De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 119, hoe het riool werkt

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 30 December 16:07

images?q=tbn:ANd9GcSbG2zkTeu8TyKsRMZbFTh

Er werd gegraven maar het zwaarste werk was achter de rug. Nu we op diepte waren moest er een licht verloop gegraven worden. Licht hellend naar beneden leidend. 'Dit is het leukste deel,' zei Pete en met een houweel hakte hij wat hobbeltjes weg in het traject pad waar straks grote buizen ingetakeld zouden worden. Ik zag het leuke er niet van in maar ik moest toegeven dat het minder zwaar was. Hij stopte even en zocht een sigaret uit een pakje op..'Pete,' zei ik waarschuwend, ' dat zou ik niet doen, echt ik meen het, je kent me niet, berg op die troep!' Langzaam, tergend langzaam nam Pete de sigaret en stak die tussen de lippen en liet hem daar rusten. Hij wipte een beetje op en neer tussen zijn lippen en ondertussen zocht Pete met een andere hand, waarschijnlijk naar een aansteker. Ik besefte dat de macht strijd supreme vormen begon aan te nemen en dat Pete de ruimte zou nemen die hem geboden werd en dat dan oude verhoudingen weer hersteld zouden worden en hij langzaam maar zeker weer een hoop praatjes zou gaan krijgen. 

'Tjah,' zei ik, 'jammer voor je dochterje. 'Ik hoop dat het graf niet te ver van je huis zal zijn zodat ze je nog eens kan opzoeken. Ja als haar moeder hertrouwt zal ze wellicht toch wel moeten verhuizen. Hoe zie jij die dingen, Pete?' 'Vuile rothond,' antwoordde hij en verfrommelde het pakje tot een prop en mikte het over de rand. 'maar deze steek ik nog op, probeer me maar eens te stoppen'. ' Er zal altijd wel een laatste zijn voor jou vrees ik', lachte ik, 'tot de bloemetjes netjes op je graf liggen. Jammer wel, Ik begon net aan je te wennen' De harde stoomfluit kondigde de pauze en verbrak de machtstrijd en terwijl hij de eerste stappen op het bovengrondse zette, trok hij de eerste rook zijn longen in.' Een goede raad, voor jou,' gromde Pete, 'van af nu houd je mijn gezin buiten onze gesprekken.' Zo bereikten we de rij die voor het catering begon te vormen en wij wachtten op onze beurt. 

Ik keek uit naar de avond, ik zou Bev en Don en Richard bij Pops´s ontmoeten en het leek wel een eeuwigheid die gepasseerd  was sinds we elkaar voor het laatst gesproken hadden.'Loop eens door.' zei een oude bouwvakker, terwijl hij me in de rug porde en even later waren we aan de beurt. De laatste paar uur van de werkdag verstreken en eerlijk is eerlijk, het was goed om te zien hoe goed de geul geworden was. Ik voelde me eigenlijk wel trots, ik had het een betaal week uitgehouden en het resultaat van ons werk beviel me. 'Daar komt de baas,' zei Pete, 'snel bezig lijken' en hij vlakte nog hier en daar wat uit.  'Maar dat is de voorman toch niet,' vroeg ik , de man leek in de verste verte niet op big Ken. 'Ik bedoel de echte baas van het spul,' gromde Pete onder zijn adem. De man had wat net aangeklede mannen met rollen papier onder de armen, bij zich.  'Dat ziet er goed uit mannen,' zei de baas. 'Dank u,' mompelde Pete met een  afgewende onderdanige blik..'Pardon,' zei ik, 'bent u echt de baas die mensen aan neemt?  'Dan heb ik u gesproken over de telefoon'. 'Ja,' zei de man 'en wat dan nog?' 'U heeft mij aangenomen als leerling loodgieter, en u zei dat er een cursus gevolgd zou worden'. 'Ja,' antwoordde de man en hij bekeek me met interesse 'en wat dan nog?'. 'Ik zou graag weten wanneer ik die cursus kan volgen,' vervolgde ik. 

images?q=tbn:ANd9GcSbG2zkTeu8TyKsRMZbFTh

'Hoe heet jij jongen,' vroeg de man gevaarlijk vriendelijk? 'Daniël' meneer, antwoordde ik. 'Zo Danny boy, dan zal ik je de cursus nu ter plekke geven,' lachte de man, 'let goed op!' 'Jij wilt weten hoe het loodgieters werk is jongen?' 'Ja zeker,' zei ik blij.' Okay joh, het enige dat jij hoeft te weten is dat schijt heuvel afwaarts loopt en dat betaaldag op donderdag is, heb je dat begrepen?' De mannen om hem heen begonnen hard te lachen en ik kleurde tot achter mijn oren. 'Dat was het, vroeg ik?' Ik kon mijn oren niet geloven.  'Ja dat is de hele cursus en nu als de sodemieterij aan het werk', blafte de man. 'Ik zal u vertellen wat u met uw hele lake Bonavista  en cursus kunt doen' antwoordde ik . 'Ga er maar op zitten,dat het diep doordringt in je hol'. 'Ik neem ontslag, ik wil met u en deze bende niets meer te maken hebben' en ik gooide mijn schep neer.' Het ga je goed Pete,' zei ik sterkte met je baas,' je  zult het nodig hebben  als blanke neger'. 'Dat gaat zo maar niet,' zei de man die mij de cursus gegeven had. 'Als jij met je gore harses bij me in de buurt komt,' vervolgde ik, 'dan sla ik je neer.' 'Je kunt naar je dag loon fluiten,' zei de man. 'Stop het maar met je project in je reet,' zei ik, verbaasd over de woorden die ik in woede uitschreeuwde. De baas week een paar stappen  terug en ik liep het terrein af. Ik besefte dat ik de helm nog op had..' Hey baas man,' riep ik over het terrein, 'prop deze maar naast mijn gestolen loon in je hol', ik gooide de helm zijn richting en ik liep weg en voelde me vrij, zo heerlijk licht en vrij, dat ik haast naar de Pontiac toezweefde.  

San Daniel 2013

lees ook, de terugkeer, de verborgen jarien in Canada,120, het goud dat blinkt

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Op naar het volgende avontuur?
Ja en het einde van dit levensdeel
Dat had mijn vader ook kunnen doen. Als het hem ergens niet beviel ging hij weg en had zo een andere baan. Dat was ook de jaren 60 volgens mij.
Kan ik me voorstellen, zo'n reactie op het waardeloze lokken met een cursus. Maar je was jong en ongebonden, met veel meer potentieel. Anderen, met gezinnen, zonder verdere kansen, zaten (en zitten) er gewoon vast - dat is de bittere realiteit.
Ja id dat is de keiharde werkelijkheid
Een verademing was dat denk ik om zo alles van je af te kunnen reageren.
Een verademing was dat denk ik om zo alles van je af te kunnen reageren.
Eindelijk ik dacht al, je laat je toch niet zo behandelen!