De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 108, verklaringen

Door San-Daniel gepubliceerd op Sunday 01 December 08:35

images?q=tbn:ANd9GcSjUU-2QJ1Ht62htOS0W1l

Dr Jones was een morsige man en zijn praktijkruimte weerspiegelde dat. Overal stonden potjes en op een brandertje stond een pannetje te pruttelen. Voor een behandel ruimte was die stoffig en het rook ronduit muf. De dokter zelf had  een sigarenstomp in zijn mondhoek hangen. Een restant van wat een dikke sigaar was geweest maar die al weer een tijdje uit was.'Zo,' zei hij, 'welkom, goudzoekers, ik ben al gebeld door mijn neef.' We keken hem verbaasd aan. 'Jones van de snackbar daar hebben jullie toch aan gevraagd waar je een dokter kon vinden, ik verwachtte jullie al.' 'Ja' antwoordde Bev, 'onze vriend heeft een flinke smak gemaakt en ze wees op mij.' .'.en hij kan niet meer praten,' vroeg de dokter die duidelijk niet van bijdehande vrouwen hield.

'Ik heb erge hoofdpijn,' en ik heb een probleem met mijn been. De doktor vestigde nu zijn aandacht op mij alsof de rest er niet was. Ga maar eens zitten, jongeman, gebood hij me en wees naar een lege stoel. Hoe ben je gevallen?' Er zat een chucklewig ,achter me aan'.. begon ik. Whoa ,zei de oude man, ik wil niet weten wat je val veroorzaakte .. Hoe ben je gevallen? Op je rug, of juist naar voren, dat soort dingen. 'Naar voren, antwoordde ik'. 'Nekpijn,' vroeg de man zakelijk maar geïnteresseerd. 'Nee,' zei ik.'Rol je hoofd nu eens van links naar rechts, klonk het nu gebiedend en toen ik daar uitvoering aan gaf, hoorde ik hem mompelen, geen  'whip lash..'   'Hoeveel vingers steek ik op,' vroeg hij en ik moest focussen.' Kijk even in het lichtje,' zei mijn ondervrager nu en hij hield een een penachtig lampje in zijn hand en scheen in mijn ogen. Ik schuwde weg. Wat voel je precies wilde hij vervolgens weten? ' Pijn', zei ik, in mijn hoofd een flits van pijn. 'Heb je overgegeven,' was de volgende vraag? 'Nee,' zei ik eerlijk, 'maar ik was wel flink misselijk.'Evenwichtsproblemen en of concentratie problemen', werd er nu gevraagd. 'Beiden,' beaamde ik.

'Ben je buiten bewustzijn geweest,' wilde de arts nu weten, ik knikte.  'Hoelang,' klonk het nu gebiedend. 'Dat weet ik niet, ik was alleen in de bush' . 'Doe eens een schatting,' zei de man.. 'een minuut, een uur, je hebt vast wel enig idee.' Korte tijd in ieder geval , maar ik werd wakker en dan viel ik weg en dan werd ik wéér wakker legde ik uit.' 'Dat heeft niets met bewustzijn te maken,'vond de arts. 'Steek deze thermometer even onder je oksel en haal hem pas weg als ik je dat zeg'. Er was niets van een sullig morsig imago over, de man, was heel to the point en verpilde geen tijd' Nu je been ,zei hij, laat maar eens zien'. Hij bekeek mijn been en zei meteen, 'dat is ontstoken, wat zijn dat voor wondjes?'Ik vertelde hem over de bloedzuigers en hoe mijn ene been geen last had omdat ik gewacht tot zij er volg gezogen afvielen, maar hoe ik van mijne andere been in paniek de beestjes er afgetrokken had.  'Ja,' knikte doktor Jones, 'heel onverstandig van je, als je in die ze beesten knijpt dan komt hun maaginhoud in de wond en dan krijg je dit soort infecties.' 

images?q=tbn:ANd9GcSjUU-2QJ1Ht62htOS0W1l

'Thermometer ,'gebood hij en hield zijn hand uit. Hij keek even, 'dat verklaart de koorts,' mompelde hij. 'Mooi we weten het wel,' zei hij terugkerend in de sullige morssige modus.' Je koorts wordt veroorzaakt door de infecties aan je been, daar schrijf ik een zalfje voor uit en dat is binnen een paar dagen weg. Je hoofd is een ander verhaal, je hebt een lichte concussie, hersenschudding verduidelijkte hij. Ik zou het daglicht een beetje vermijden, als je al buiten bent een zonnebril op. niet te veel prikkels toelaten in je leven, zoals luidruchtige tv en zo, dan hoort het binnen een week over te zijn. Is het na 2 weken nog niet over dan is het van blijvende aard.'  Hij hield zijn hand uit met en briefje en voegde toe,' geef dat aan apotheker Jones om de hoek en je krijgt het zalfje mee, prettige dag!' Dank u, antwoordde ik, 'wat krijgt u van me?' 'Vind eerst maar goud en vergeet me dan niet,' lachte de man en wuifde ons weg, hij drukte op een zoemer en de volgende patient kwam binnen.

Toen we de creme in bezit hadden, kocht Bev een donkere bril voor me, die op Stevie Wonder deed lijken en het ogenblik dat ik hem opzette besefte ik dat we door een kundig arts waren geadviseerd.

San Daniel 2013 

lees ook, de terugkeer, de verborgen jaren,109, de Elkentrek

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Scherpe kerel die arts en natuurlijk een Jones :)
Dat is dus ook weer met een sisser afgelopen. Ben je nu zo'n geluksvogel of lijkt dat maar zo?
Ik heb nog altijd dat er over me gewaakt wordt en over mensen die me na het hart staan.. geen flauwekul
Op zich viel het dus gelukkig mee. Prima arts.
Op zich viel het dus gelukkig mee. Prima arts.
"Is het na twee weken nog niet over dan is het van blijvende aard." Daar ben je mooi klaar mee!
Ja leuke uitspraak
Geen halfbakken dorpsdokter, deze man. Gelukkig maar.