De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 142, Yellow Knife

Door San-Daniel gepubliceerd op Thursday 23 January 15:31

images?q=tbn:ANd9GcSE-CfaOtuuQWCK264iT_j

We hadden de brandstof tanks vol met diesel en de lading stalen buizen torrende boven de cabine uit. De diesel gromde ons de weg over en we reden ontspannen over de vrijwel verlaten weg. We hadden High Prairie achter ons liggen en moesten nog zo'n1200 kilometer overbruggen naar Yellow Knife. We gingen Up North! Na een half uurtje begon ik over Yellow Knife en onze werkzaamheden. 'Wat gaan we precies doen,Bill, waarom betalen ze een deel van ons loon vooruit?'  'We rijden steeds stukken van ongeveer 350 mijl  dieper het Noorden in en dan weer terug' antwoordde Bill bedachtzaam. 'Nou dat lijkt me een eitje', lachte ik.'Hmm', zei Bil,' dat zou je denken als je niet alles weet'. 'Bill',zei ik met nadruk,' ik wil graag alles weten, vertel!' ' Vooruit dan maar,' begon Bill..

'Yellow Knife is helemaal niets en heeft eigenlijk geen bestaansrecht, het ligt aan een meer dat je makkelijk voor een binnen zee zou kunnen houden  en dat op plekken 150 meter diep is of meer. Het behoort tot de top 10 grootste meren in de wereld.' 'ja, zei ik ongeduldig want ik had graag wat over ons werk gehoord en dat Yellow Knife aan een meer lag dat leek me niet echt daar mee te maken hebben. 'Geef me een momentje', zei Bill, 'want het is goed als je zaken goed begrijpt. Dat voorkomt later een hoop overbodige vragen'.Yellow Knife werd als nederzetting gesticht in 1930, daarvoor waren er wel wat hutten en schuilplaatsen maar als een plek die werkelijk op een kaart geplaatst werd  had het geen betekenis. De eerste die in het gebied aktief werkzaam was heette Earney Blakeney en er staat ter ere van hem een standbeeld van wat je het centrum van Yellow Knife zou kunnen noemen.   

Blakeney was met een vriend uit New York op weg naar Klondike in 1890 of zo.Daar werd zoveel goud gevonden dat er een 'Gold rush' ontstond, gelukszoekers snelde diep Alaska in om een claim te slaan en onmetelijk rijk te worden. Er waren geen wegen, en net zoals nu, geen spoorbaan, geen vliegtuigen dus het was een monsterlijke onderneming waar velen het leven in lieten. Blakeney vond op weg naar Alaska in wat nu Yellow Knife heet, goud. Het maakte hem gefortuneerd maar de goudvondsten van Yellow Knife stonden niet in verhouding met de vondsten in Klondike en het gebied rond Yellow Knife werd gepasseerd op weg naar Klondike. 'Je hebt geen idee wat goud met mensen doet', zei Bill, 'het verandert ze, vriendschappen gaan te niet als één van de partners goud vindt en er wordt gemoord.' 'Ik weet wat je zegt,' antwoordde ik,' zoiets heb ik meegemaakt toen we met wat vrienden dachten goud gevonden te hebben en dat was nog onder prettige omstandigheden in BC, zeg maar een vakantiekamp in vergelijking waar we nu rijden.' 'Dan hoef ik je niets over ontberingen of goudpannen te vertellen,lachte Bill'. 'Nee,'antwoorde ik, daar weet ik écht het nodige van.'    

Blakeney sloeg zijn kamp op had wat ontmoetingen met pool beren die hij ter nauwernood overleefde en werd op een nacht zowat ontvoerd door een Sasquatch.' 'je weet wat dat zijn,vroeg Bill?'. 'Ik geloof van wel,' zei ik'. De Sasquatch scheurde zijn paard en pakezel uit één op een nacht en zocht toen naar hem' 'Bij het morgenlicht verdween het monster en Earney maakte het ternauwernood terug naar Yellow Knife, daarna is hij nooit meer de wildernis in gegaan, Bill lachte hartelijk, ja verhalen die legendes worden', categorie, sterke verhalen zou ik zeggen'. Ik kon mijn oren niet geloven. 'Tjah,' zei ik en ik dacht aan de Chucklewigs in Dead horse river, je weet het nooit.'

images?q=tbn:ANd9GcSE-CfaOtuuQWCK264iT_j

'Yellow Knife ligt maar 400 kilometer van de poolcirkel dus je kunt je voorstellen wat een fijn gastvrij gebied dat is.' vervolgde Bill. 'Ik begin het te begrijpen,' zei ik. 'En fin, ging BIll door,' er zijn dus geen wegen!' 'Hoe bedoel je, er zijn dus geen wegen,' vroeg ik verbijsterd'. 'Ik moet je nog veel uitleggen,' zie Bill.'  Let goed op, waar loopt water heen,altijd? 'Naar het laagste punt', zei ik, als leerlingloodgieter in mijn bijna laatste baan. 'Klopt',zei Bill, 'en dat geldt ook voor up North,', dus als er geen wegen zijn en je moet toch om bergen heen om ergens te komen, zeg een diamanten mijn of een olieboorput, hoe kom je er dan?' ' Ik zou het niet kunnen bedenken,' zei ik. 'Over de meren' riep Bill triomfantelijk!' 'Over wat,' schreeuwde ik verbijsterd?' 'Over de bevroren meren,' herhaalde Bill nu bedachtzamer, 'Het is beetje problematisch en er zakken soms vrachtwagen door maar het is de enige manier van bevoorrading en daarom wordt het ook zo goed betaald.'  'Kijk Great slave lake is 400km lang dus dan heb  je een vrij lange egale weg'

'Jij wilt dat wij over een meer gaan rijden naar andere nederzettingen toe, vroeg ik onthutsd?' 'Ja,' zei Bil, 'dat gaan we doen. Maar met ons, vele anderen.' 'Pff,' zei ik en je vertelt me dat nu , nu dat ik niet meer terug kan?' 'Dat klopt zei, Bill,'maar het is maar voor 6 of 8 weken.'

San Daniel 2014.

lees ook, de terugkeer,de verborgen jaren in Canada,143,ijsmeren

 

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Maar voor 6 tot 8 weken ... lijkt me een oneindigheid, rijdend op dat gladde ijs.
Echt werk voor stoere macho's
Yes madam
Kom zomaar even binnenvallen, ben nog aan het begin, maar ook al ben ik nog niet zover als hier, het leest prettig.
Dat gaat een heel heftig ritje worden.
Heftig. Fijn om weer te lezen.
Heftig. Fijn om weer te lezen.
Ice road truckers is geen programma die ik normaal volg maar blijkbaar moet ik er nu toch aan geloven.