02 januari 2014

Door Jacqueline de Lange gepubliceerd op Thursday 02 January 12:11

En dan staan we weer een dag verder in het nieuwe jaar.  Een dag is reeds geschiedenis geschreven.

Alles komt weer in normale ritme.Als uit een winterslaap ontwakend,ons uitrekken, de restjes van de oliebollen,appelflappen,alcohol en dennenaalden van ons afschudden en weer over gaan tot de orde van de dag

Vroeger had je een kinderserie op de televisie, Tita Tovenaar, alwaar Tica de tovenaarsdochter in haar handen klappend de hele omgeving stil kon zetten en op haar teken alles weer in beweging kwam.

Zo ook de gfeestdagen ons in een roes van gelukzaligheid brengen en dan na de eerste januari wij weer terugkeren !

Mensen gaan weer op de fiets naar hun werk, de voeten stevig op de pedalen,met een dikke sjawl om tegen de gure snijdende wind

Supermarkt bij ons op het dorpsplein wordt weer bevoorraad, zo dat iedere werkdag gebeurd

De lijnbus rijdt langs, vaste tijden maar geen passagiers, de scholen zijn nog dicht, leerlingen worden volgende week weer geacht zich te buigen over de leerstof.

 

Hier lege flessen in de glasbak gedeponeerd,Boodschappenlijstje gemaakt om de proficiant weer aan te vullen,is niet veel

Daar wij met elkaar geen buitensporieg zaken hebben gedaan maar ritme hebben vastgehouden met de feestdagen.

Nuchtere mensen,letterlijk en figuurlijk,die de feestdagen als niets byzonders zien maar gewoon een daggie verder.

°°°°°°°

Ik zit aan mijn schrijftafel, de laptop opengeklapt voor mij, en ik krijg de inspiratie als vanzelf via mijn kruinchakra binnen. Heerlijk een dicaat van hogere sferen wat ik hier aan de maatschappij mag openbarenIk was een tijd niet actief hier met het schrijven,daar ik zoveel te doen had

Een andere behuizing,van een rijtjeswoning naar een kamer in een oud hotel,heerlijk, met een balkon en een wijds uitzicht over ons dorp,de ruimtelijkheid maakt mij vrij van binnen uit, die verte moet ik kunnen aanschouwen om mij niet opgesloten te weten en beklemt in mijn inspiratie

Nieuwe mensen om mij heen, van weduwe kniezend alleen in een huis, nu met lieve vrienden, waar de band steeds hechter mee is geworden.

En ja de hond Amber ,mijn maatje is ook bij ons, zij is veranderd ten beste en gaat weer in het nieuwe jaar mee als globetrotter en zal een prominente rol blijven spelen in mijn columns.

Mijn  columns een mix van serieuze items doorkneed met humor en satire en tegelijk een soort dagboekvorm. 

Ik ben nog steeds actief via Facebook,mensen bij te staan vanuit de goddelijke wereld

Echter ik ben nu 47 jaar en heb een rijke arbeidshistorie van ruim 35 jaar achter mij in de zorg/hulpverlening van zieken en gehandicapten, 

In de huidige tijd van crisis en gedwongen langer door moeten werken eer we met pensioen kunnen ,ben ik aan het omscholen  op schriftelijke thuisstudie basis naar de horeca.

Schrijven en fotografie mijn passie, maar niet dermate rendabel te maken dat ik daar mijn brood mee kan verdienen  als hoofdinkomen

Meer ijzers in het vuur geeft meer kansen wanneer de economie weer aantrekt

Echter wanneer we de prognoses bezien in de media kan dat nog wel een tijd duren. Die tijd kan je twee dingen doen, afwachten en lijdzaam toezien, mopperen en kniezen dat je geen werk hebt. Of anderszijds je zet de schouders eronder en maakt gebruik van de vrije tijd die arbeidzaam en nuttig te spenderen. 

Uiteindelijk draait het in deze maatschappij om ervaring , ook documenten als bijvoorbeeld getuigschrift,en referenties,bewijs van goed gedrag.

Echter je kan nog zulke mooie cijfers hebben,het gaat uiteindelijk om de praktijk.

Je feeling,affiniteit met de branche en is het je eigen te maken.Kun je dat uitstalen met overtuiging,wat jou onderscheid van anderen en een baas in spe jou aanneemt!!

Wanneer je nu je vervoegd bijn een uitzendbureau is de kans reeel aanwezig dat je op basis van je leeftijd niet meer wordt ingeschreven daar je te oud bent

Leeftijdsdiscriminatie,het is verboden krachtens artikel 1 der grondwet,maar het gebeurd,net als het niet aannenemen van onze gekleurde medeburgers.

-----------

Wanneer ik ontwaak en de krant op de tafel zie liggen, kijk hem niet na, eerst een kop thee en een plak ontbijtkoek, en bijkomen, niet direct mijn geest belasten met zware negatieve kost. Maar de schoonheid van het zijn in me opnemen en bedenken hoe rijk we zijn dat we samen aan het ontbijt mogen zitten. dat we mekaar nog hebben. Er vallen wel eens woorden maar dat is gezond, maar we kunnen elkaar nog vastpakken en de waardering naar elkaar uiten, menigeen kan dat niet meer en dan pas besef je wat je mist als het er niet meer is.

Ik ga mijn weg en schrijf wat ik denk en deel dat met jullie,!  Hoop dat het gewaardeerd wordt!  Heb je mijn column gezien en je hebt kritiek of opbouwend commentaar ventileer het.

FIJNE DAG !!!!

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (0) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.