De waarheid uit het lood geslagen (5)

Door Weltevree gepubliceerd op Friday 17 January 14:22

Binnen de kortste keren is het inderdaad al raak en Ali zoekt na de eerste bergtop al een veilige plek om de auto te parkeren. Op een plateau ontdekken we machtig interessante runderen. Bruin, wit en gespikkeld, met enorme vellen onder hun sterke nek. In de zon, op een natuurlijke weide, grazen ze onverstoorbaar met hun imposante, onwerkelijk grote hoorns, een buitenlansje dat op de kiek moet en we klauteren naar beneden. Net als we klaar zijn roept Ali vanaf de weg. 
“Miss Dora, Pee, Mis EmjE kom kijk, kijk, ik wist., nee hoop, haha.”
We haasten ons terug en zien hem in extase met uitgespreide armen de weg op hollen, naar een grote man in wikkelrok die hij bijna huilend van geluk in de armen valt. Onze gids weet daarna even niet wie hij het eerst moet aankijken. Zijn blije verbaasde hoofd schiet enkele malen van ons naar de man die hij aan de hand de bergweg mee afsleept om kennis met ons te maken. Geen twijfel mogelijk, tussen deze twee is iets heel speciaals gaande.

Hun onvertogen vreugde werkt als voer voor uitgedroogde harten en onze kleine alleskunner roept in euforie: "Kijk missie Dora? EmjE.? Ik hoopt zien Mo. Ik wist, hij woont hier in berg. Dit is mijn best vriend Mohammed.” Het is niet te ontkennen, Mohammed Ben-En-Nog-Wat is een oogverblindend aantrekkelijke man. We geven de boomlange kerel een hand en ik zoek het huis waar hij thuis schijnt te zijn. Niets te zien, maar het is overduidelijk dat Ali’s vriend ook blij is om dit onverwachte weerzien. Ze stralen beiden of ze zojuist hun dood gewaande broer terugvonden. Ali geeft ons hiermee zonder enige gene een kijkje rechtstreeks in zijn hart. Het is alsof hij voor mij hierdoor ineens extra diepte krijgt en naast zijn geliefde Mo in omgeslagen katoenen doek, d

ie voor de foto door de knieën zakt, lijkt onze eigen onderdeurtje nog veel kleiner dan normaal.
“Hij is collega van UN.  Ook chauffeur maar Ali lang geleden zag. Beterste vriend nog steeds rijdt grote truck voor fabriek in Dessie.” legt hij uit en het spat van zijn gezicht hoe graag hij nog met een vrachtknots langs ’s Herenwegen zou trekken.  Zo te zien had hij maar wat graag subiet het werk van zijn vriend overgenomen,  Ach Gossie. Hoe triest, het einde van de hongersnood en de bemoeienis van de UN heeft ontegenzeglijk een man met een gebroken hart achtergelaten.

We laten hen alleen om bij te praten wat geen straf is, want wat hier aan vetplanten, vogels en ander vee voor zich heen vegeteert is een lust voor het oog, waar menig tuincentrum in Nederland goede zaken mee zou doen. 
Na een kwartier vindt de stralende Ali ons terug bij het de koeien.
Stijgen, draaien, slingerend omhoog, tot we op het hoogste punt over een hoogvlakte een lange kaarsrechte slechte weg afjakkeren. Hier is het een stuk kouder, maar opschieten kunnen we wel. De constante film door ons zijraam toont armzalig onherbergzaam gebied. In de verte hangt rechts een regenbui, links is de lucht een uitgestrekt strak felblauw laken. Kamelen langs de weg, soepel als getrainde atleten die meedoen aan een wedstrijd langzaam wandelen, zetten in de berm uiterst behoedzaam hun poten in de grasstoppels. Ze zijn hier minder uitgemergeld, maar ik waag het niet er een woord over te zeggen nu de sfeer in de auto onberispelijk is. We beginnen aan één van de vele afdaling als Ali duidelijk hoorbaar voor iedereen aankondigt: “Wel missie Dora, eindelijk, in half uur ik hoop u verrassing lukt.” 

Pattie wil weten waar hij het in Godsnaam over heeft. Het klinkt gepikeerd en ik vrees dat haar oren vanmorgen dus weer uitgeschakeld waren. EmjE redt ons van een op hande zijnde snauwpartij, die ondanks de rustige tevreden sfeer plotsklaps de sfeer dreigt te vergallen. Ze legt Pee rustig uit dat wij óók van niets weten, maar zij is toch al van God los en vraagt zich snibbig af waar dit idiote plan goed voor is,  “want ik ben moe. Wat heeft die Ali nu weer voor iets stoms uitgedacht?” Het zijn niet de woorden, maar de vooringenomenheid over Ali, die me steekt.

“Altijd dat overdreven gedoe. Waar is dat goed voor? Ik heb helemaal geen zin in die verrassingen.” Dat is ons onderhand wel duidelijk, tutje hola. Met gebalde vuisten haat ik haar domheid omdat ze alweer in het Nederlands foetert en zijn naam noemt. Het is toch te zot voor woorden dat ze het voor elkaar krijgt om drie mensen tegelijk in verlegenheid te brengen. Ze weet van geen ophouden en pruttelt als een ontevreden kind dat gewend is haar zin te krijgen, over hoe erg het is dat we zonder iets te weten altijd maar.... Ik weet ook niet wat me te wachten staat, jaloerse muts. Helaas heb ik de glazen bol niet bij me en de voorspellende kaarten liggen ook nog in Nederland in de kast. Wat zou ik dolgraag de steen in mijn maag tegen jouw ontevreden kop kapotslaan. 

Vrij plotseling zitten we in een heel steile afdaling. De Jeep gromt in zijn twee langzaam naar beneden terwijl, na een scherpe haarspeldbocht, in het dal een redelijk grote plaats opdoemt. Golfplaten daken, rechte straten in een ordelijk patroon.
“Ethiopiejen joewels, daar, douwn touwn, ik weet pieples die verkoop mooie Tigraai sierdingen voor vrouws, miss Dora.” Ali blijft stoïcijns als of Pee niet zit te simmen en ik ben daar blij om, knik nog steeds lichtelijk verlegen met het feit dat hij speciaal voor mij iets in petto heeft.

“Daar jullie kun koop, als ze hebben, zilver en goud. Antiek en ook nieuw. Grote oorringen, zilver ketting, armband, alles van Tigrij, maar géén vragen… Deze mensen weet wij komen, verkoop geheim want vlak bij Tigrij. Is grensgeheim, niet weten mag van politie, miss Dora.” Wat krijgen we nu?  Gaan we louche zaken doen? Sjonge, ook dat nog. Dat zal Pee helemaal niet lekker zitten. Met opgetrokken wenkbrauwen draai ik me om, vraag EmjE of zij denkt wat ik denk.
“Smokkelwaar!” concludeert ze en Pee schiet als door een bij bestoken rechtop. Het is duidelijk., hier wil Miss Piggy Pee niets mee te maken hebben, maar ja, wat wil ze eigenlijk wel?
 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (8) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Prachtig die foto . Het geluk van het weerzien straalt van hun gezichten.
En Pee?!?! hang ze daar een beetje aan een boom:-)
Haha, Pee, die stond er een beetje schaapachtig bij, dus dat is niet die zwarte koe in de achtergrond, haha
Een zwarte koe ?!
Ze gedraagt zich als een onnozele geit :-)
En dat terwijl Ali altijd van die leuke dingen verzint
Wat een leuke foto, de vriendschap spat er vanaf!
Klopt...
Een heerlijk weerzien daar op die berg.
Ja en zo totaal onverwacht...leuk voor die twee mannen