De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 114,downers

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 16 December 19:37

images?q=tbn:ANd9GcQhE8WoU06n9vCDoWgbnmX

Had ik me het verbeeld, maar nee, de muur ademde weer. Ik maakte mijn blik los van de muur en nu zag ik dat het oppervlakte van het tafeltje langszaam bewoog alsof het vloeibaar was. Toen ik goed focusde was het over.  Ik draaide me naar links naar het meisje dat me de blotter had aangereikt, het hoofd om draaien duurde eindeloos. Ik zag indianen met veren een bar inlopen en toen waren het de mannen met indiaase hemden, mijn ogen bereikten het meisje. Ze zat met haar mond half open te staren in het niets. Opeens werden haar tanden heel erg groot en ze keek me aan met blinde niets zeggende ogen. 'Ik ben het,' dacht ik, mijn hersens beginnen te koken, die tanden kunnen niet groter worden. Ik vroeg, 'hoe heet je?,' maar dat duurde 500 uur en toen moest ik lachen om hoe absurd dat klonk. Ik had de klok wel naar 500 uur zien draaien, maar een zin duurde toch  niet 500 uur. Ze draaide haar hoofd naar mij om en haar lippen vervormden tot meren van rood, terwijl ze haar naam uitsprak. Ik kon niet twijfelen , het bleef zich herhalen en zweefde gekleurd door de  kamer, dan weer eens kort en dan weer eens langer begeleid door echoes.

Judy, in 2400 kleuren als een toverbal die langs begon te draaien en te zweven. Ik kreeg een nare metaalachtige smaak in mijn mond en mijn maag protesteerde. Toen ik, 'hi Judy' wilde zeggen, bleef ik zitten en zweefde ik weg van waar ik mijn lichaam achter liet. Ik was een vogel, een vrije geest. Ik vloog langs de muur die mij met een zurige geur aan ademde. De vloer opende en sloot zich onder mij als een veel gekleurde mond en kuste mijn voeten en ik ging steeds sneller. Toen kwam de Lennon God aan schrijden, onder mij, met zijn gevolg  en ik viel inelkaar aan zijn voeten, huiverend en koud, ik begon te klappertanden. 

images?q=tbn:ANd9GcT_IxoA_ba0e1VvI1lTei_

Een stem zweefde naar mij toe, een stem die over mij sprak. De stem werd verveelvoudigd en ik wist dat de god gesproken had.  'Drink dit rustig op,' zei de stem,die mij stevig vast hield en ik kreeg een beker tegen mijn lippen aan geduwd. Een zilver gekleurde stem bereikte nu mijn oren,'het meisje is er slecht aan toe', en de god stem antwoordde, 'geef haar vitamine C pillen en sinasappelconcentraat en neem haar pols, als ze verslechtert dump haar dan bij het leger des heils'. Nu voelde ik hoe twee apen mij vast hielden in een bankschroef greep. 'Meer concentraat,' zei de God, 'hij komt al down' En een nieuwe beker zure sap werd tegen mij lippen geduwd. Mijn maag protesteerde. Het meisje heeft nog nauwelijks pols, zei de zilveren stem. Ik zag nu dat de stem uit Jane kwam.'Dump haar,' zei de god stem nu,'dit soort ellende kunnen we niet gebruiken, daar wachten de pigs op, koren op hun molen.'. Ik begon weer gewoon te zien en te horen, ik hoorde 'rainy day women' van Dylan dat vrijwel duidelijk binnenkwam .. de tekst bereikte mij 'everybody must get stoned' Mijn hoofd brandde en het zweet begon bij mij af te lopen,' zij heet Judy', begon ik. 'Maak je geen zorgen,wij helpen haar wel,' lachte een zware stem. 

Lennon verdween en Ken kwam in focus. 'Stop hem onder een warme douche en geef hem dan fatties,' zei Ken, 'breng hem dan naar ons, wij zitten in de love trance kamer'. Ik werd min of meer willoos meegenomen door de twee sterke mannen die me zonder veel omhaal uitkleden, even later werd ik onder een lauwe douche geschoven.  Het enige dat nog van mij was en dat ik om had, was mijn horloge, het drong tot mij door toen ik de wijzerplaat zag, dat ik 4 uur geleden aan de blotter had gezogen. De douche was een warme waterval en ik voelde me rustig worden. 'Je hebt geluk,' zei één van de gorrila´s, de love guru kan mensen down brengen, je rende rond als een malloot. Ik moest denken aan het vorige feest waar iemand door een raam was gesprongen. Ik begreep nu hoe zoiets had kunnen gebeuren.

'Teentjes schoon,' vroeg de smalende stem van één van de klerenkasten. Ik knikte en voelde hoe ik een ontzettende honger begon te krijgen,' Mooi,' vervolgde de stem, 'dan ga je nu ontbijten.' trek je vodden aan jongen' raadde de tweede gorilla mij aan anders ontbijt je in je blote reet. 

De keuken was niet de keuken waar de mensen in en uit liepen om drankjes te halen, het was een vertrek in een andere vleugel. Een morsige man nam mij nauwlettend op, hij had zweetvlekken op zijn toch al niet te schone T shirt. 'Eieren spek en ham, champignons en wat tomaatjes en sinasappel concentraat,' meldde de grootste gorilla. ''We hebben een echte hoogvlieger hier!' Toen ik bijna klaar was zag ik hoe de kok brood in het vet doopte en dat bij me op het bord legde. 'Dat hoort er nog bij', grinnikte  hij. Even later bakte hij kaantjes uit en mikte  schijven bloedworst in de pan, 'hmm,' vond hij, 'daar kunnen nog wat burgers bij.' Ik voelde een gevoel van walging opkomen maar een blik van de klerenkast was voldoende om mij gehoorzaam door het tweede bord te laten werken. 'Veeg je hoofd af', zei de tweede spierbundel, de baas houdt niet van vette smoelen. 

images?q=tbn:ANd9GcTERx_HFWpYVN_6f8lPVSB

In wat kennelijk de love trance room genoemd werd was het half duister, schemerig licht brandde en de geur van wierook was overweldigend.  Ken zat op de grond met een ochtendjas die open hing en op zijn schoot gepind zat een naakte Debbie, Jane stond achter hem en masseerde zijn nek. Af en toe streelde zij terloops Debbie over haar haren. 'Zo tijger,' begon Ken, 'je bent weer levend?' Ik knikte en wilde hem bedanken. 'SShht', zei Jane, 'jij praat alleen als Ken dat wil.' 'Je hebt mij in verlegenheid gebracht,' begon  de love guru, 'grote verlegenheid.' 'Ik wil je nooit meer zien, je bent op onze 'do´s' niet meer welkom. Als je het toch in je hoofd haalt om hier te komen dan zullen mijn boys' en hij wees naar de spierbundels, ' je verspillen.' 'Heb je dat begrepen gewoon voor de duidelijkheid?' Ik knikte. 'Ik hoorde niets', zei Ken. Een puntige schoen van een gorilla deed me opveren, ' spreek debiel, ' blafte hij. 'ik heb je begrepen,' zei ik,' er is geen noodzaak voor al dit gedreig. 'Sshht' zei Jane weer, ' je verstoort de love guru´s innerlijke rust, SShht!'

'Kom Debbie,' zei ik, 'kleed je aan dan gaan we naar huis.' 'Nee,' zei Debbie, 'ik ga met Jane naar een commune.' Nooit meer achter een pannekoeken plaat.'. 'Dat zal niet gaan vriend, lachte Ken, zoals je ziet is het hier héél gezellig en zij is nu even van mij, prettige avond.' Daar mee was kennelijk het onderhoud beëindigd, de kleinste klerenkast, porde me in mijn rug en zei,'ik laat je de deur wel even zien, dan hoef je niet te zoeken. De Pontiac, startte in de vroege ochtend toen het licht door begon te breken en ik besloot om nooit meer iets met blotters of wat dan ook te hebben. Het vertrouwde pruttelende geluid voerde me weg van vernederingen en gebroken dromen. 

San Daniel 2013

lees ook,de terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 115, lake Bonavista

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Eenmaal en nooit meer, kan ik me voorstellen. Eéntje dumpen, ééntje verbannen ....?! Weinig over van de ideeën van de love-in, door die houding van Ken.
Dames ik onderschrijf wat u zegt volkomen..
Overduidelijk beschrijf je waarom ik dus nooit drugs zou durven nemen.
Wat een ervaring zeg. Zoiets geneest je wel voor altijd van die troep.
Dat is even met een enorme klap op Aarde komen.