De terugkeer, de verborgen jaren in Canada,128, ice trucking

Door San-Daniel gepubliceerd op Friday 10 January 11:25

images?q=tbn:ANd9GcTRpRDQ8tOFU4bObU2QKPk

'Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen', begon Bill. 'Ik heb een chauffeur nodig die niet bang is om een tijdje hard te werken en veel te verdienen.' 'Ik denk dat u die chaufeur gevonden heeft', antwoordde ik. 'Wat voor vrachtwagen is het en waar moet ik heen?' 'De vrachtwagen is een Arctic en je kent die, want ik stond naast je geparkeerd richting Red Deer.'  Ik ben toevallig een paar dagen in de stad, maar vanaf morgen gaan we er weer tegen aan.  Ik rijd alleen nog maar lange ritten Up North.' Ik mag nog geen Arctic rijden,' zei ik op spijtige toon, die is 18 meter en dan moet je minimaal 21 zijn.' 'In deze staat wel,' lacht Bill, maar één keer boven fort McMurray is er gewoon geen politie meer en waar wij gaan helemaal niet.' 'Het is trouwens een onzinnige regel,' vervolgde Bill, 'jij reed toen in een vrachtwagen combinatie met een aanhanger dan ben je ook 18 meter lang'   'Dat klopt,' zei ik en ik verbaasde me dat hij nog wist waarin ik gereden had. 'Daarnaast',zei Bill, 'zijn er mensen die nooit in een Arctic zouden mogen rijden, ongeacht hoe oud ze zijn. Morgen rijden we heen en weer naar Fort McMurray en dan zie ik wel of het je ligt. Vind je het niets of ben ik niet tevreden dan zijn we even goede vrienden en scheiden onze wegen weer.' 

'Zo,' zei ik, 'dat is zo´n 800 km heen en weer 800 terug, dat is een flinke rit.' Het is de kortste rit deze maand die ik kreeg van de centrale,' Overmorgen gaan we verder door, richting Grand Prairie, als we dan nog samen werken en dan maken we de volgende afspraak, dat ook al vind je het dan niet meer leuk, je de rit met me afmaakt. je kunt mij niet laten bungelen, want ik rijd op tijd en schema. Één keer terug na een rit, nemen we een dag of 2 vrij en gaan we er weer tegen aan.' Dat leek me redelijk en ik zei dan ook dat ik daar geen moeite mee had. 'Dus we rijden overmorgen naar Grande Prairie en dan heb ik daarna 2 dagen vrij', vroeg ik voor de zekerheid. 'Dat heb ik niet gezegd, ik ben niet duidelijk geweest, vrees ik,' lachte Bill,'als we terug zijn, dan heb je 2 dagen vrij'. 'Wanneer zijn we dan terug, vroeg ik, niet dat het me wat uitmaakt, maar gewoon om het te weten?' 'Dat weet ik niet,' zei de man eerlijk , 'dat hangt van de ladingen af en of we hier binnenkort weer in de buurt komen.Eens in de maand in ieder geval, dan haal ik cheque op bij de centrale, dus dan wil ik hier wel zijn.'

'We komen dus niet meteen terug van af Grande Prairie' vroeg ik. 'Jij bent briljant,' zei Bill, 'dat klopt we lossen daar en worden opgeladen voor Yellow Knife'. Dat ligt toch richting Alaska, zei ik, 'of heb ik dat fout'' 'Zo ongeveer wel, zei Bill, 'het ligt naast de Yukon gebieden,, zo´n 1200 kilometer boven  Grande Prairie. het is eigenlijk het gebied dat NT genoemd wordt, Northwest Territories.''Wacht even,' zei ik toen het tot me doordrong, 'dan zijn we binnen een paar dagen 2000 kilometer van huis en als we dan terugkomen dan hebben we 4000 kilometer achter de kiezen.' 'Als je met me meegaat', glimlachte Bill, 'dan heb je geen plaats meer die je thuis kunt noemen. Ik weet haast zeker dat als we op tijd in Yellowknife komen, we daar lossen en vanaf Slavelake Noordelijker rijden, daar waar geen wegen meer zijn en je gewoon een konvooi volgt of afsteekt over een meer dat bevroren is.' Daar gaan we zo de permafrost gebieden in, de gebieden die altijd bevroren zijn.' Komen we nog wel eens terug,' vroeg ik? 'Ja,? zei, Bill vaag,' over een maand of zo.' 'Dus,' zei hij, terwijl hij zijn hand uitstak, 'hebben we een deal of niet?' 'Ja', zei ik, 'we hebben een deal.' Wil je niet weten wat je gaat verdienen', vroeg Bill., ik zal het je maar zeggen je deelt mee in mijn geld. dat leg ik je nog wel eens uit, ik betaal je eten en drinken en we slapen omste beurt in de vrachtwagen terwijl de andere rijdt. Wat ik verdien gaat in vieren. de helft voor mij, legde hij uit, één kwart voor de vrachtwagen en kosten en belastingen en één kwart voor jou.'

images?q=tbn:ANd9GcTRpRDQ8tOFU4bObU2QKPk

'Top', zei ik, 'je hebt een nieuwe chauffeur.' Wat is er met de vorige gebeurd?' 'Opgegeten door een wilde Eskimo stam' zei Bill droogjes. 'Hij is wat,' riep ik uit! ' Opgegeten door een hongerige stam Eskimo´s', herhaalde Bill weer. 'Je meent dat toch niet,' riep ik verbaasd. 'Nee,' zei Bill en barstte uit in een bulderende lach, 'dat meen ik niet.' 'Zijn verloofde zou het uitgemaakt hebben als hij nog een rit gemaakt zou hebben. Je zult er aan moeten wennen dat ik een bijzonder gevoel voor humor heb.Nu nog een goed advies, koop wat ondergoed en sokken en ik zie je hier morgen op het parkeerterrein om 7 uur ´scherp, oh,' voegde hij toe, 'koop bij de army dump store een dikke jas, die zul je nodig hebben.'     

San Daniel 2014

lees ook, de terugkeer, de de verborgen jaren in Canade, 129, Bill´s vrouw

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
We worden dus Iceroad Truckers, zonder camera's neem ik aan?:-)
Zonder camera´s ..dit was écht
Mijn moonboots staan al klaar!
Poeh, dat is zeker wat anders: trips van duizend of meer kilometer, sneeuw, ijs, permafrost ... Dat is echt trucking voor gevorderden.
Dat is iets anders dan afwassen!
Oh lala, dat wordt weer genieten als ik met jullie mee mag, tenminste. Ik heb al een dikke jas klaarliggen en ik hoef niet in de winst te delen, maar wil wel mee eten...
Wel schone sokken mee,hé
Ja en voldoende schoon ondergoed...