de bruidschat,1, de Libische jaren

Door San-Daniel gepubliceerd op Monday 16 December 22:01

De bijvrouw:

Het was weekend en mijn broer had wat Arabische vrienden uitgenodigd van de studie. De kevertjes kwamen aanfluiten en alhoewel het een warme zomerse dag was, kwamen ze strak in het pak uit de kevertjes geklommen. Er ontbrak niets maar dan ook niets aan hun kleding. De pakken waren niet gekocht maar door een kleermaker gemaakt en zaten als gegoten. Ze zagen er niet verhit uit, en droegen dasspelden om hun das op te plaats te houden en machetknopen die je van het goud tegemoet blinkten. Ze probeerden Amerikaans te zijn en dronken alleen cola, ze gebruikten brylcreme en namen overal ketchup bij, maar ze konden zo weggelopen zijn uit een hoor college in Oxford. Ze gebruikten allemaal Old spice aftershave en waren gewoon in de war.

Ze imiteerden zowel de Amerikanen als de Britten slecht. Ze verwarden beide statusgroepen.  Niet vreemd als je beseft dat tot de oorlog Cyprus, Malta, en Egypte en haast alle Middellandse zee gebieden, tot en met Griekenland aan toe, bij het Britse keizerrijk had behoord, het zij als kolonie of als protectoraat gebied. Of je nu India zag of Zuid-Afrika, of Singapore of Hongkong de Britten zwaaiden over vele gebieden de scepter.  mijn broer´s vrienden gebruikten bij voorkeur Amerikaanse producten, maar zij meenden zich te moeten kleden als de Britse upper class. Mijn vader had vegetarisch laten koken en de tafel was bezaaid met kleine schoteltjes met hapjes. Een paar jongens liepen goedkeurend om de Ford van mijn broer heen. Zij kregen hongerige ogen, anders kan ik het niet omschrijven. 

Zij deden eens een deur open en dan weer dicht. Ze leunden hard op de motorkap om te zien hoe de vering was  en zij waren erg onder de indruk van de uitlaat. De electrische raampjes die mijn broer demonstreerde deed hen haast kwijlen. Zij hadden raampjes die met een slinger, handmatig omhoog of omlaag gedraaid werd en de kevertjes hadden twee deuren waar het Amerikaanse monster, vier ruime deuren had. Als er geen vrouwen waren geweest in ons huis dan was de middag vlekkeloos verlopen.  Er werd gediscussieerd over de politiek en over hun eigen thuislanden. haast zonder uitzondering kwamen zij allemaal uit Lebanon of Egypte en later zouden zij hun uiterste best doen om die landen op te stoten in de vaart der volkeren. Het voorbeeld dat zij aanhaalden was dan steevast Saudi Arabië of Turkye. Terugblikkend weten wij nu dat het hen niet gelukt is.

Zij zouden het liefst bij de moderne Romeinen gehoord hebben; de Amerikanen of de Europeanen. Uit hun gesprekken bleek de minachting die zij voelden voor de achtergebleven gebieden die onontwikkeld waren, zoals Libië.Het kan ook zijn dat zij zo hardnekkig hun best deden om bij de blanke "beschaving" te horen dat zij opzettelijk met gevlei kritiek leverde op Arabieren. Arabische mensen hebben vaak een dubbele bodem en pas na een tijd laten zij het achterste van hun tong zien. Vleïen is een heel gebruikelijk in een gesprek, dat toont achting naar de luisteraar toe. Zij waren ontwikkeld, spraken hun Engels perfect, lazen Britse schrijvers en bespraken toneelstukken die zij gelezen hadden en waarschijnlijk nooit in echt opgevoerd zouden zien. 

Één van de jongens ging met mijn vader praten en hij beweerde dat hij één van de beste vrienden van mijn broer was, hij was haast familie, moest mijn vader maar denken.. Hij begon ook opsommingen te geven van de bezittingen van zijn vader´s kant van de familie.   Ik luisterde met verbazing toe. De andere studenten spraken in kleine groepjes en zaten aan de cola of thee en aten beschaafd kleine hapjes van de gereedstaande schoteltjes. Achmet Ali, begon nu het bedrijf waar mijn vader werkte enorm te prijzen en hij prees zich gelukkig dat hij zo bevriend was met een zoon van een  expert die daar werkte. Het zou zijn levensdoel kunnen zijn om zich in dienst te stellen van dat bedrijf. ik kreeg weer even een beeld voor mijn ogen van de Arabische mannen die in de woestijn in de regen hadden lopen soppen in hun laarzen, om de vliegende fundering nat te houden. 

Ik heb twee kleine geschenken bij mij als teken van mijn erkentelijkheid, ging Achmet Ali door,  voor de uitnodiging van vandaag. Dat had niet gehoeven zei, mijn vader, mijn zoon´s vrienden zijn altijd welkom in mijn huis. Hij liep naar zijn auto en kwam terug met twee pakjes die in oogverblindend glitter papier waren in gepakt. Zou mijn vader het openmaken vroeg ik mij af of het juist uit beleefdheid dichtlaten.  Achmet nam het voortouw en pakte het zelf uit. Het was een grote zilveren of verzilverde hand van Fatima.

De hand die het slechte bezweert en geluk brengt. Het handje was vernoemd naar de dochter van de profeet Mohammed. Mijn vader prees het amulet uitbundig en het was ook mooi, het was van heel fijn zilver siersmeed werk. Dat hang ik op in mijn huis, zei hij met een grote glimlach. Het werkt beter, zei Achmet Ali, als je het krijgt en je het niet zelf koopt. Hij maakte nu het tweede pakje open en daar kwam een Nazar uit.  U weet wat dit is vroeg Achmet, ik heb hem zelf voor u uitgezocht? Ik weet dat, zei mijn vader, die altijd erg bijgelovig was geweest, hetgeen waarschijnlijk aan zijn jeugd in Indië te danken was. Dat is een Nazar, en iedereen kon zien dat het een kostbare nazar was. Het wordt ook wel het oog van Fatima genoemd, vervolgde mijn vader. het weert het boze oog af.

Achmet straalde, nu is mijn familie helemaal beschermd. Was ik nu de enige aan wie  het opgevallen was dat Achmet ons, zijn familie noemde. Je hebt ons vereerd met je bezoek en je hebt je overtroffen met geschenken die ik zelf niet mooier had kunnen uitzoeken, zei mijn vader. Jij wordt mijn jongste broer, zei Achmed tegen mij. Ik heb al een broer zei ik, en het moment van zoete magie en vleierij, was verbroken. Voor ik mij bij mijn vrienden voeg, wil ik u zeggen dat ik u dochter zeer bevallig vind, zei Achmet en gaf een nederig knikje richting mijn vader. Ik zou graag met u en uw oudste zoon morgen praten, schikt u dat. Ik wist nu hoe laat het was, Achmet wilde met mijn zus uit of zo. Laten we de zelfde tijd afspreken zei mijn vader.  Achmet Ali, stond op met een buiginkje en liep naar een ander tafeltje. Mijn broer begon meteen, pap, zei hij, Achmet is getrouwd en woont met zijn vrouw in zijn vader´s huis in Lebanon. Hij is al met haar getrouwd sinds hij 16 is.  

We horen hem morgen eerst wel aan zei mijn vader, ik zal Mohammed vragen of hij die rommel ophangt. Hier sprak mijn vader weer, dit was zijn echte gezicht, geen respect voor alles dat afweek van zijn normen. Je kon veel zeggen maar niet dat Achmet met rommel was komen aanzetten.  De dag verstreek en de volgende dag stopte er eerst een Fiat, een groot model en daarachter aan kwam Achmet in zijn kevertje. Uit de Fiat kwam een man die voorgesteld werd als de oom van Achmed. Alle mannen schoven  aan een tafeltje en ik mocht er ook bij komen zitten, ik werd tenminste niet weggestuurd. Mijn moeder kwam naar buiten met thee en mierzoete Arabische gebakjes, zij zette de thee neer en verdween weer het huis in.

Ik kom met mijn oom praten over uw dochter, viel Achmet met de deur in huis.Ik zou u willen vragen of ik haar op mag nemen in mijn huis als bijvrouw. In een elk ander land zou je nu hard voor je hoofd geslagen zijn, door een briesende vader. Hoe bedoel je bijvrouw, vroeg mijn vader? Zijn tweede vrouw, legde de oom uit. Zijn eerste vrouw is thuis bij mijn broer en zijn vrouw. Achmed is hier maar alleen en dat is  niet gezond voor een man. Wat is uw rol hierin, wilde mijn vader weten, akelig rustig? Ik kan garant staan voor Achmed tot zijn vader mij terugbetaalt. Ik kan ook getuigen dat mijn neef ernstig is, hij wil graag kinderen bij een blanke vrouw. Dat zouden wel meer willen, dacht ik, kinderen bij mijn zus. Neem nog wat thee, zei mijn vader, u overvalt mij een weinig met die vraag. Ik moet daar over denken en ik wil dat aan mijn gezin voorleggen.

Wij zijn niet onbemiddeld zei de oom. Dat is niet in mij opgekomen antwoordde mijn vader. Laten we volgende week weer bijeen komen. stelde mijn vader voor, en hij schonk nog wat thee bij.

lees ook de bruidschat (2), de Libische jaren

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (4) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Weer in de verkeerde volgorde gelezen. :)
Interessant toch zoals die Arabieren denken en handelen.
Bijvrouwen, dat is hier op Bali ook niet ongewoon. Vooral als een vrouw geen kinderen kan krijgen, neemt de man vaak een bijvrouw om daar een kind bij te verwekken. Wat? Nee, ik niet. Ik heb al een dochter bij mijn eerste en enige vrouw :)
Bizar, deze cultuurshock!
Nou, nou, en jij daarbij
bijvrouwen en bruidsschatten
da's wel even een fikse cultuurshock