Muizenstrijd tussen de Sterren - Een Plazillamuizensoap

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Sunday 22 December 21:59

Een vervolg op "Ontvoerd door Aliens - Een Plazillamuizenavontuur". Het drama wordt een stuk dramatischer. Komt Roosje nog thuis? En zo ja, in welke staat?

 

Wat vooraf ging

Na een tijdje rust, ging het Plazillamuizenepos vorige week verder met deze bijdrage van Rose_love. Gildor zorgde voor deel twee en Neerpenner had de twijfelachtige eer om deel drie neer te pennen (what's in a name). Maar het was duidelijk, er moest een vervolg komen. Beloofd is beloofd. En ja, dan moet je het ook doen! Dat gebeurde deze ochtend in "Ontvoerd door Aliens - Een Plazillamuizenavontuur". En dan volgt nu het beloofde vervolg...

 

617f9e74fe3232303626467838a83b5c.jpg

A New Hope Gedonder

“En nou moet je dit getal delen door het aantal boogseconden?”, zegt Neerpenner, terwijl hij quasi- en semibegrijpend over zijn behaarde buikje krabt, inmiddels weer tot de nok gevuld met de uitgelezen inhoud van Horecamuis Nyn’s kaasplank.
“Tuurlijk”, zegt Gildor een beetje geërgerd om zoveel mathematisch onbegrip. “En dan de laterale fluxcoëfficientie in de spatiale krommingsmatrix afzetten tegen de longitudinale stralingsindex. Dan alleen nog even een tikje tegen de linksdraaiende rukbuffelnippel en voilà, Kat in het bakkie!”
Het is even stil in de grote zaal van het Plazillagemeenschapshuis. Gildor had het K-woord gebruikt. Bijna een doodzonde.
“Sorry, medemuizen”, stamelt hij schuldbewust,”Ik liet me even gaan..”
“Emoties…u kent dat wel”, valt Neerpenner hem bij.
Burgemeester Tiegemboy knikt toegeeflijk. Achter in de zaal schraapt Balinese Nescio zijn keel en staat op. “Allemaal leuk en aardig, medemuizen, maar u begrijpt, dit werkt alleen maar als je er van uitgaat dat het paradigma van de 3D-ruimte enig waarheidsgehalte bevat. Inmiddels weten we wel beter.”
Hippymuis Lucifall knikt instemmend. Een oude wijze muis, geen grijze muis, maar beslist een eminence grise, naast haar eveneens. Dit moest wel professor Thalmaray zijn, gehuld in een t-shirt met de tekst “Mijn avatar is te eng voor muizen”. Met een diepe frons op zijn muizenhoofd zegt hij: “En hoe zou u dat dan oplossen, mijnheer Nescio?”
“Dat antwoord bereikt me over enige tijd, maar omdat tijd eigenlijk niet bestaat, weet ik het nu al. Ik moet in elk geval de vijfde en mogelijk zelfs de zesde en zevende dimensie erbij betrekken.”
Nyn’s vader Siewerd paft wat rooksignalen de lucht in. Hij heeft geen drogredenen in de redenering kunnen ontdekken. “We moeten er heel even over mediteren, mijn jonge vriend”, klinkt zijn wijze antwoord. “Laten we ons met gelijkgezinden terugtrekken in het restaurant van mijn oogappeltje.”

5178b0aecc3aba8cea6ab80e4acfe06f.jpg

“Ik concludeer”, zegt burgemeester Tiegemboy heel politiek correct, “dat er dus twee alternatieve reddingsstrategieën ter tafel liggen. Wellicht een commissie om een en ander te onderwerpen aan een diepgravend onderzoek.” Stilletjes heeft hij al een perfecte locatie voor de benodigde retraite op het oog. Barmuis Schweiz had er vol vuur over verteld. Vooral het beeld van een goede Zwitserse kaasfondue doet zijn mond wateren.
Snorromuis springt boos overeind. “Niks commissie, genoeg met al dat gepraat, gezwam en gezemel. Actie! En wel nu! Te lang hebben wij werkeloos toegekeken hoe de Hoge Heren in het Universum maar denken alles over ons te kunnen bedisselen. Het is genoeg! Dit dorp MOET Beter!” Strijdbaar, met vers gestreken snorharen heft hij uitdagend zijn vuisten ter hemel.
“Jaaa!”, roept Jo, “Dit is mannentaal, mijn broeder!” Ook Pieter, M(u)ister G, barmuis Schweiz en Stormerjuut vallen hem bij en ontbloten strijdbaar hun blikkerende knaagtanden.
”Broeders”, roept Snorromuis, “Op naar de Putten in mijn achtertuin. Van mijn ontwerp voor een ondergrondse smeerkaasmixer fixen wij in no-time een volwaardig ruimteschip. Aan de slag!’ PeacemuisTroubadour kijkt haar Jo adorerend aan en volgt de van arbeidsethos stralende mannenbroeders terwijl ze op haar ukelele arbeidersliederen zingt.

f3b5ae7b37b955f7f2b90e553cabb6d7_medium.

Het Plazillamuizendorp Strikes Back

Neerpenner kijkt Gildor in opperste verbazing aan. “Wat is hier nou zo net gebeurd?”
“Jungskes toch”, zegt de wijze Dora Weltevree, “Zie je het dan niet? Jullie verhaal was zo technisch, het kwam zo kil over, er kwam uit spirituele hoek meteen een tegenreactie. Heel logisch, jammer dat jullie dat niet vereend konden oplossen. En onze burgemeester, ja een echte bedachtzame politicus. En onze Snorro, die kan daar niet tegen, als man van actie en “voorpootjes uit de mouwen”. Maar er speelt meer. Onderhuidse agenda’s. Schweiz heeft nog een appeltje te schillen met je vrouwtje, Gildor. Dertig hechtingen na die karatetrap, ga er maar aan staan! En hou Jo ook maar in de gaten. Jij hebt Roosje van hem weggekaapt en dat zint hem allerminst. Maar het allerbelangrijkste: de camera’s hebben veel te lang op jullie drietjes gericht gestaan. Dat steekt en nu worden jullie min of meer buitenspel gezet. Niks muiselijks is ons vreemd.”
Gildor knikt bedachtzaam. Weltevree heeft gelijk. Op het moment dat ze de zaal binnen waren gelopen had hij al het gevoel dat hij in een dreigende nachtmerrie ging stappen. Weltevree legt een hand op zijn bolletje en zegt: “Trouwens, goed om te merken dat die stank weggewassen is. Je ruikt weer lekker, naar rozenwater.”
Bij het woord rozenwater denkt Gildor onmiddellijk aan zijn lieve vrouwtje, eenzaam en alleen, angstig in de tentakels van Outer Space. Hij barst in tranen uit. Hij lijkt verdorie zijn ukkerige zwagertje wel.
“Och Gossiepossietoetsie, ik heb op je zere zieltje getrapt!”
“Het gaat al weer”, bromt Gildor licht beschaamd.
Zwijgend verlaten Neerpenner, Gildor, Weltevree en Chrisrik de grote zaal.
“We gaan naar je hok, Neerpenner”, zegt Gildor. “Ik bedoel natuurlijk: je uiterst modern geoutilleerde superlaboratorium!” Neerpenner kraaloogjes glimmen van trots. Eindelijk erkenning voor zijn genialiteit. Het heeft wat moeten duren, zeg. Die zwager van hem valt misschien toch niet helemaal tegen.
Ze passeren de Plazilliaanse kerk, waar net een eredienst voor The Great Mouse in The Sky heeft plaatsgehad. Aapmuis Bokita, Vogelmuis Merel, Koffiemuis Dorina, wijnbarmuis San Daniel en Troubadour Taco hebben de eredienst bijgewoond. Bokita klopt Neerpenner en Gildor bemoedigend op de muizenruggetjes.
”We hebben voor jullie gebeden, lieverds. En natuurlijk voor haar. Ik weet het zeker, zij deed op dat moment hetzelfde en ze zal onze kracht hebben gevoeld.”
Gildor kan nog net zijn traantjes bedwingen. Neerpenner uiteraard niet. De waterlanders spuiten uit zijn kraaloogjes. “Dank je aapje”, stamelt Gildor met gebroken piepstemmetje. “Ik denk dat je helemaal gelijk hebt. Zo lief van je!”

08172d6046bb27e5c142e20fcf01107c_medium.

Jo is op weg naar de Putten van Snorromuis en ziet dit tafereel met gemengde gevoelens aan. Het steekt hem nog steeds dat Roosje hem in de steek liet voor dit lamlendig uitgezakt exemplaar van een softe nepspion. Hij is nu dan wel zelf heel gelukkig getrouwd met de gevoeligste en muzikaalste muis van het dorp, maar toch. Hij weet wat hij moet doen. Een ruimteschip bouwen. De grote held worden. Die oude kale muis en zijn ukkerige zwagertje de loef afsteken. Als Roosje dan besluit dat die oude zak met spek en botten haar niet waard is, dan is dat voor iedereen beter. En als Gildor boven zichzelf uitstijgt, dan heeft hij haar gewoon verdiend. Dan heb ik er ook vrede mee, besluit hij.

De spirituele muizen hebben zich inmiddels te goed gedaan aan vele glazen Prosecco en hun muizenbuikjes zitten boordevol Mozzarella. Nescio heeft een piramide van kosmische energiestralen gebouwd en vouwt een groengeel flikkerende kluwen van 5e- en 6e-dimensiefilamenten er omheen. Een hoge zoemtoon en de constructie spuugt kleine rotsblokjes en grijs stof uit. ‘Allez, da’s van den Maan, hè”, zegt Thalmaray. “Ge bent nog ietwat uit koers, ik verwittig u maar even.”
Siewerd overlegt met Nescio. “Iets meer 6e en iets minder 5e dimensie misschien?”
Nescio knikt. Het volgende moment spuugt het weer rotsblokjes uit. Ditmaal roestig rood.
”Mars’, concludeert Siewerd correct. “We komen in de buurt.”
“Zag je dat?”, roept fotomuis Karazmin tegen collega-fotomuis Kirsti. “Ik heb het allemaal vastgelegd op de gevoelige plaat!” Kirsti klopt haar op de schouders. “Pulitzer muizenprijs”, concludeert ze terecht.

e4b15a80c0b03e11ee79f0336688c6dd_medium.

Snorromuis wringt het zweet uit zijn snorharen. In zijn achtertuin staat een krakkemikkig uitziende sigaarvormige stellage, waarvan de motor nog vaag naar smeerkaas ruikt. Juridimuis vd Schaft mag de sigaar straks aansteken, als de reddingsoperatie van start gaat. Burgemeester Tiegemboy bekijkt de contraptie met een diepe frons. Naast hem staat een oude politiemuis, strak in het pak.
“Zeg Snorro, heb je hier wel een bouwvergunning voor”, begint de burgermuisvader.
“Zal ik jou eens fijntjes vertellen waar je die vergunning in mag stoppen”, roept Snorromuis strijdbaar. “Er staat hier een muizenleven op het spel. Wat is nou belangrijker dan dat?”
“Yeah, die is raak, recht in de roos”, roepen de mannenbroeders strijdbaar. Stormerjuut ziet echter in dat je bevoegde gezagsdragers niet tegen je in het harnas moet jagen. Hij is er immers zelf ook eentje, dus hij kan het weten.
“Burgemeester”, zegt hij sussend, “Als ik me niet vergis moet er in de Plazillamuizendorpse verordening toch ergens een bepaling staan dat dit in noodgevallen toestaat.”
De oudere politiemuis naast Tiegemboy knikt instemmend. “Klopt”, zegt Ben. “In mijn tijd is dat op papier gezet.”
“Leuk je weer in uniform te zien, oude mentor van me”, lacht Stormerjuut.
“Ach, we Benne allemaal ordehandhavers, zelfs al zijn we gepensioneerd. Staat me nog goed he, die pet?”
”Als een jonge god.”

53d3f7c006691ab685723e10a8decd7d_medium.

Gildor heeft het EchtgenoteLokaliseerKlokje aangesloten op de Gepositioneerde Plazilla Sensor en kijkt naar het display. Het groen knipperend lampje geeft aan dat Roosje nog leeft, maar heel ver weg is. “Goed”, zegt Neerpennert. “Nu een paar druppels Wormwoud en gaan met die banaan!”
Van schrik laat Weltevree haar kopje KOFFIE! vallen. “Gaan jullie Wormwoud gebruiken? Weten jullie wel hoe gevaarlijk dat is?” Ze belt onmiddellijk Lucifall, de enige echte expert op dat gebied.
“Hou dat stelletje doorgedraaide wetenschappers weg van die fles!”, klinkt het woest door de telefoon. “Ik ga nu de politie waarschuwen. Dit mag niet gebeuren! Over vijf minuten allemaal naar het Grote Plein!” Ze hangt op en de stilte is voelbaar.
”Je neemt teveel risico, Gildor”, zegt Weltevree.
“Ik wil mijn Roosje terug. Ik heb daar alles voor over!”

2527099dbc8e596b0ad236c808b3623a_medium.

The Return of the Rose

Een ijzige en doodse stilte op het Grote Plein. Het hele dorp is verzameld. Je kan een blaadje horen vallen.
Burgemuister Tiegemboy neemt het woord.
“Snorro, hoe staat het met je ruimteschip?”
“Klaar voor vertrek”, zegt hij zelfverzekerd.
”Ja? En? Dus?”, roept Neerpenner boos. “En weet je ook waarheen? Outer Space is een beetje groot weet je”
”Jullie gaan ons dat vertellen”, zegt Jo uitdagend.
Tiegemboy neemt weer het woord. “Nescio, hoe staat het met jullie project?”
”Nog geen Roosje, maar wel stukjes Maan, Mars, Jupiter en Pluto. Komt tijd, komt raad.”
“Goed”, zegt Tiegemboy, “En jullie dan, met jullie Wormwoud? En alsjeblieft, in lekentaal dit keer!”
”Het is de enige manier om zulke grote afstanden te overbruggen en meteen terug te keren”, probeert mad scientist Neerpenner overtuigend te brengen. “Laat maar zien Gildor, laat maar zien hoe ver Roosje van ons verwijderd is”.
Gildor kijkt op zijn Klokje en ziet tot zijn grote verbazing dat het groene stipje steeds groter wordt.
“Ze komt deze kant op”, stamelt hij stomverbaasd.

8d7be0c839407bef8a58b815c3de8c37.jpg

De hemel barst met een luid gekrakeel open, een schotel verschijnt, het luik opent zich en een klein muizenmeisje daalt langzaam neer, aan een parachute. Tijdens de afdaling horen de verbaasde dorpbewoners haar welluidende stem een vrolijk liedje zingen. Gildor en Neerpenner omhelzen elkaar en plengen hete tranen van vreugde.
Met een tevreden gebaar werpt Roosje de parachute van zich af, schudt met haar weelderige lokken en roept: “Zo jongens, ik ben weer thuis!”
“Maar, maar”, stamelt Tiegemboy, “We stonden op het punt je te redden!” Snorro en Jo hebben een ruimteschip gebouwd, speciaal voor jou!”
“Aaaah, wat lief, maar dat had écht niet gehoeven, hoor!”
“En Nescio probeerde je terug te stelen met een multidimensionale piramideconstructie”, ging Tiegemboy verder.
“Oh wauw, wat klinkt dat interessant!”
“En je muisgenoot en je broertje waren bereid hun leven te wagen om je terug te zien!”
“Och, echt waar? Wat een schatjes, wat een lievertjes! Maar lieve muisjes, die aliens vielen best wel mee hoor. Ze hebben me gewoon netjes naar huis gebracht. Eind goed al goed?” Ze lacht er zo charmant bij dat iedereen uitbarst in een feestelijk gejuich.
“Vanavond een groot dorpsfeest!”, roept de burgemuister. “Ik vind wel ergens een potje onvoorzien. Gratis drank, op mijn kosten!”

97c9ae374b65a78d6cb8189481628746_medium.

Roosje omhelst haar muisgenoot, die overmuist door emoties geen woord kan uitbrengen.
”Kom, neem me mee uit eten,” lispelt ze in zijn oor. ‘Ik heb me een honger als een paard, je wil het niet weten!”
“Is het echt waar”, hakkelt hij, “Waren ze echt aardig tegen je?”
“Het was afschuwelijk”, snikt ze ineens. “Ooit door 18 tentakels tegelijk bepoteld? Ik wist niet wat me overkwam. Totdat ik doorkreeg dat hun neuzen en oren op de puntjes van die tentakels zitten. Ja ik leer wat bij van mijn biologische hubbie! Toen zag ik dat ze geluid waarnemen met hun tentakels op de vloer. Ik ben je zo dankbaar, want jij hebt me gered!”
“Dank je…denk ik”, stamelt Gildor niet begrijpend.
”Jij was het toch die mij deze stalen stilettohakjes aanraadde?”
“Ja, klopt, en jij zag het als een aanzoek.”
“Ja, hihihi, nou weet je, het geluid van stalen stilettohakjes op een metalen vloer, daar kunnen die alien rotzakjes dus mooi niet tegen! Dus ik dacht, nu zijn jullie van mij! Nu ga ik jullie net zolang lopen stressen dat jullie me wel thuis moeten brengen! En hier ben ik dus! Slim he? En ik heb lekker stiekem wat buitenaardse kaas meegejoept. Het stinkt als de pieten, maar je wordt er heel sterk van. Voel mijn spierballetjes maar!”
“Staalkabels”, zegt Gildor vol ontzag.
“Kom lieffie, eten!”
“Broodje scoren?”
”Ben jij nou mal. Ik ben een dame met stijl. Vijfgangendiner, minimaal! En voor deze keer mag jij een paar glaasjes wijn. Omdat je zo lief bent.”
“Da’s dan voor het eerst in weken dat ik een druppel aanraak!”
“Oh echt? Man, wat ben ik trots op jou!”

b2f4d84d0cc9c9945b410e1fbcee030e_medium.

Innig gearmd lopen ze richting zonsondergang. Neerpenner ziet het aan en zucht. Wat is het leven toch mooi als alles op zijn pootjes terechtkomt. Hij voelt tikken op zijn schouder. Hij draait zich om en ziet een klein zilverkleurig muisje met een ringetje en sleutelhanger aan zijn derrière.

d2a7a211f0575ab6d2b853aa0c46edd1.jpg

The Phantom Menace van Cliff het Hangertje?

“Wie is u”, vraagt Neerpenner verbaasd.
“Ik ben Cliff het Hangertje. Ik kom altijd op het eind van een verhaal, op het moment dat iedereen denkt dat het afgelopen is. Om dan de boel weer flink op te schudden.”
“Oh nee, niet weer!”, kreunt Neerpenner.
“Rustig maar, jullie drie mogen de volgende episode op de achtergrond blijven. Als je maar even deze brief brengt naar jullie burgemuister.”
“Wat staat er dan in die brief?”
“Dit dorp wordt opgeheven. Jullie gaan allemaal verhuizen naar een nieuw dorp: Plazillamuizendorp 2. Jullie gaan internationaal!”

Oh mijn lieve hemel. Hoe gaat dit aflopen?

  • Zal Snorromuis de gedwongen verhuizing wel pikken?
  • Weet de burgemuister de vrede in het dorp te bewaren?
  • Is Hippymuis Lucifall wel bereid om haar moestuintje achter te laten?
  • Krijgen we nou eindelijk eens een keer gezinsuitbreiding in huize Gildor en Roosje?
  • Heeft Crikey mate Miesje11 ook weer eens iets te melden?
  • Wint fotomuis Karazmin de Pulitzer muizenprijs?
  • Is die buitenaardse kaas niet gewoon een perfide vorm van doping?

Cliff het Hangertje lacht in zijn vuistjes. Wie, oh wie is bereid te werken aan een gloedvol vervolg? Nou? Nou? Roept u maar!

Reacties (59) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wel, Gildor.. Ik weet niet goed wat ik moet schrijven. Je hebt alles op een geniale en buitengewoon hilarische manier samengebracht.
Hoe je de rivaliteit in het dorp met volle kracht liet losbarsten, hoe je veel onzinzinnen (â??En dan de laterale fluxcoëfficientie in de spatiale krommingsmatrix afzetten tegen de longitudinale stralingsindex. Dan alleen nog even een tikje tegen de linksdraaiende rukbuffelnippel en voilà, Kat in het bakkie!â?) toch geloofwaardig weet te schrijven, hoe je iedereen op een passende wijze muizengestalte heb gegeven in het verhaal, hoe je Roosjes venijnige karakter toonde...dat allemaal is prachtig werk!
En "de cameraâ??s hebben veel te lang op jullie drietjes gericht gestaan. Dat steekt en nu worden jullie min of meer buitenspel gezet. Niks muiselijks is ons vreemd.â? is een heerlijke zin die zowel over de noodtoestand gaat als over het verhaal zelf. :)
En dan Cliff het hangertje... Internationaal? Betekent dat ik dan ooit met een Spaans sprekende muis moet uitvinden en nog meer dergelijke toestanden?
Knap werk...
(En is het niet heerlijk om lekker los te gaan tijdens een verhaal? ;) )
* Wil niet weer uitbarsten in een stroom van reacties, maar fluistert toch even: 'SPOOK!' *
'Bedankt Roosje dat ze zonet zijn bewering over haar venijnige karakter bevestigt'
En 'wil niet uitbarsten in een stroom van reacties'? Daarvoor is het te laat, en dat weet je. :)
Venijnig? Ik reageer toch heel lief! In Plazillamuizendorp is het woord 'spook' een compliment :D
Hahaha, en wiens schuld is dat? Je weet toch dat ik graag het laatste woord heb :P
Nou, in mijn geval niet. Want ik ben een gerespecteerde wetenschapper die slechts werkt op empirische basis met talloze fluxtheorieëen, en ik heb dus bewezen dat spoken niet bestaan (behalve een zékere muizin dan, op figuurlijke wijze). Dus voor mijn geleerde zieltje is het allesbehalve een compliment. :)
Dat hebben we dan gemeen. ;)
Mooie afloop. En nu? hopelijk weer zo'n hilarisch deel
Ik blijf er bijna in - van het lachen dan
Bring it on...
Bring it on...
Muisstil werd het hier...
Muisstil werd het hier...