Het leven zien als een wandelpaadje...

Door Wimpie gepubliceerd op Monday 25 November 22:36

Het leven zien als een wandelpaadje. Een paadje dwars door het woud. Soms een bergje op, soms een bergje af. Het regent terwijl je loopt of het zonnetje verwarmt heerlijk je bolletje…en je droeg een parasolletje.

Het leven zien als een wandelpaadje dat je uitdaagt. Geen bewegwijzering. Geen paddenstoeltje waarop je kan zien hoe ver je nog moet….welnee, je zal gewoon keuzes moeten maken. Keuzes waarvoor enkel en alleen jij verantwoordelijk bent. Natuurlijk kan je klagen dat die ander jou de verkeerde weg heeft laten nemen. Maar zeg nou zelf: die keuze maakte jezelf want je had niet naar hem hoeven luisteren!

Het leven zien als een wandelpaadje. Een paadje waar geen eind aan lijkt te komen. Achter iedere bocht ontvouwt zich weer een lang eind pad…tot de volgende bocht. Hoe ver nog? Hoe ver nog?

Het leven zien als een wandelpaadje waar je niet alleen bent begonnen. Onderweg reisgezellen bent kwijt geraakt. Maar ook weer andere wandelaars hebt ontmoet. En soms, heel soms, loop je even alleen….maar je hebt ook door dat als jij de mensen groet, zij er ook voor jou zijn.

Het leven zien als een wandelpaadje, een blote voetenpad. Je voelt de stekels die in je voeten prikken. Het zand wat schuurt tussen je tenen. Het grind die je voeten krommen. En je baalt….maar stiekem moet je er ook hard om lachen. Nooit geweten dat het zo voelde…

Het leven zien als een wandelpaadje die je voert naar een mooie bestemming. Waar je zal kunnen rusten, waar je eindelijk bent waar je altijd al had willen zijn. Jouw doel, jouw uitgangspunt….maar eerst zal je dat paadje moeten aflopen. En ja, daar word je moe van!

Maar: het leven zien als een wandelpaadje bied je zoveel moois. Kijk eens naar de mooie bloemen onderweg. De bomen die je toewuiven. Het bankje waar je even rustig op kan zitten en kan wegdromen. En die verkeerde afslag genomen? Nou en…als je dat niet had gedaan had je nooit dat mooie vennetje gezien, diep verscholen in het prachtige woud. Stilstaan omdat je kleine dreumes het niet bij kan houden. En daardoor de tijd hebben om te genieten van die dreumes én al het moois om je heen. Die eindbestemming? Ach…laat dat nog maar even wachten! Loop liever nog even lekker rond hier met mij op dit mooie wandelpaadje! Eh…weet je wat: ik hoop dat het wandelpaadje nog lang niet aan zijn einde komt! Misschien kan iemand hem verder maken zodat we eindeloos door kunnen dwalen….

Reacties (7) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Licht = ligt , zie dat ik het verkeerd schreef oeps :-)
Hihi, kan allebei wel, denk ik....hoewel een zee niet echt oplicht...
De lange trap nog even nemen en je laten verrassen wat er achter licht, ruik ik de zilte zee ? ik dwaal verder mee, bedankt dat je me even helemaal mee voerde .
Wauw, da's een mooie toevoeging!
Mooi! Ik ben dol op dwalen.
Mooi geschreven met omlijsting van mooie foto's
Het leven zien als een wandelpaadje, prachtig gevonden bewoording, heb hem in mijn favorieten geplaatst, ga ik binnenkort opnieuw lezen, heb nu even vluchtig gelezen, spreekt mij erg aan, complimenten voor het leven zo te kunnen zien.