De schorpioen, meer dan een venijnig beestje

Door Thalmaray-Jr gepubliceerd op Tuesday 16 July 19:13

 

Bij het woord schorpioen zijn er heel wat mensen die dit dier associëren met een angstig en akelig gevoel. Ook de beeldvorming is meestal stereotiep, nochtans zijn er maar liefst meer dan 2.000 soorten schorpioenen waarvan er slechts een 50-tal soorten echt giftig zijn.

Schorpioenen behoren tot de arachnoïdea (spinachtige) en ze zijn meeste verwant met spinnen en teken. Deze venijnige beesten zijn al 400 miljoenen jaren aanwezig op aarde en hebben nog naast de dinosauriërs geleefd.

Merkwaardige dieren zijn het wel niet enkel anatomisch maar ook wat hun karakter betreft. De gevaarlijke dieren hebben minimum zes ogen, sommigen hebben er zelfs 12. Een voordeel blijkt dit niet te zijn want het zicht van de schorpioen is beperkt en zelfs slecht te noemen. In tegenstelling tot hun visie hebben ze een zeer goed ontwikkelde reukzin, dit stelt hun in staat voedsel te vinden of vijanden waar te nemen.

De leeftijdsverwachting is tussen 2 en 10 jaar. Er zijn gedocumenteerde bewijzen van schorpioenen die 25 jaar werden in gevangenschap.

De gevaarlijke staart wordt gevoed door giftige klieren.  De schorpioenenbeet is pijnlijk en in extreme gevallen dodelijk.

Hun pantser bestaat uit fluorescerende materialen. Wanneer ze blootgesteld worden aan ultraviolet licht glinsteren ze dan ook.

Schorpioenen baren hun jongen levend en de eerste dagen draagt de moeder ze op haar rug.

De meest gevaarlijke schorpioen is de Arizona donkere schors schorpioen. Een beet is zo goed als zeker dodelijk.

Schorpioenen hebben geen beenderen maar wel een exoskelet die bestaat uit een sterke materie vergelijkbaar met menselijke vinger- en teennagels.

Er zijn maar enkele soorten antigif voor bepaalde schorpioensoorten, voor andere soorten is een beet fataal.

Wanneer een schorpioensteek niet dodelijk is gaat die gepaard met een rits symptomen die pijnlijk kunnen zijn en bovendien weken aanslepen zoals duizeligheid, extreme hoofdpijn, koorts, braken. Zelfs na het toedienen van een antigif kunnen deze symptomen weken aanhouden.

Schorpioenen zijn aanwezig op alle plaatsen op aarde uitgezonderd Antarctica.

Schorpioenen paren via een rituele dans. De spermacellen worden ingegraven in de grond en het vrouwtje wordt er over geleid in een specifieke beweging. Men noemt dit de dans der schorpioenen.

De giftige dieren worden pas nachtdieren wanneer ze oud genoeg zijn om zelf op jacht te gaan en zelfstandig te eten. Ze zijn zeer agressief en vallen leef plaatsen aan van vogels, wormen, muizen, ratten, salamanders, en andere kleine dieren. Hun ijzersterke scharen zijn het perfecte jachtwapen. Ze verpletteren letterlijk hun prooi of steken hun met hun giftige angel. Schorpioenen nemen enkel vloeibaar voedsel tot zich, vast en hard organisch materiaal worden niet geconsumeerd.

Wetenschappelijke experimenten tonen aan dat schorpioenen uitermate sterk zijn en kunnen overleven onder de moeilijkste omstandigheden. Niet alleen kunnen ze de extreme hitte aan van de woestijnen maar in een labo werd gezien dat wanneer men ze letterlijk invriest en de volgende dag terug in de zon plaatst de schorpioen terug ontwaakt uit zijn cybernetische slaap alsof er niets is gebeurd.

Men is ervan overtuigd dat schorpioenen één van de eerste diersoorten waren die tijdens de evolutie het water verlieten voor het land. Anatomisch is aangetoond dat ze eens kieuwen hadden in plaats van longen. Uit fossielen blijkt tevens dat hun voorkomen nauwelijks is veranderd en dit sinds miljoenen jaren. De eerste exemplaren waren wel dubbel zo groot als de hedendaagse varianten.

Als er één woord gepast is om een schorpioen te beschrijven is het wel die van overlever. Ze kunnen moeiteloos hun metabolisme verlagen naar 66% waardoor ze veel minder zuurstof nodig hebben en kunnen overleven op een minimaal rantsoen. Er werd berekend dat ze in die toestand kunnen overleven met het eten van één enkel insect per jaar.

De grootste schorpioenen zijn 25 centimeter lang en de kleinste is 3 cm kort.

Natuurlijke vijanden van de schorpioen is de uil, vogels en enkele apensoorten.

In verschillende oude culturen zoals de Faraonistische periode in Egypte werd met ontzag gekeken naar de schorpioen. De godin Serket droeg zelfs een schorpioen op haar hoofd.

Hun exoskelet regenereert 5 tot 7 maal in hun leven tot wanneer ze volwassen afmetingen hebben. Tijdens de wissel verstoppen ze zich voor vijanden onder de grond.

De schorpioen gebruikt de trillingen van zijn omgeving om niet alleen positie in te schatten van iets, maar ook om andere levensvormen te herkennen. Men kan dit systeem vergelijken bij de sonar bij dolfijnsoorten en vleermuizen.

Het is tevens bewezen dat een schorpioen het verschil kent tussen donker en licht, bijvoorbeeld in kleuren.

Het oudste archeologisch voorwerp met een schorpioenafbeelding is 430 miljoen jaar oud.

Vrouwelijke schorpioen zijn de meest agressieve niet alleen doden ze soms mannelijke exemplaren maar ze eten soms ook hun eigen jongen op. Een vrouwelijke schorpioen is ook omvangrijker dan het mannelijk exemplaar.

Het is ironisch dat schorpioenen evenredig fascinerend als gevaarlijk zijn, wat vast staat is dat het meer is dan een gewoon giftig dier.

Literatuur over schorpioenen en multimedia kan men vinden bij Bol.com.

 

 

Lekker winkelen zonder zorgen - Gratis verzending en retourimpression?p=1&s=19569&t=url&f=BAN&name=

Reacties (2) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Heel interessant, met mooie plaatjes en vindt de beestjes er best griezelig uitzien.
Een echte overlever dus. Interessant artikel.