Hartstocht in de trein

Door - Verwijderd account - gepubliceerd op Monday 30 December 21:17

Bibberend in de kou wacht ik op de trein. Ik draai mijn hoofd naar links: niks. Als ik naar rechts kijk zie ik de trein langzaam naderen. Het grote, gele gevaarte komt telkens dichterbij.
Alsof deze dag niet erger kan worden is het stampvol in de trein. Met veel moeite weet ik me nog in de mensenmassa te wringen. Net als de trein de vaart erin heeft, stopt hij plots. Enkel een mensenlichaam houdt mijn belabberde evenwichtsgevoel tegen om niet om te vallen. Ik kijk omhoog en net als ik 'sorry' wil mompelen kijk ik in jouw donkerblauwe ogen. W-A-U-W.

 

Met de trein reizen

Met de trein reizen. De meeste mensen hebben het wel eens gedaan. Soms zit het mee: geen vertragingen, perfecte aansluitingen, je vindt een kaartje die nog geldig is (als is dat ondertussen lastiger sinds de OV-chipkaart ingevoerd is), aardige mensen in de coupé. Helaas kan het ook tegenzitten: tegenover je zit een luid smakkende dame met kauwgom in haar mond, je bent vergeten je in te checken en moet een boete betalen, de trein is minimaal een kwartier te laat, overvolle coupés komen je tegemoet zodra je overstapt en tot overmaat van ramp ontdek je dat je in de verkeerde trein bent gaan zitten. 

Tegenwoordig ga je zitten op een stoel, als deze nog vrij is, pak je je mp3-speler of iPod en doe je je oordopjes in je oren. Je luistert muziek, sluit je ogen of kijkt juist naar buiten. Het liefst zit je alleen, vandaar dat je je tas op de stoel naast je hebt gezet. Anders zit je helemaal zo ongemakkelijk naast elkaar, niet waar?

Soms wil je juist wel contact maken met de persoon die naast, tegenover of een paar stoelen verderop zit. Stiekem kijken en lachen lukt nog wel, maar verder? Hoe moet je überhaupt nog contact maken in de trein?

 

Contact maken in de trein

Vroeger was contact maken in de trein erg makkelijk. Er waren niet zoveel mobieltjes, oordopjes etc. Men  ging naast elkaar/bij elkaar zitten en begon te praten. Je kon praten over van alles: de conducteur, het weer buiten (een zeer populair en neutraal gespreksonderwerp), het boek wat je medereiziger tevergeefs probeert te lezen etc. Je stelde je voor, raakte spontaan in een gesprek en nam afscheid met een welgemeend: 'Fijne reis nog!' 

Op dit moment lijkt dit erg moeilijk voor jongeren. Vaak wil je niet eens praten met iemand, maar soms juist wel. Misschien durf je zelfs niet eens meer te praten met een vreemde, omdat niemand anders dat nog in de trein doet. Helaas kan dit rampzalige gevolgen hebben...

Hartstocht en/of liefde in de trein

Wat als je daar zit en de jongen/meisje van je leven komt voorbij? Je kijkt hem/haar aan, raakt de weg kwijt in die prachtige ogen en durft vervolgens de hele weg niks meer te zeggen. Vervolgens stap jij of de ander uit en zie je elkaar nooit meer terug. Dat is zonde! En helaas maar al te vaak gebeurd!

Ik citeer even een verhaal van een willekeurig persoon:

"Zo’n 50(!) jaar geleden reisde een jonge vrouw elke dag met de trein van Heiloo naar Amsterdam om te werken. In diezelfde trein reisden 2 jonge mannen wekelijks naar Amsterdam om naar de zeevaartschool te gaan.
Stoere en mooie mannen, maar zonder de moed om die mooie jonge vrouw aan te spreken.
Maanden gingen voorbij, beide heren waren zwaar onder de indruk van de vrouw , maar contact leggen durfden zij niet.
Ze besloten er een weddenschap aan te wagen, een kratje bier voor degene die als eerste een afspraakje wist te regelen met die mooie vrouw.
De stoere, lange, blonde man won. Na het eerste afspraakje volgden er nog velen.
Een zeer gelukkig huwelijk en 2 kinderen was het resultaat van de weddenschap.
Ik ben een van die kinderen, en heel blij dat mijn vader de weddenschap won."

Zelf vind ik dit een prachtig verhaal. Omdat één van de mannen al zijn moed bij elkaar raapte, heeft hij wel mooi de vrouw van zijn leven ook echt tot zijn leven gemaakt. Als hij die stap niet gewaagd had en niet het risico had genomen op een blauwtje, was hij misschien wel voor altijd alleen gebleven. 

Voordat ik het laatste alternatief geef, wil ik eerst een paar tips geven.
Onderwerpen waarmee je een willekeurig persoon kan aanspreken in de trein:

  • Vertraging van de trein (komt vaak genoeg voor met de NS)
  • Het weer buiten
  • Dat speciale sieraad/kledingstuk/uiterlijk wat je opvalt (wel tactisch brengen!)
  • Inspelen op de situaties die op dat moment spelen in de trein/coupé
  • Stel je gewoon voor
  • Vraag hoe het met die ander gaat
  • Waar gaat de ander naartoe?
  • Wat studeert die ander?
  • Stel een vraag/opmerking over het boek wat hij/zij leest
  • Etc.

De oplossing / de laatste kans

Stel dat jij nu de liefde van je leven tegenkomt in de trein of die ander wel ziet zitten.. Dan is er nu een oplossing als je uiteindelijk toch niks hebt durven zeggen..

Tegenwoordig leven we in het digitale tijdperk en mocht je écht niks hebben durven of kunnen zeggen tegen degene die jouw je adem benam, dan is er nog één oplossing: de pagina "Hartstocht in de trein" op Facebook.

Op deze Facebookpagina kan je jouw verhaal kwijt. Mocht iemand reageren die denkt diegene te herkennen in je verhaal kan er wel eens een match komen en die match kan weer leiden tot een date! 

Uiteraard is de beste manier om diegene gewoon zelf aan te spreken, want de Facebookpagina is geen garantie dat je diegene terug vindt.. Maar wel een leuke laatste poging!

                             © 2013 Tuimel                                   Bron afbeeldingen:
                                      Tuimel, 123rf

 

Reacties (6) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Mooi geschreven!
Mooi gedaan,aan de trein kan het niet liggen die hebben zoveel storing dat er tegenwoordig tijd genoeg is.
Pork geeft de vertragings DUIM.
DRIMPELS.
Mooi gedaan Tuimel
Goed gedaan tuimel dame
dat is nog eens NS reclame
Een wolvenduim verdiend
maar nog niet gegriend
uitgebreider commentaar
staat in mijn nieuwste gedicht voor je klaar
Mooi verwoord. Ik kende deze Fb-pagina nog niet, leuk om te weten.
In de trein zet ik mijn muziek meestal op en sluit me volledig af.
Ik geloof daarom maar in Hartstocht op het perron
- jammer dat ze dan wel haar trein moet halen ;) -
Mooi stuk, leest lekker weg