht dat dat andersom dan ook is, maar helaas denken de meeste mensen daar anders over.
We hebben een vriend die er altijd een sport van maakt.
Inmiddels hebben we geleerd om altijd 2 uur eerder af te spreken, dan weten we zeker dat hij er is op de tijd dat wij dat willen.
Dat is de huidige maatschappij......niet meer gemotiveerd om goed werk te leveren. Je komt het helaas steeds vaker tegen!
Dat is de huidige maatschappij......niet meer gemotiveerd om goed werk te leveren. Je komt het helaas steeds vaker tegen!
Lol
ik zorg dat ik een vrije dag heb als ik dit soort dingen moet doen en neem lekker wat te lezen mee..
je ergeren heeft geen zin, kost slechts energie en daar kies ik niet voor..
Dat gaat bij mij dus niet altijd.
De verplichte onderbreking tussen pauzes?
Dit zegt gewoon alles. Maakte dit onlangs mee bij de bank. De persoon in kwestie kwam terug van lunchen, liep naar de koffie automaat en bleef daar 10 minuten gewichtig lullen met een collega.
Ik heb na die 10 minuten uit een magazine blaadjes gescheurd, er vliegtuigjes van gevouwen en hem daarmee bekogeld. Toen had hij ineens haast -)
Hahahahahaha,
Als ik het had gezien dat had ik denk ik met moeite de broek kunnen droog houden :)
Had al redelijk weinig tijd en werd knap pissig van dat klantonvriendelijke gedrag.
Vliegende lol.
Hoewel ik zelf ook tot het korps der ambtenaren behoor, vind ik dit buitengewoon herkenbaar .... .
Maar dat geldt niet alleen voor ambtenaren. De wachtkamers van de tandarts, ziekenhuis specialisten, huisartsen, pro deo advocaten, notarissen, et cetera,, zitten vaak ook overvol en bedraagt de wachttijd minstens 15 minuten.
En als je een van de nutsbedrijven belt; je verzekeringsmaatschappij; ziektekostenverzekering; of een ander call centrum dan ben je ook zo 15 minuten onderweg.
Je beschrijft terecht een maatschappelijk probleem, maar het is veel groter dan alleen de wereld van de ambtenaren ..... .
Groetjes ..... .
Daar heb je helemaal gelijk in, de volgende waar ik dan over zal schrijven is jouw tandarts. Goed?
Hey, dat is prima!
Ik ben benieuwd hoe jij dat ervaart. Ik vind dergelijke wachttijden uiterst irritant (net zoals jij, als ik het artikel zo lees).
Correcte conclusie.
Ja, het is maar hoe je het inpakt.
Net zoals wanneer iemand steelt. Zeg maar, dat: u zeker vergeten bent om te betalen.
Zoiets, ja.