De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 130, het stammen verband

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 12 January 09:19

images?q=tbn:ANd9GcRETiaDflMYHbj-qa2goox

De bar was een rokerige ruimte en een aantal mannen draaiden zich om.  Bill liep naar de bar en ik volgde op een paar passen afstand. Vier mannen maakten zich los van de bar en liepen Bill tegemoet en ik voelde een Queen´s situatie zich vormen. Met één groot verschil, in de Queen´s kwamen hoofdzakelijk blanken drinken en had je bij tijd en wijle vervelende indianen. Hier waren alle bezoekers indianen en wij waren de zonderlingen en dan nog een stel beledigende zonderlingen die binnen gekomen waren. Ze bleven een paar stappen van ons staan en versperden de doorgang. 'Hey blanke man,'  zei de middelste die een kop boven de rest uitstak, 'wat heb jij met Blackfoot mensen?' 'Ben jij een Blackfoot', vroeg Bill? 'Nee,' zei de man en vervolgde trots,'ik ben Cree.' 'Mooi,' zei Bill, 'dan heb ik met jou geen problemen'  'Kom jongen,' vervolgde hij terwijl zich omdraaide , 'de koffie wacht en ons werk ook'. 'Er is voor jou  geen koffie', zei een tweede man nu , die naast de Cree stond, 'niet hier in vredes heuvels'. 'Dit is waar stammen bijeen kwamen in vrede.'Er was een meer dan vervelende situatie ontstaan, Bill kon niet zomaar zeggen dat het een grap was geweest, daar was het nu te laat voor en we zouden ronduit belachelijk lijken maar er moest wel iets gebeuren want alles stevende op een flink pak slaag af. 'Laat me raden,' zei Bill, 'je bent wél een Blackfoot, dat kan ik van hier ruiken'.  Een aantal mannen begonnen te lachen. 'Jij stopt mensen, die willen werken en even voor koffie stoppen', want dit is vredesheuvel  en je verspert hen de weg met veel gepraat' Nou? Heb ik het goed geroken, ben jij een Blackfoot?

Ik ben scherpe pijl, een Blackfoot krijger en verdedig de naam van mijn stam tot mijn dood als dat nodig is. Er viel een stilte. Ik ben Bill en ik heb trek in koffie en ik ben  van de stam van  hen die dagelijks ver moeten reizen om hun koffie te kunnen betalen en als jij van vredesheuvel een slagveld wil maken, dan is dat goed. Maar dan na mijn koffie en hij duwde de verbouwereerde scherpe pijl op zij. Het meisje achter de bar herkende mij en stak haar hand op, 'alles goed 'vroeg ze? We waren nu voorbij de Blackfoot gestapt en stonden voor de bar. Bill sprak in luide stem, we willen graag 2 koffie en wat ontbijt en ik wil de dappere krijger scherpe Pijl iets aanbieden, als een vredes geschenk., want hij is straks niet bang om te sterven om de naam van zijn stam te verdedigen. Het meisje keek langs ons heen, 'hey Pijl' riep ze, 'wil je iets van deze heren drinken'. Er kwam geen antwoord, 'ga dan elders rotzooi trappen', vervolgde het meisje.  Toen er twee koffie dampend en wel voor ons stonden,dacht ik dat het gevaar geweken was. 

Uit het niets kwam scherpe pijl en hij pakte Bill´s koffie en hield die ondersteboven zodat het op de vloer kletterde. 'Dat was het, Pijl,vroeg Bill?' zonder zich om te draaien. 'Meisje', riep Bill, de dappere krijger Pijl heeft zijn koffie gemorst en ik wacht nog op de mijne.' Nu klonk er van alle kanten hoongelach. Ik wacht buiten op je, blanke man, siste  scherpe pijl en als je geopend bent dan trek ik je darmen er uit. Tot straks dan, zei Bill en hij wuifde met zijn hand naast zich. Er is iets met mannen die niet bang zijn, ze boezemen de andere partij altijd onzekerheid in en krijgen ogenblikkelijk steun van omstanders. Ik was niet zo zeker van de situatie en dacht hoe het verder zou moeten als Pijl straks korte metten zou maken met Bill. Ik wist niet eens precies waar de vrachtwagen heen zou moeten en waarschijnlijk zou ik hier gestrand blijven en moeten getuigen. Dit was het laatste wat ik had gewild.  Bill, zei ik, 'je schat de situatie niet goed in, straks staat scherpe pijl écht buiten'. Het zou me verbazen als dat niet zo was', lachte Bill, 'geef me even de zout aan alsjeblieft .' Ik reikte uit en schudde mijn hoofd in verbazing, Bill was of erg dapper of erg dom en ik besefte dat die combinatie vaak hand in hand ging. 

images?q=tbn:ANd9GcRETiaDflMYHbj-qa2goox

Toen het meisje vroeg of ik een refill wilde nam ik die graag aan. Bill, observeerde me met een glimlach, 'je moet je geen zorgen maken', zei hij,' denk je dat ik mijn leeftijd bereikt zou hebben  als ik niet voor mijzelf kon zorgen?' Bill rekende af en wij liepen naar de deur. Ik wist dat wat er ook zou komen onafwendbaar was. Een aantal nieuwsgierige Cree mannen gingen voor de ramen staan om vooral niets te missen, terwijl wij naar buiten stapten door de deuropening.  Bill had zijn handen losjes in zijn jas zakken en liep een paar passen voor me uit en met waardigheid liepen we richting vrachtwagen. 'Hey blank vuilnis,'  klonk luid en duidelijk ik kom de naam van mijn stam wreken. Scherpe pijl kwam achter de vrachtwagen combinatie vandaan.

'Zo Pijl,' vroeg Bill,' heb je de grote broek aangetrokken vandaag, de mannenbroek of knellen je moccasins?. 'Jij ziet nu de Grote Geest, antwoordde Scherpe Pijl en hij trok zijn mes. 'Let op Pijl,' zei Bill,'dit is niet moeilijk,' terwijl hij hij zijn rechterhand open hield en naar boven bracht, dit is het vredes teken en iedereen in de bar ziet dit op afstand. Kijk nu naar mijn linkerhand in mijn jaszak.'Ik deed dat meteen en zag dat de linkerhand niet meer losjes in de jaszak bungelde maar iets vast had dat naar boven gericht werd. Pijl keek ook en zag wat ik zag. Bill vervolgde, 'dit is een kaliber 22 revolver die nu op je middenrif gericht is, met geluk wordt het een hart schot, dan lijd je niet veel. iets er naast raak ik je longen of altijd de maagstreek, dan kom je krimpend aan bij de Grote Geest, luister goed' en ik hoorde wat Pijl ook hoorde de de klik van de vergrendeling die naar achter geklikt werd door Bill´s duim. 'Nu staat ie op scherp, 'zei Bil, 'als ik nies of ik beweeg mijn wijsvinger, dan ben je dood'. Er kwamen zweetdruppels op Pijl´s hoofd.

images?q=tbn:ANd9GcRETiaDflMYHbj-qa2goox

 

'Dappere Pijl,'sprak Bill nu ernstig, 'ik heb niets tegen jou, alles wat gebeurd is , was zonder die intentie, als je wil leven, laat je mes vallen en doe drie stappen terug en verhef je hand in het vredes teken.' Na wat een eeuwigheid leek maar in ernst maar luttele seconden moeten zijn geweest, viel het mes op de grond en opende de hand van Pijl zich boven zijn hoofd in het vredes teken.  'Pak je mes op met je linkerhand en berg het op'. `Pijl, je hebt eer beleefd,' vervolgde Bill, 'de mannen in de bar zien op afstand een blanke en een indiaan die vrede sluiten en jij hebt je stam verdedigd. ' Nu nog dit ,ik weet niets van de Blackfoot en heb niets tegen ze, maar ik heb wel respect voor je' 'Ga blankeman,' zei Pijl en kruis mijjn pas niet meer. hau en hij draaide zich om en liep terug naar de kroeg.

Even later gromde de zware diesel en ik werkte mijn weg door de versnellingen, terwijl Bill me met een goedkeurend lachje gadesloeg.'dat was verrekt goede koffie, zei hij en daarmee hoorde het gebeurde tot de verleden tijd.

San Daniel 2014 

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 131, het grote glijden.

 

 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (10) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wow, onverstoorbaar en zelfzeker, als een laatste der koele cowboys, deze trucker Bill.
Aparte man ja!
Aparte man ja!
Poeh dat leek even riskanter dan het eigenlijk was. Met zo'n baas ben je aardig veilig lijkt me.
Ik heb me met Bill nooit zorgen gemaakt.
Wat een figuur! Er zullen vast nog wel meer avonturen volgen met deze man.
Never a dull moment
Beter dan afwassen toch? :-))
Over koelbloedig gesproken
Ja Bill was een bijzonder mens