Heb ik dat weer?

Door Leny gepubliceerd op Wednesday 13 November 09:47

Heb ik dat  weer.

Kom ik bij de regie-oncologe, de voorloopster die mij eerst onderzoekt voor de oncoloog aan mij mag plukken en trekken, vertel ik haar ineens toch maar na maanden dat ik steken in het hoofd aan een kant heb, af en toe van het padje afraak, soms duizelig ben op de raarste plekken en de gekste momenten. Dus vrouwlief houd altijd mijn hand maar vast, want stel je voor dat ik een snoekduik neem tussen de potten appelmoes bij de Lidl, nee, niet zo geslaagd.

Mijn ogen zijn in de avonduren hartstikke moe, ik lees teletekst met mijn neus bijna op het scherm omdat ik de letters zie walsen en aangezien mijn hersens nog wel weten dat een letter niet kan dansen ben ik nu toch wel een beetje van de bangerige aan het worden,

Dus dit vertelde ik aan de regie-oncologe en zij zou het kortsluiten met de oncoloog waar ik 5 december op visite mocht komen. Gezellig altijd.

Ik vertelde ook dat ik steeds weer namen vergeet, dingen die ik schrijf, lees ik terug en vraag ik mezelf af, waar het over gaat. Ja, dat schiet lekker op. Denk dat ik Rachel van der LEE als therapeute aan moet nemen. Met haar boek heeft zij mij ontzettend getraind in het onthouden van namen en dialogen.

Het idee was al geopperd door vrouwlief dat het weer door de hernieuwde narcose was van mijn eierstokken, maar ik had het lang daarvoor al. Ik doe meestal alles af met: Wat vanzelf komt, gaat ook vanzelf weg!”Niet dus. Tijdens dat gesprek was ik haar naam ook al weer kwijt, ik weet dat dementie niet in onze familie zit, dat kwam door die gentest die ik ondergaan heb, dus daar hoef ik niet bang voor te zijn.

Ik train elke dag doordat een lieve jeugdvriendin mij overlaad met artikelen over voedsel dat gerelateerd is aan kanker, sommige kende ik al maar de meeste moet ik nog lezen, weer viel mij op dat ik het drie soms vier keer opnieuw moest lezen wilde ik het begrijpen. Ik train met spelletjes die Claudy voor mij binnenhaal, mijn pc is helemaal geel van de memorystickplakkertjes of hoe die dingen ook heten.

Eigenlijk word ik een beetje flauw van mezelf, steeds is er wat. Dus toen gisteravond de telefoon ging en de arts mij verzocht om volgende week even gezellig te komen babbelen om 17.15 zei ik geen nee natuurlijk. Hij zet er haast achter je weet maar nooit. Ik blijf ondertussen trouw elke dag mijn boeken lezen, mijn strips ( gelukkig ben ik daar verslaafd aan) mijn muziek ( ook daar ben ik verslaafd aan) en dan 2 uur achter de pc met een hand aan de tikkerij in de hoop dat er nou weer eens een nieuw verhaal komt.

Want ik krijg wel veel verzoeken van mensen die ik niet ken maar die van iemand anders een of ander verhaal had gehoord, die wilden het graag zelf lezen. Moet ik me eerst gek zoeken, maar ik doe het, weer iets om te onthouden. En te schrijven natuurlijk, alles opschrijven. Gisteren voor het eerst boodschappen in mijn uppie gedaan, moest alleen koffie hebben, maar kwam thuis met 2 tassen vol met boodschappen, Claudy weer in de ziekenboeg door haar schouders, dus het schiet niet echt op hier. Wordt toch tijd dat de zomer komt hoor….Laten we de winter nou eens overslaan. Als ik dat nou eens zou vergeten!!

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Klinkt bijna eng. Ik hoop dat het allemaal meevalt. Wens je veel sterkte Leny
Klinkt behoorlijk onheilspellend, hoeveel kan een mens eigenlijk op zijn bord krijgen? Heel erg veel sterkte toegewenst in elk geval
@Mr-van-der-Schaft-Raadsman, dank voor je lieve reactie, groetzzzz lena
Sterkte met alles mevrouw Leny! Ook van mijn lieve Isabel natuurlijk...
Sterkte met alles mevrouw Leny! Ook van mijn lieve Isabel natuurlijk...