De terugkeer, de verborgen jaren in Canada, 99, alleen

Door San-Daniel gepubliceerd op Tuesday 12 November 18:46

images?q=tbn:ANd9GcSjUU-2QJ1Ht62htOS0W1l

In de auto barstte de gesprekken pas echt los. Geen van ons had  eerder een zwijn gezien in levende lijve. Op een plaatje ruik je ze niet, maar de aard geur, de gronderige geur vermengd met wat het dichtst bij zweet kwam leek nog in onze kleren te hangen. 'Daar zijn we goed van af gekomen,' zei Bev. 'Dank zij jou,' zei ik, 'als jij niet voorgesteld had om pauze te houden bij het grote rotsblok dan waren we nu verpletterd geweest. Ze zouden ons aangevallen hebben en ze zouden ons vermorzeld hebben.' 'ja,' viel Don mij bij, 'we zouden geen schijn van kans gehad hebben.' 'Wat een manier om te eindigen, ergens diep in een woud, met wat zwijnen die aan je vreten.' 'Ik kan me leukere manieren bedenken,' zei Richard. 'Heel oud en tevreden  met je leven en dan een hart stilstand.' Zo pratend kwamen we Dead Horse binnenrijden en parkeerden buiten bij mister Jones.

'Goede middag,' zei de oude man, 'jullie heb ik een tijd niet gezien. Niet sinds verleden week. Zijn jullie rijk geworden?' 'ja', zei Richard, 'stinkend rijk en daarom komen we hier.'  'Wat mag het wezen dame en heren,' vroeg de oude baas olijk. 'Om te beginnen een koffie,' zei Bev, 'voor ons allen en daarna zien we wel.' Jones begon de koffie op te schenken en bij gebrek aan klanten was hij duidelijk verlegen om een praatje. 'Dus het zit niet mee,' vroeg hij? 'Nou. wat zal ik zeggen,' zei ik,' we hebben wel wat gevonden maar daar wordt je niet rijk mee'. 'Waar zijn jullie bezig geweest,' vroeg de oldtimer? 'Dicht bij de bergen,' zei Don 'maar we werden overvallen door de mist'.' De mist en zwijnen,' vulde Richard aan. 'Ja, die heb je hier,' beaamde de man. 'Dit zijn de twee staten met echt een zwijnen probleem, ze vernielen alles. Ze donderen de helling af en verrampeneren in 'no time' een boerderij.' 

'Ze zijn ingevoerd weet je,' ging de oude baas verder. 'Willen jullie nog wat eten of niet', vroeg de oude man? 'Ja, doe maar wat burgers,' zei Richard, 'of er moeten ander voorkeuren zijn.' Maar die waren er niet. 'Hoe zo ingevoerd,' vroeg Bev. 'In de 50 er jaren kwam er een Engelsman op het idee om zwijnen te gaan houden, hier niet ver vandaan. Ze zijn makkelijk te houden hé.Er ontsnapte er een paar en die vormden een roedel en nu zitten we met een geschatte 100 000 wilde zwijnen. Je mag ze het hele jaar door jagen, maar ze werpen veel dus het is vechten tegen de bierkaai. De schade die ze aanrichten is enorm. Jullie hebben geluk gehad dat je de ontmoeting met de zwijntjes kunt navertellen. We zitten tegen het najaar aan, dan zijn de mannetjes, de beren extra agressief.'.'Waarom zijn ze dan gevaarlijker dan normaal,' wilde Bev weten. 'Ja dat is de bronsttijd voor zwijntjes en dan staan ze hun mannetje,' zei de oude baas met een knipoog, 'als je begrijpt wat ik bedoel.'  'Ik begrijp u volkomen,' zei Bev, 'brengt u de burgers maar naar ons tafeltje. vieze ouwe man,' mompelde ze voor zich uit.

images?q=tbn:ANd9GcSjUU-2QJ1Ht62htOS0W1l

'We hebben inderdaad geluk gehad,' zei ik. 'Waar we het nog over moeten hebben is, morgen. We gaan het anders doen dan verleden week.' 'Hoe bedoel je,' vroeg Richard?' Ik ga niet mee met jullie naar de grote stad,' antwoordde ik. 'daar verliezen we te veel tijd mee.'  'Hoe komen wij dan terug,' vroeg Don, 'ik heb maandag meteen lessen die ik moet volgen.' 'We gaan morgen zoeken en pannen en vinden we niets dan breken we de expeditie af en gaan we naar huis, allemaal. Is er iets dat de moeite waard is of lijkt, dan blijf ik hier met de voorraden. Dan Neemt Richard de Pontiac mee en ik ga door tot volgende vrijdag.' 'Dat lijkt me een slecht idee,' zei Bev,' ik heb daar ronduit  een naar gevoel over.' 'We praten maar over vijf dagen,' zei ik. 'Wacht even,' zei Don, 'als je wat vindt buiten onze aanwezigheid om, delen we dat dan ook?' Ja', zei ik, 'waarom niet?' 'Ik vind het idee wel goed,' vond Don. 'Ik zie het ook niet als iets super gevaarlijks,' zei Richard 'en we komen zo snel mogelijk hier heen op de vrijdag en brengen dan het weekend gezamelijk door.' Ik ben er zo  tegen,. zoals je niet weten wil,' zei Bev, 'maar okay, de meeste stemmen gelden, ik leg me er bij neer maar niet met een gerust gevoel.'

'Niet gaan liggen,' zei Jones die net aankwam met een dienblad met burgers. 'Dat zult u niet mee maken,' snoof, Bev. 'Zet u dat maar daar neer' en ze wees op de tafel. 'Sorry hoor,' grapte Jones, 'ik dacht dat je zei dat je neer ging liggen' en hij liep grinnikend weg.  Zo genoten we van een laatste avondmaal in Dead Horse.

San Daniel 2013.

lees ook: de terugkeer, de verborgen jaren in Canada,100, goud!

 

 

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Wat een moed om daar in je eentje een kleine week te bivakkeren!
Meestal zijn Bev's haar voorgevoelens wel juist........
Ik wacht met spanning op het vervolg
Ben even offline geweest, maar deze aflevering brengt me er weer helemaal in. Dat laatste avondmaal zal ik maar overdrachtelijk zien....
Ben even offline geweest, maar deze aflevering brengt me er weer helemaal in. Dat laatste avondmaal zal ik maar overdrachtelijk zien....
Hey, een deel van het verhaal (de man die bedacht dat hij wel wat zwijntjes kon houden en er nu een plaag is van 100.000 van die beesten) komt me in die zin bekend voor dat eenzelfde situatie in Australië heeft plaats gevonden. En dan niet met zwijnen, maar met konijnen. Door het ontbreken van natuurlijk vijanden, had je binnen een jaar of 10 ook daar een konijnenplaag.
Weer mooi verteld. Ik leeft gewoon een beetje mee met de avonturen. Je vertelt het ook bijzonder boeiend ...... .
En ik heb zo een plaatje voor me van Jones ....... .
Oh Siewerd old boy, er zijn veel Don´s in de maatschappij
Die laatste zin klinkt heel onheilspellend "het laatste avondmaal"