De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 125, horeca

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 06 January 11:42

images?q=tbn:ANd9GcTRpRDQ8tOFU4bObU2QKPk

De dagen verstreken en er kwam een routine in het werk. Elke ochtend waren we net op tijd klaar voor de grote meute hongerige mannen die kwamen ontbijten en na afloop, was mijn eerste gang naar de toilet groepen met emmer en dweil en daarna de vaat.  Tussen alle bedrijven door vulde je schalen aan en nam je  de vuile vaat meteen weg van de tafels. Je was op een drukke manier, plezierig bezig.  Ik stond alsof ik op wacht stond naast de deur  die naar de keuken leidde, het koninkrijk van Jim en overzag alles. Die plek was een beetje mijn rust station geworden. Je stond overal dicht bij en zag meteen als iemand per ongeluk iets om gooide. Dan pakte je een doek om de tafel te deppen en je snelde er heen. 'Laat me even helpen,' zei je dan, 'wat dronk u, dan zal ik een nieuw glas voor u halen.' Even later stond je weer op wacht. Twee uur lang veranderde de eetzaal in een bijenkorf, met het hoogtepunt tijdens het eerste uur. 

Ik stapte de keuken in en rook de kok al voor ik hem zag, wat was dat toch een vunzige man. Nu, na bijna een week, had hij nog steeds het zelfde Tshirt aan, Het was gewoon wat morsiger geworden en rook naar zuur zweet. Hij zag me kijken, en hij verplaatste de peuk die uit was gegaan in zijn mondhoek. 'Heb ik wat van je aan,' vroeg hij op onvriendelijk toon? 'Gelukkig niet', antwoordde ik en liep richting vaat, een enorme dreun trof mij tussen mijn schouders en omdat het onverwacht kwam, werd ik tegen de grond gekwakt. Niet te geloven, hij had mij gewoon gemept. 'Ik houd niet van bijdehande Sambo´s,' zei hij en hij tikte met het hakmes in zijn hand. 'Ga eens staan en probeer eens wat, ik zie aan je dat je wilt', hij lachte daar vals bij. 'Je bent een hele man met dat mes in je handen,' zei ik, terwijl ik opkrabbelde. Zijn zware laars trof mij tegen mijn schouder en ik lag weer uitgespreid. Hey jungle boy, lachte hij, 'ik heb helemaal geen mes nodig, wat vind je van mijn outfit?' 'Het past goed bij je harses,' zei ik en zag ik even een flikker van angst in zijn ogen. Ik kroop achteruit en kwam overeind,' het is vervelend gegaan,' vervolgde ik, dat spijt me, 'en met een ijskoude stem zei ik, 'laten we proberen vrienden te zijn.' Ik kwam op hem af met uitgestoken rechterhand en hij legde het mes neer om mijn hand te schudden. 'No hard feelings', vroeg hij?

Ik dacht aan Freddy en hoorde hem in mijn hoofd zeggen; hij is nu kwetsbaar. Ik sprong in eens op en greep met beide handen zijn hoofd en bracht dat met kracht neer op het aanrecht,'nee, zei ik, 'no hard feelings'. Ik was de controle over mijzelf kwijt en probeerde hem met zijn kop in de wasbak met het  gloeiend hete water te dompelen. Hij zette zich schrap en met beide handen naast zijn lichaam zette hij zich af, wat hem niet lukte ,want ik hufte hem met volle kracht onder zijn kont. 'Nee' brulde hij toen zijn hoofd nog maar centimeters boven het water was, 'genade'.  Ik hoor geen alsjeblieft,' riep ik en drukte hem een beetje meer naar voren. 'Alsje blieft, genade' klonk het nu haast smekend.  'Niet luid genoeg', riep ik terug, 'ik ga je gore harses wassen' 'In God´s naam genade,' krijsde de man nu. Ik hoorde deur achter me open gaan. In God´s naam alsjeblieft, zei ik hem voor,anders ziet je kop er straks anders uit.

images?q=tbn:ANd9GcTRpRDQ8tOFU4bObU2QKPk

'Laat hem los,'hoorde ik de bevelende stem van Shirly. Ik gaf hem een klein duwtje. zodat hij even het water aanraakte en liet hem los en sprong toen terug. 'Dat niemand bewege,' blafte Shirly, 'wat is hier aan de hand?' 'Jij eerst' en ze wees de kok aan die nog beefde, 'vraag het maar aan hem,' zei hij en wees met een uitgestoken vinger naar mij.  'Jim is mijn chef en vriend, zei ik en had mijn hulp nodig bij de wasbak en voor we het wisten stoeiden we een beetje.' 'Chef stoeit te veel met zijn knechtjes', vond Shirly. 'Is alles nu weer voorbij,' vroeg ze met een glimlach naar mijn kant toe? ' Er is nooit iets vervelends gebeurd, mevrouw', lachte ik, 'of niet soms chef?' De kok had zijn waardigheid hervonden, 'nee,' beaamde hij,' niets vervelends'. 'Nou aan het werk dan maar weer,' vond Shirly

San Daniel 2014

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren 126, oude bekenden

Reacties (15) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Neanderthalers tref je ook werkelijk overal aan, zeg! Van de bouwplaats, via de geulen tot in de keuken. Jammer dat ze alleen de taal van fysiek geweld begrijpen en daar eerst in moeten worden toegesproken.
Owww jij bent een man die zich niet laat intimideren. Prima gedaan en geweldig opgelost.
Ik ben een primitieve man. Candice..
Daar is niks mis mee.
Dat zijn mannen die durven in te grijpen, als de rest toekijkt.
Dat klopt en ze gaan geen stap terug..
De wet van de jungle geldt dus ook in de keuken?
In de four seasons wel..
Je weet ze wel uit te pikken die ongure en onfrisse types
Morsiger? Zeeuws woord?
West fries denk ik
Kan ook zomaar!
Lijkt me niet, ook een gewoon bekend woord in Zuid-Holland.
Niet zo ver van Zeeland! ;)
Jammer dat je zijn haar niet even lekker hebt kunnen wassen :-))
Dat was ik wel van plan..