De bruidschat 2, de Libische jaren

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 16 December 22:01

 

de bruidschat(2):

Mijn vader stond de twee auto´s na te kijken, tot ze onttrokken werden door een stofwolk die zij zelf opwierpen. Leer hiervan jongens, sprak mijn vader, zij zijn van een andere stam dan wij zijn.Zij leven in andere tijd die gestuurd wordt door hun denkbeelden. Die denkenbeelden stammen uit de tijd van hun profeet Mohammed, die 1400 jaar geleden leefde, maar zij willen participeren  en sturing geven in onze moderne maatschappij. Zonder het te beseffen legde mijn vader zijn vinger op het grote Arabische dilemma, het zich willen doen gelden op velerlei gebied in een moderne wereld, die niet beantwoordt aan het wereld beeld van 1400 jaar ervoor. Je kunt een moderne wereld die voortgeschreden is in inzichten, niet laten leiden door wetgevingen of opvattingen die precies pasten bij de tijd van de Profeet Mohammed.

Waar die werelden gescheiden gehouden worden, is er niets aan de hand, waar die wereldbeelden elkaar raken heerst ogenblikkelijk onbegrip en wantrouwen. Een wantrouwen dat heel snel standpunten verhardt en leidt tot fanatisme. De studievrienden van mijn broer, waren in hun wereld, gerespecteerde mannen, in de ogen van de Amerikaanse bedrijven, echter, waren het goedbedoelende sukkels. In de Amerikaanse en Europese gemeenschap in Libïe genoten mensen zoals mijn vader en zijn collega´s aanzien. In de ogen van de doorsnee Libïer was het een christenhond die er niets te zoeken had. Andere stammen, had mijn vader gezegd en dat omschreef het onbedoeld humoristich wel. Wij waren niet hetzelfde, Wij waren niet beter, of slechter, wij waren anders en dat gold ook voor hen. 

De rijke ouders van de gegoede kringen die hun zonen naar Tripoli stuurden om te studeren, bestemden onbedoeld hun zonen voor op een leven van frustraties, verdwaald tussen twee wereld beelden. Na hun studie vervuld met een heilig weten en een diploma dat toegang gaf  tot die moderne wereld, maar hen daardoor meteen buitensloot van hun wortels. Het werden de paria´s in beiden wereldbeelden. De moderne mens is lid van vele stammen. Een voetbalclub vormt een stam, maar ook een studie groep of een groep collega´s, een popgroep. Sommige stamverbanden zijn van tijdelijke aard, omdat je andere keuzen ontwikkelt. Je geboorte plaats en je provincie of je geboorteland bepalen onveranderlijke verbanden. In Libïe is er sprake van zulke oerstam verbonden. Je bent een Berber of niet. een Touareg of een blauwe Touareg. Libische leiders ontlenen macht aan hun stamverwantschap.

De tijd heeft stil gestaan, waar het elders is voortgeschreden. Waar het Westen met veel vallen en opstaan een mate van vrijheid  en voorspoed bereikt heeft, moet de Arabische wereld nog vele malen vallen en opstaan.   We gaan maar eens naar binnen, vond mijn vader. Pas op, herhaalde hij weer, zij zijn echt anders, je geeft ze een vinger en ze pakken je arm. Dat kunnen zij niet helpen, het vormt een gedeelte van hun wezen. Ze komen met een handje van Fatima aan om te zien of er meer mogelijk is. Ze vangen een glimps van je zus op  en combineren in hun geest mogelijkheden. Een entree in mijn huis, een verwantschap of voorspraak om een baan te verwerven en bovendien om ons ras binnendringen via de kinderen die uit een verbond tussen je zus en hen geboren worden. 

Zo beschouwend maakte ik in de regel mijn vader nooit mee. Ik zag de ratio wel in hetgeen hij zei. Achmed kent je zus niet eens. Hoogstens heeft hij op afstand een glimps van haar opgevangen. Hij ziet in haar een instrument, een sleutel, om toegang te verkrijgen voor deuren die anders moeilijker of nooit zullen openen voor hem. Daarnaast zal hij zijn lusten op haar botvieren en als het instrument voor hem geen waarde meer heeft, of er komt een jongere vrouw langs met ander mogelijkheden, dan hoeft hij maar drie maal Imshi te zeggen, wat ga, betekent en hij is gescheiden van je zus. Hij houdt de kinderen en de vrouw wordt weggestuurd, gebruikt tot er geen nut meer voor haar is en dan wordt zij als vuil weggegooid.

Binnen gekomen, vroeg mijn moeder aan mijn vader, waar ging dat allemaal over? Hoeveel kamelen denk je dat je dochter waard is, was zijn antwoord. Daar gaat het dus om zei mijn moeder. Wilde hij echt beesten ruilen voor mijn kind, vroeg mijn moeder ontdaan? Niet precies zo, maar daar komt het wel op neer. Hij is wat beschaafder en zal dus niet met geiten of kamelen aankomen, maar het blijft ruilhandel. Ik begreep tot diep in mijn hart hoe beledigend het was voor een mens om geruild te worden voor een paar dieren, een handje van Fatima, of een stukland. Of wat vaak voorkwam, de afbetaling van een gokschuld of een lening. Wat is dit toch een vreselijk land, zei mijn moeder. Hebben mensen dan geen rechten hier? Vrouwen in ieder geval niet of minder, zei mijn vader.  Maar je zit er mooi mee. het is een aardige jongen die zich wil verbeteren in de wereld. 

Als je hem bot afwijst dan denkt hij, van uit zijn wereldbeeld, dat je hem te min vindt. De eer is een hoog goed in de Arabische wereld. Hij is zo onverstandig geweest om zijn oom mee te nemen, die is getuige geweest van zijn aanzoek. Als hij afgewezen wordt dan weet die oom dat, dus ook de vader van Achmed en het gezin van de vader en zijn broer. Het aanzien van Achmed wordt dan aangetast. Als wij  nog Arabisch waren dan was het nog tot daar aan toe, maar ik, de vader, samen  met mijn  dochter, wij  zijn maar blanke christenhonden. Dat hakt er pas echt in. Zij willen allemaal een blanke vrouw en als die hen afwijst dan is het in enen een waardloze christenhond hoer.

Hij zal tevens denken dat het met zijn huidskleur te maken heeft, en dat staat toevallig, nu, het verst weg van mijn overwegingen. de aardige geschenk meebrengende Achmed zou wel eens een heel naar mannetje kunnen worden, als hij afgewezen wordt. Een mannetje uit goede kringen, met familieleden op hoge, waarschijnlijk ingekochte posities, ambtenaren. Je moet niet verbaasd staan als je licht zo maar afgesneden wordt of je visum niet meer wordt verlengd, dat soort dingen. Wraak om het geschonden aanzien enigszins te herstellen. Wat een nare mensen toch, zei mijn moeder, ik snap ook niet en zij wees mijn broer aan, dat je die negers in mijn huis uitnodigt.Mijn moeder had kennelijk over de jaren de denkbeelden van mijn vader overgenomen, Alles wat niet blank was moest een neger zijn. Leuk voor de Eskimo´s, Albino´s  en de Chinezen. 

Ik vond het prettiger als er over, andere stammen, gesproken werd, het kwam op het zelfde neer, natuurlijk. Het heeft mij altijd verbaasd dat intelligente ontwikkelde mensen zo over huidskleur spraken, kleur is maar de dikte van je huid.  Belangrijker is de mentaliteit van mensen en of ze in je wereldbeeld passen. Of ze je cultuur willen begrijpen, of zich er bij voorbaat voor afsluiten. We zaten om de tafel en aten een broodje met wat soep en ik bedacht of het interessant zou zijn geweest voor mij, om mijn zus voor een motorfiets te ruilen. Niet om mij zelf te prijzen, maar ik besefte dat ik mijn zus niet voor een motor zou willen missen, zelfs niet een chopper, Toch ergens diep in mijn hersenen, was er een heel klein deeltje van mij dat dacht, maar als zij het nou niet zo heel erg zou vinden, Ik borg dat op ver weg, diep zo dat het nooit meer aan de oppervlakte zou komen.

Zo werken die dingen natuurlijk wel. Als iemand echt iets wil en een bruidschat kan dat verwezenlijken en de omgeving en cultuur vinden zo´n ruilhandel heel normaal, waar blijven wij dan nog met onze Westerse ideeën? Het feit dat er in het Nederlands een woord: bruidschat, bestaat, dat zet tot denken.  In een nog recent verleden moeten er bruidschatten van handen gewisseld zijn, anders zou zo´n woord niet voorkomen in onze taal.  

Ik wil het niet meer bespreken zei mijn moeder, het is te belachelijk voor woorden en de soep wordt trouwens  koud. Zo werd het aanzoek van Achmed vernietigd door de afkoelende soep van mijn moeder. Imshi Imshi Imshi, Achmed. Wij zullen deze week nog wel nadenken om allemaal met eer dit op te lossen. Niemand moet schade ondervinden. In ieder geval wil ik  niet en mijn vader keek mijn zus aan, dat jij thuis bent als volgende week het gesprek plaatsvindt. Jij gaat een paar dagen naar de Amerikaanse kennissen. Voor als nog vonden wij dat allemaal een goed plan.

lees ook de bruidschat (slot), de Libische jaren

 

Reacties (5) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Dat was heel goed van je ouders, dat maakte je onafhankelijk..
Diep beledigd zelfs...
Ja, zo heel lang geleden was het in Nederland ook normaal.
Ja, men trouwde vroeger hoofdzakelijk om het bezit te behouden en of vermeerderen... maar als je je goed in het stamverschil verdiept, kom je er achter dat er na dat aanzoek geen goede weg terug meer was. Er zal altijd een partij beledigd zijn... ben benieuwd...
Een meer dan perfecte aanvulling op het vorige deel, met een diplomatieke reaktie van je vader.