Muizen in grote problemen!

Door Gildor Inglorious gepubliceerd op Saturday 14 December 19:15

Deel twee van een muizenissig feuilleton. Drie Plazillamuisjes raken in de problemen. Met elkaar en door elkaar. Komt dit ooit nog goed? Lees en huiver!



Wat een toestand! Het lijkt hier wel een soap!

 

Let goed op!

Dit is een vervolg op "De muizen zijn terug" van Rose_love. Weten jullie het nog? Ooit vond ik, zei de gek,  het een heel goed idee om twee frisse jonge schrijvers, Rose_love en Neerpenner, in het welverdiende zonnetje te zetten. En diezelfde avond gingen we met zijn drietjes creatief helemaal los. Gisteren plaatste Roosje deel 1 van onze co-productie. Hiermee plaats ik deel 2. Deel 2 eindigt op de enige juiste manier, met Cliff het Hangertje.

Vriend Neerpennert mag het laatste deel plaatsen. Hij mag het ook aanvullen. Hij mag op subtiele of gewoon botte wijze wraak nemen op zijn muizenzusje en zijn muizenzwager. Bring it on, buddy!

78e0bde3cb76f7e7dc65a6f484388b96.jpg

En dan komt nu deel 2...

De tranen vloeiden over Neerpenners glimlach. Hij kon dus toch nog steeds mensen voor de gek houden. Maar ja, hij hoefde alleen maar aan Roosje denken als ze weer eens kwaad was. Jarenlang verdriet kennen, had dus toch zijn voordelen.
Nu zou hij zijn grote zus het duur betaald zetten.
Hij sloop voorzichtig op zijn teentjes de hoek om. En zag het bekende tweetal staan. Gildor zocht tevergeefs steun aan een lantaarnpaal, maar viel al struikelend op de grond. Liefdesliedjes over de maan zingend.
Roosje wierp hem een kille blik toe die de kracht van de echtelijke deegrol evenaarde. Maar daarna wreef ze gniffelend in haar pootjes.
Dat zou haar betweterige broertje leren. Toen hij zo klein was, kon hij ook al niets dan streken uithalen. En zeuren. Dat vooral. "Roosje, wil je dat alsjeblieft niet doen. Roosje, stop er alsjeblieft mee!"
Altijd hetzelfde klaagliedje.
En ze ging zo in haar pret op, dat ze niet merkte hoe Neerpenner Gildor wenkte.
'Huh?' gromde Gildor. En deed vervolgens een fraaie poging voor het dronken hinkelen wereldkampioenschap.
'Vlug, Gildor!' fluisterde Neerpenner gejaagd. Roosje kon het elk moment opmerken.
En toen pakte Neerpenner de grote oren van Gildor beet en smiespelde de volgende woorden.
'Zeg, we gaan weer terug naar 'De Eenpotige Muis'! Ze hebben net een nieuw vat. Gratis!'
Gildors oogjes glommen. Opeens hervond hij zijn evenwicht en rende op het pad dat dronken vernieling in zou luiden voor het Café.
Neerpenner trippelde in verukking.
Klein ventje! Ze zouden willen!

0e69595a588d0569778823566941c179.jpg

Maar Neerpenner was vergeten hoe goed zijn grote zus hem kende. Ze merkte plotseling dat Gildor weg was en wist dat dat maar één ding kon betekenen. Gildor verdween alleen van haar zijde als Neerpenner een gemeen plannetje met hem uitvoerde. En dat plannetje leidde nu recht naar de beruchte kroeg, dat wist ze al. Zo snel als haar stilettohakken haar toestonden, holde ze terug naar 'De eenpotige muis'. En ja hoor, haar broertje zat fier op een barkruk, met een halve liter muizenprik voor zijn neusje. Gildor zat ernaast, een stapel lege glazen voor zich. Hij staarde in de verte en mompelde haar naam. Maar met hem zou ze het er later wel over hebben. Haar kittige stemmetje daverde door de kroeg.
'En nu is het genoeg, Neerpenner!' Ze keek rond. Alle muizen hadden hun pootjes voor de ogen geslagen. Muisje Chrisrik keek vol medelijden, levenswijze muis Weltevree schudde zuchtend haar hoofdje. Ze zaten te wachten op een volgende huilbui, maar verrassend genoeg bleef die uit. Neerpenner veranderde van een angstig jochie in een vervelend broertje.
'Dacht je dat, zus? Dacht je dat ik me door jou zou laten pakken? Je weet toch dat ik me nooit van mijn stuk laat brengen.' Hij vergat dat hij zijn rol moest spelen. Helaas voor hem waren er anderen die zijn optreden van daarnet nog niet vergeten waren. Achter hem klonk een grom van de barmuis Schweiz.
'Zeg kereltje...' Neerpenner kromp ineen. 'Wou jij zeggen dat jij je net zomaar aangesteld hebt en dat je er toen tussenuit gepiept bent? Zo gemakkelijk kom je er geen tweede keer vanaf...' Dat gezegd hebbende, stapte de barmuis achter de bar vandaan. Hoog torende hij boven onze angstig kijkende Neerpenner uit. Hij spande zijn massieve torso en liet zijn spieren rollen. Neerpennertje kreeg er een droog strotje van.

a8912baf4fc017366ad209d4856410ee_medium.

Neerpenner voelde hoe de schaduw van Schweiz over hem lag. En achter hem zag hij klanten goedkeurend knikken. Niet allemaal, trouwens. PeacemouseTroubadour voelde de bui al hangen en begon luidkeels op haar ukelele te spelen en heel hard "Ein bisschen Frieden" te zingen. Hippymouse Lucifall begeleidde haar vol vuur op haar viool, terwijl ze met haar staart de tamboerijn hanteerde. Maar niemand wilde echt luisteren; de meerderheid was het erover eens: dat fatterige, ukkerige muizenjoch verdiende een les! Met al dat toneel!

0412d443af0d38d703bade0575562ab9.jpg

Er was dus nog maar een ding dat hij kon doen om zijn leugen goed te maken. De waarheid verdraaien tot een nog straffer leugen.
Hij hief zijn muizenpootjes kalmerend omhoog.
'Ja, waarde vrienden, ik geef toe. Ik heb krokodillentranen gehuild!'
De barmuis aarzelde. Een bekentenis, asjemenou. Dat hadden ze nog niet eerder meegemaakt in de 'De Eenpotige Muis'.
'Maar,' zei Neerpenner, gretig gebruik makend van de verwarring, 'U moet weten dat dit alles wel degelijk een oorzaak heeft! Een oorzaak buiten mijn schuld om!' Hij stak een priemende vinger op. En wees beschuldigend naar Roosje wiens gezicht onmiddellijk vertrok.
'Maar hoe kan ik-' stamelde ze.
Maar Neerpenner was op dreef.
'Dag in, dag uit, heeft ze me op gruwelijke manier behandeld! Lieve zusje! Welnee, heren!' bulderde hij met goed verborgen leedvermaak.
'Ik was haar favoriete boksbal! Op den duur begonnen de muizen te denken dat ik een blauwe vacht had, vanwege al die plekken!'

9a738774ae9646c13306ac35efd90968.jpg

Het werd doodstil in de kroeg. Chrisrik en Weltevree grepen naar hun zakdoekjes en pinkten traantjes weg. Muis Jack zat met een brok in zijn keel, nog groter dan zijn enorme snorharen. En dat wil wat zeggen. PeacemouseTroubadour en Lucifall lieten hun instrumenten vallen en zochten steun in elkaar armen. 'Maar,' opeens liet hij zijn stem dalen tot sinister gefluister, 'dat is nog niet het ergste. Z-ze martelde me ook geestelijk. Voortdurend kraakte ze me af. Wat ik ook wanhopig probeerde om haar gunsten te winnen, steeds keek ze me aan met die blik die Gildor onderhand wel zal kennen.'
Als een muis keek iedereen naar de zatlap die op dat moment het luid uitsnikte.
'Is het dan verwonderend dat ik dan niet meer weet wat echte gevoelens zijn? Dat ik iedereen voor de gek hou, omdat ik mezelf nog steeds niet ken. En door wie komt dat? Juist!'
Er klonk gegrom.
Barmuis Schweiz gaf een medelijdend klopje op Neerpenners' schouders en stapte naar Roosje.
'Zeg!' bastte hij, 'zulke dames motten we hier niet. Nietwaar, maats?'
De muizen sloegen ritmisch op de tafels als instemming.

b86116384e3772597cec4f11b6ea7223_medium.

Bij dat geluid kwam Gildor bij zijn positieven. Zijn wanhoopskreet deed de hele kroeg huiveren. 'Begrijpen jullie dan niet dat hij dit allemaal expres doet? Hij wil zich wreken op zijn zusje, omdat ze met mij getrouwd is, terwijl hij haar voor zichzelf wilde hebben!' Gildor was zijn eerlijke overtuigingskracht door de drank niet verloren. Schweiz keek Neerpenner vol walging aan en vroeg bars: 'Is dat zo, mannetje?' Van Neerpenners zijde bleef het angstvallig stil. De barman liet opnieuw een grom horen...

Zijn ogen waren rooddoorlopen toen hij het jonge muisje in zijn nekvelletje greep. Met een ferme beweging trok hij hem van zijn barkruk en onder het slaken van een woeste kreet smeet hij Neerpenner op de bar. De arme jongen gleed met een noodgang over het barblad en belandde met een oorverdovend gerinkel in een stapel glazen, dat volledig aan gruzelementen ging.
Het was muisstil. Plots klonk het kermen van Neerpenner, die heel voorzichtigjes probeerde de glasscherven uit zijn bebloede vacht te trekken.

1086d3da2d842720c406ff72ef89a1ea_medium.

Gildor keek verschrikt naar Roosje, maar schrok helemaal toen hij de blik in haar ogen zag, het ene moment bijna beneden het absolute vriespunt, het volgende moment kokend van ingehouden en intense woede.
"Niemand komt aan mijn broertje", siste ze met rillende snorhaartjes. Haar vingertjes verkrampten, haar haren gingen recht overeind en achter in haar keel klonk een langzaam aanzwellend grommen.
Gildor wist wat hem te doen stond. hij had niet voor niets combat training gehad van Jo. Vliegensvlug dumpte hij een liter KOFFIE! van muis Dorina in zijn strot en was op klap nuchter, net op tijd om te zien hoe Roosje met een luide schreeuw en een ferme dropkick Schweiz dwars door een van de kroegtafels trapte...

9f86471fc31523d49abfc577691e14a4.jpg

Ze verdedigde Neerpenner met al het vuur dat in haar was, en dat was er veel... Kijk, haar broertje had haar een paar rotstreken geleverd, maar zij was degene die hem dat betaald zou zetten. Niet die akelige verwaande barmuis met het eeuwige sjekkie in zijn bekkie. En dus keek Roosje trots op hem neer toen hij verdwaasd tussen de twee tafelhelften zat.

'Ik had gevraagd of je mijn verzoek wilde inwilligen, niet of je mijn broertje een paar opdoffers wilde verkopen en mijn man weer aan de drank wilde zetten! Dit gaat niet meer gebeuren.' 'Nou moe...' was het enige wat de verblufte barman wist uit te brengen. Roosje wist dat ze nu moest maken dat ze wegkwam, maar Gildor had zijn eergevoel opgekalefaterd met een scheut KOFFIE! en stond nu op het punt een speech af te steken. Zou hij nu alles gaan toelichten of zou hij het bij een paar ware woorden houden? Roosje hoopte het laatste, maar ze kende Gildor en ze had de blik in zijn ogen gezien, terwijl hij naar haar keek. Een mengeling van trots en? Ja, zeg het maar... Stil wachtte Roosje af tot de storm overtrok...

Het was als een reflex over hem gekomen. Zijn kreet. Verdeel en heers, verwarring zaaien, zodat de "vijand" aarzelt en jij het initiatief kan terugwinnen. Allemaal geleerd in die cursus van Jo. Het was gelukt; de aandacht was afgeleid van Roosje, de agressie ineens gericht op haar broertjelief. En toen was alles toch nog uit de muizenklauwtjes gelopen. Neerpennertje onder het bloed en zijn lieve echtgenote ontpopte zich als vechtmachine.

b50be4b0a488c33bcf428e5486eaf348.jpg

De vele grammen cafeïne die Doortje in haar KOFFIE! propt, hadden hun werk gedaan. Zijn gedachten raceten als nooit tevoren. In een flits zag hij de stelselmatige onderdrukking die kleine Neerpennertje in zijn jonge jaren had moeten ondergaan. Ook zag hij het genoegen dat zijn verse jonge echtgenote daarin had. Ze hield duidelijk van haar broertje, maar ook van de macht die ze over hem had. Ze had wel een "Dark side", dat begon hij steeds meer in te zien. Dat was alarmerend, maar ergens maakte dit haar nog aantrekkelijker dan ze al was. Toch, het plotselinge besef dat Neerpenner al die jaren heimelijk verliefd was op zijn eigen zusje - waren ze eigenlijk wel broer en zus? - en blijkbaar pijn met liefde had verward tot een onontwarbare emotionele kluwen...het was overduidelijk dat zijn schoonfamilie vreselijk disfunctioneel was. Maar dat was van later zorg.

Hij keek naar Roosje die triomfantelijk op het ellendige hoopje barmuis neerkeek. Ze keek hem aan en had de trotse blik in zijn ogen gezien. Had zij ook gezien dat zijn hart steeds sneller voor haar was gaan bonken? Of had ze misschien gezien dat hij begon te snappen dat haar familie heel wat muizenskeletjes in de kast bewaarde? Hij opende zijn mond; nu was het zaak om even heel snel de de-escaleren. Eerste prioriteit: levend de kroeg verlaten.

454be68d2a83fbe91a4ee2238b298ad6.jpg

Maar het was te laat. Twee van de vaste stamgasten stortten zich op Roosje en slingerden haar bij haar staart door de kroeg. Ze belandde in Gildor's armen en meteen zagen ze dat ze omringd waren door een vijftal bloeddorstige en hele potige muizen, bewapend met stokken. Dreigend langzaam sloten ze het tweetal in. Ze stonden rug aan rug. Muisstil. Roosje snoof woest uitdagend en fluisterde: "Nu kan je je bewijzen. In goede en slechte tijden, weet je nog wel, zatlap?" Gildor liet een zware grom horen en ontblootte zijn snijtanden. "Tot de dood ons scheidt!", riep hij en voelde de adrenaline stromen.
En de storm barstte los...

e9ecaffd6f9c1f7cbb0e28de768ecc8b.jpg


 

 

 

 

Reacties (24) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Hahahah en bedankt! Smakelijk geschreven. Wat wonen we toch eigenlijk in een fijn dorp!
Voor ik deel 1 ga lezen ga ik eerst maar een nieuw pak tenaladies scoren..
Ach waarom heb jij nog niet eerder in dit epos gechreven. Jij en je bruid brengen het tot grote hoogte. Kan niet wachten op Neerpenners revanche!
Onze verhalen bestaan uit losse fragmenten die we op één avond over en weer stuurden.
Als alles meezit, gaat Neerpennert vandaag nummertje drie plaatsen.
Ik heb Miesje beloofd om ook nog een eigen verhaal te schrijven. Geheel volgens het oude Klingon-gezegde "Revenge is a dish best served cold".
Tja misschien moet dit muisje toch eens wat vaker in de kroeg komen. Met of zonder muizezusje. Maar jongens Rose heeft groot gelijk. Niemand mag aan broertjes of zusjes komen behalve wij zelf...
Geweldig weer! Je laat me wel heel sympathiek overkomen, he ;-)
Ik voel me vereerd zo'n belangrijke rol te krijgen ;)
Prachtig geschreven ...
Zo goed zelfs dat ik het 2 maal gelezen heb ...
Mijn traantjes zijn gedroogd .. amai wat een belevenissen ... een mens zou er ene hartaanval van krijgen !
Ach, de herinneringen!
Ach, de herinneringen...
('Flitsen schieten voorbij aan het getraumatiseerde geestesoog')
Ik ben echt geamuseerd dat onze hersenspinsels op een zo spectaculaire wijze tot leven worden gewekt. Ik moet wel zeggen dat je je behoorlijk hebt ingehouden met die aanpassingen?
Word je soms soft op je ouwe knaagdagje, Gildor?
Ik ben altijd al een beetje soft geweest. Mijn vrouwelijke kant, al heb jij natuurlijk hele andere ervaringen met de zachte vrouwelijke kant van een niet nader te noemen zusje.
Ik vond het niet nodig om de verhaallijn flink om te gooien. Deed Roosje ook niet. Ik ben dan wel een stuk eigenwijzer, maar dat hoeft niet iedereen te merken.
Jij krijgt alle vrijheid om er een pakkend einde aan te breien. Ik ben nu al aan het voorgenieten...
*Proest om alle uitspraken*
Wat ben je SUBTIEL, Gildor! :P
Ja toch? Als een muis in de porseleinkast! :-D
Hahahaha, die tweede foto! Ik lag plat! Tenminste niet echt plat, want ja, ik stond immers rug aan rug met mijn muisgenoot. De spanning deed mijn kleine muizenoortjes bijna tot puntige elfenoortjes worden. Ware het niet dat ik me in deze aflevering al ontpopt had tot een soort van karatekat, alleen dan in het muis.
Tjeeee, als ik niet uitkijk, ga ik weer beginnen :)
Lol, beginnen met verder vertellen, niet met vechten :)
Nee, nou is Neerpennert aan de beurt!
Als jullie willen, las ik een open einde in, met een mogelijke zinderende vervolg door onze muizenkarate? :)
It's up to you. Het verhaal was sowieso nog niet af.