De bruidschat (slot), de Libische jaren

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 16 December 22:01

Achmed de huwbare:

De week was redelijk snel om gegaan en mijn zus was bij kennissen gaan logeren. Het was achter in de middag en de  tafel was gedekt met lekker hapjes. Ik hoop dat Achmed een beetje op tijd komt zei mijn vader, ik wil niet de hele avond kwijt zijn. Mijn vader en mijn broer zaten strak in het pak en ik was bij mijn moeder in de keuken. Ik mocht het knechtje zijn als de gasten gearriveerd waren. Er klonk een gepiep en gefluit en het volkswagentje kwam tot stilstand. Deze keer waren Achmed en zijn oom in één auto gekomen. Er stonden schaaltjes met dadels en olijven te wachten op tafel. De glazen waterkan stond gereed, beslagen door een laagje condens aan de buitenkant, met ijskoud water. Ik liep naar hen toe om ze welkom te heten en hield de deur voor hen open. De mannen hadden alle twee een witte fez op, dit als teken dat zij op zijn minst één keer naar Mekka waren geweest op pelgrim´s tocht, hetgeen een heilige plicht is van alle Moslims die daartoe in staat zijn. Zij kwamen met grof geschut.

Binnen stonden mijn broer en vader te wachten en de mannen omarmden elkaar meteen na de begroeting.  Een omarming die je in warme landen ziet zonder dat er een bijgedachte aan te pas komt. Mijn vader wees twee stoelen aan en  ik in mijn rol als kelner snelde toe om heerlijk koud water uit te schenken. De partijen waren bijeen gekomen. Achmed Ali keek om zich heen en ik zag zijn gezicht oplichten toen hij de Nazar, naast de deur zag hangen waar Mohammed hem bevestigd had. Zijn Nazar, hing naast de deur om het boze oog te weren. U weet, begon hij, om een opening te hebben, dat als een Nazar op een dag beschadigd is, hij zijn werk heeft gedaan. dan heeft hij het boze oog geweerd. Dan kunt u hem het beste vervangen, want het boze is altijd aanwezig. Ik ben mij dat bewust, antwoordde mijn vader. Elke dag als ik mijn huis verlaat loop ik langs uw geschenk en zie ik de goedheid van uw wens om mijn huis te beschermen.

Achmed, keek mijn vader aan en zei ik zal verheugd zijn om u als vader te accepteren, een man heeft veel verplichtingen. Ihsha´Allah. antwoordde mij vader, wat een  Arabische zegwijze is voor, als God dat behaagt of als God dat wil. Mijn vader had de Koran gelezen iets waar veel Libiërs niet toe in staat waren, zij waren afhankelijk van wat een Imam uitlegde in een Moskee .Insha´Allah wordt in Arabische landen ontzettend veel gebruikt, het geeft een toekomst verwachting aan, een wenselijkheid waarvan je verwacht dat die niet plaats zal vinden en je legt die beslissing in de handen van God. Een Arabier zal ook  niet iets beloven zonder Insha´Allah toe te voegen aan het einde van zijn zin.

Wat een zwaar gehalte van wenselijkheid belooft, zoals in het Spaanse mañana. Wat niet noodzakelijkerwijs, morgen, betekent maar meer: ik vind je aardig en ik doe het niet, maar dat wil ik niet tegen je zeggen.. Waar onzekerheid is, wordt deze spreuk gebruikt zoals in het Nederlands het bijwoord: misschien, die onzekerheid aanduidt. Dat deed mijn vader goed, Op Arabische wijze had hij de wenselijkheid onderstreept maar tevens het onzekere element ingevoerd dat het van God´s wil afhing en God´s wegen zijn ondoorgrondelijk. daar mag je niet in willen sturen, dat is des Heren. Op zulke momenten was ik trots op mijn vader en dan zag ik heel even een stukje van zijn vlijmscherpe intellect.

Achmed was niet dom en nam eerst een olijfje en een slokje water. Mijn vader nam van die gelegenheid gebruik om wat pakjes op tafel leggen.Het is goed als een man aan vrienden denkt als zij niet aanwezig zijn, vervolgde mijn vader. Ik dacht aan u beiden deze week en ik heb iets voor u meegebracht, zodat u mij en mijn huis in uw hart zal meedragen. Hij pakte twee pakjes en legde die naast het bord van Achmed neer. Cadeautjes krijgen is altijd leuk en Achmed Ali keek verwachtingsvol naar de pakjes. Mijn vader pakte nu  het eerste pakje en gaf dat aan de oom. u bent verder verwijderd van mijn huis dan Achmed, sta mij toe, zei mijn vader en in een doosjes lag een stropdas van de Oasis maatschappij, met het logo van de palmbomen en een olievat, ondersteunt door het opschrift, Oil and American  technology. 

Een Amerikaanse das! De oom zou enorm stijgen in aanzien. Hij boog zijn hoofd en dankte mijn vader. U, zei mijn vader, tegen Achmed, staat dichter bij mij huis, sta mij toe en hij opende het eerste pakje. Amerikaanse  multinationals hebben een cultuur van management en dassen. Zoals je de captain aan boord van het vliegtuig herkent door zijn veelvoud van strepen ten op zichte van de piloot, zo is er bij grote Amerikaanse bedrijven  een cultuur waar je het management herkent aan de dassen. De portier zal iemand met een directiedas meteen herkennen en daarop gepast reageren.  Amerikanen zijn meesters in management en organisatie.

In het langwerpige doosje lag een zijden management das van de Oasis maatschappij.  Um was het logo, upper management. Daar hoort nog iets bij zei mijn vader. Hij maakte het tweede doosje open daar kwam een goudkleurige dasspeld uit te voorschijn. Er stond een klein Amerikaanse vlaggetje op en Achmed las het spellend, de lettertjes waren kennelijk erg klein: I love America sprak hij met zijn Britse accent uit. Het zag er vreselijk kitsch uit, bling en opzichtig. Achmed glom van top tot teen. Als je volgend jaar klaar bent met je opleiding, sprak mijn vader, zoek mij dan op in het hoofdgebouw. Laat de portier je das zien en vraag naar mij. .Ik zal je dan voorstellen aan mijn collega´s van personeels zaken en uitleggen dat je een huisvriend bent, Insha ´Allah. Insha´Allah, herhaalde Achmed met vochtige ogen. Ik zag voor mijn geestesoog, Achmet, al met rubberlaarzen en een waterspuit door de woestijn lopen. Garçon, riep mijn vader, vers water!

Ik snelde de keuken in met de lege karaf. Hoe gaat het daar binnen vroeg mijn moeder? Het is ongeveer 10-0 antwoordde ik, Pap  geeft hen een mentaal pak slaag op een beschaafde manier. Hij heeft hen vrijwel murw. Ja, antwoordde mijn moeder, zo ken ik hem. Ik kwam weer de salon binnen om water bij te schenken en Achmed was net klaar om aangedaan woorden van dank te spreken. Hij voegde er nog aan toe, ik weet niet hoe ik u kan danken. Door mijn tafel eer te doen, want op een lege maag kunnen mannen niet over gewichtige zaken spreken. Ik snelde weer naar de keuken en kwam met een schaal dampende kippen poten terug en daarna met een schaal gevuld eieren. Kip is erg geliefd in Arabische landen waar het als een rein dier gezien wordt.

Ondertussen zat mijn moeder verdreven van haar eigen woonruimte een boek te lezen in haar keuken. Na een hapje hier en een schoteltje daar, waren de mannen verzadigd. Ik ben vandaag gekomen, begon Achmed, om met u te praten over uw dochter. Ik, vulde de oom aan, ben hier als getuige en als plaats vervanger van Achmed´s vader die in Libanon woont en  om de financïele afhandeling met u te regelen. Wat wilt u over mijn dochter bespreken vroeg mijn vader? Ik zou graag haar tot mijn huishouding rekenen als bijvrouw, zei Achmed Ali eenvoudigweg.  Insha´Allah, zei mijn vader een fijnere zoon kan een vader niet wensen.

Heeft u lang gewacht op een vrouw als mijn dochter? Erg lang zei, Achmed. Dan zult u nog wat meer geduld moeten beoefenen, vervolgde mijn vader, want zij is op reis, met een chaperonne natuurlijk. Achmed keek beteuterd maar trok zijn gezicht weer in de plooi. Zij moet tot zich zelf komen, zij is in de rouw, zij heeft een goede Amerikaanse vriend verloren.Achmed Ali keek meelevend over de tafel naar mijn vader. Weet u wat een klooster is, ging mijn vader verder? Zij overweegt om na haar rouw periode in te treden in een klooster. Een man alleen is maar een man alleen, antwoordde Achmed, ik weet niet of ik zoveel geduld kan beoefenen, maar ik zal u altijd zien als een vaderlijke vriend. Dat weet ik, zei mijn vader en als de situatie wijzigt, dan zal ik kontakt met u zoeken, Insha´ Allah. Carçon, het dessert, zei mijn vader gebiedend, daar mee duidelijk makend dat het gesprek beëindigd was. Totale controle, informeerde ik mijn moeder, hij heeft hen net afgemaakt.

Er kwam daarna nog een schaal met mierzoet honinggebak en er werd koffie geschonken. De mannen  stonden op en dankten ons voor de gastvrijheid en liepen voor altijd onze levens uit. Ik deed hen uitgeleide en voegde mij bij de anderen aan de tafel. Achmed is een heel slimme jongen begon mijn vader, hij heeft hier een maaltijd aan overgehouden, een managementdas van mij, een dasspèld, een kruiwagen als hij komt sollicteren. Daarnaast is hij bij zijn oom erg in aanzien gestegen, hij is the coming man. Hmm, zei mijn vader die moest maar in de vuilnisbak, hij bekeek de nazar en haalde hem van de muur. Waarom vroeg mijn moeder, die kan toch geen kwaad? Integendeel, zei mijn vader en hij hield hem in het licht. Er liep een barst door het oog van Fatima. Hij heeft ons net beschermd tegen het boze, zei mijn vader, ik ga morgen meteen een nieuwe kopen.

San Daniel 2013 

lees ook Libië week, de Libische jaren

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dank je dat ga ik ook doen... dit is de herlees fase
Met veel plezier gelezen
Je zou het eigenlijk in boek-vorm moeten uitgeven, het is heel goed en pakkend geschreven !