De waarheid uit het lood geslagen (2)

Door Weltevree gepubliceerd op Saturday 11 January 12:39

“Door, dat rare gedoe met Pee ligt niet aan jou. Dit alles meemaken, zien, voelen, is voor mij méér dan voldoende bewijs dat jouw Nieuwsbrieven nergens hebben overdreven. Nog jaren kan ik op deze rondreis teren. Ik begrijp nu nog veel meer jouw gedrevenheid en dat jouw beslissingen integer zijn.” De troostende woorden van mijn beste vriendin, die niet zo spreken zal als ze het niet meent, geven me moed, maken me minder eenzaam, onbegrepen en ik zwijg, wil enkel nog luisteren. “Dat we hier uren rijden zonder mensen te zien. Ja, werkend op hun stukje land bij de al dan niet krakkemikkige tukul. Al die armoedige lieden zijn kennelijk tevreden met hun leven, vrolijk, nieuwsgierig. Dat is wat wij  Westerlingen van hen kunnen leren. Die bergen, geweldige uitzichten, nu weer dat wonder van de kerken. Niets is te vergelijken met ons overbevolkte, platgeregelde, vlakke waterlandje en Pattie kan die verschillen niet bevatten. Zij komt niet los van de Nederlandse normen. Jij hebt haar gehoord: volgens haar verdient die gids  eenvoudig te weinig, punt uit.”

”Daarom beslist ze in haar eentje over ons geld?”

“Zo ziet zij dat niet. Zij vindt kennelijk dat wij misbruik van de situatie maken en dat zij er veel betere principes op nahoudt. Dat zoiets getuigt van de hooghartige idee dat zij beter en beschaafder is dan wij, komt niet in haar op. Er is visie voor nodig, overzicht en analytisch vermogen om te bevatten dat die knul hier in verhouding een vorstelijk salaris verdient. Dat je daar als Westerling niet in moet roeren met je eigen kortzichtige maatlat kan ze niet bedenken want daar is inlevingsvermogen voor nodig" 

“Als je dat niet hebt moet je toch juist vertrouwen op de kundigheid van zo iemand als onze Ali?”

“Zoals de waardin is vertrouwt ze haar gasten, Doortje. Op iemand vertrouwen die, volgens haar, een domme zwarte ongeletterde vrachtwagenchauffeur is? Zij ziet al zijn andere kwaliteiten niet. Dat hij rekening met vanalles en nog wat houdtdringt niet tot haar door omdat ze zich niet mag laten beinvloeden. Dat hij voor ons onderdak zorgt en wat hij daarvoor moet doen? Dat hij meedenkt, het beste met ons voor heeft zoals bijvoorbeeld die driepersoonskamner? Dat gaat volgens mij allemaal aan haar voorbij. Neem de religie, zo natuurlijk ingebed in het dagelijks leven, dat zegt haar niets. Weet je nog, toen we die Joodse nederzetting bezochten? Ik denk nu, na het zoveelste incident, dat ze er moeite mee had dat die mensen benadeeld worden.”

“Oh jeetje ja, EmhE, dat hebben we óók nog gedaan. Het lijkt inmiddels eeuwen geleden dat jij er iets over voorlas. Ik wist niets van de kijk die Ethiopiërs op Joden hebben.” murmel ik en zoek het bestand ‘Falasha” op zoals men hier Joden noemt. Het was die middag toen we nog wat uren over hadden.

“Herinner jij je hoe ze reageerde? Pee leek totaal niet geïnteresseerd, maar dat komt, denk ik, omdat zij zulke harde tegenstellingen niet kan verwerken.” Mij gaat een lichtje op.

"Ik was nog in shock van de 'nieuwe Pee', ergerde me dood aan dat hooghartige, die chronische onverschillige weerbarstigheid.Ttoen was Pee zogenaamd zo ontzettend moe, zei ze, maar ik zag dat niet als een soort zelfbescherming.”

Inmiddels staan de foto’s ons op het scherm toe te wuiven.

“Kijk, toen we voor het eerst die paardentaxi’s zagen“

”Buiten de stad, op zoek naar dat de Joodse nederzetting…wat was het afgelegen hè, Door?”

“De eerste keer dat Ali naar de weg moest vragen en niemand die het hem uit wilde leggen.”

“In de rimboe, dat gammele restaurantje langs dat smalle kronkelweggetje.”

“Met die vieze sterke koffie en die overjarige koek.”

“De serveerster werd meteen achterdochtig toen we naar het Joodse dorp vroegen. Haalde de baas erbij”

“Hoe afkeurend ze keken.”

“Die haat is een overblijfsel van de tweede wereldoorlog, toch?” Ze knikt. “Dat stond tenminste in de reisgids,”  We vullen elkaar zoals zo vaak weer naadloos aan.

“Die man vroeg achterdochtig wat we te zoeken hadden bij dat minne volk, dat hier niet hoort.”

“We moesten vertrekken vond de restaurant eigenaar  ineens!” 

“Dat volk moet hier verdwijne, zei hij en we mochten niet eens meer betalen want van mensen zoals wij nam hij geen geld aan."

"Er wonen daar nog maar tachtig Joden, of zo. ”

“Gossie, wat hebben we al mega-veel achter de rug,” zucht ik.

“Ach, de pottenbakster die zich daar in de bossen verborg.” Bij het zien van de leren buidels, die tegen haar huisje hangen moeten we weer lachen.

“Zij verkocht ze voor haar buurman, de leerlooier, die zo bang is voor de hetze van de plaatselijke bevolking dat hij zich nog veel dieper in het bos verschanst.”

“Tot Ali vertelde dat die dingen met stro gevuld zijn om er eten in warm te houden voor wie op het land gaan werken, dachten we dat het traditionle hoeden waren, haha.”

“Kijk, haar ‘etalage’ op die uitstulpende richel van de okergele lemen hut.” We zijn weer onder de indruk van haar werk dat ze zo netjes op de witte Gabby had uitgestald. ' Eerst was ze nog bang, totdat ze merkte dat we echt iets wilden kopen."

"Waarschijnlijk waren wioj in weken de eerste klanten. Dieren, heiligen en daartussen die schildpadjes plus die ene gekleurde koffiekan waarvan ik nu nog niet begrijp waarom ik hem niet heb gekocht. Het gelukspoppetje voor je vader. EmjE.”

”Toen ze doorkreeg dat we echt geinteresseerd waren liet zo ons haar werkruimte zien met de oven die ze op houtskool stookt. Het duurt dagen voordat de beeldjes gebakken zijn en hoe ze leeft, zo weggestopt kunnen wij ons toch niet voorstellen, sjonge....” Hoewel de aanleiding treurig is doet de terugblik op die halve dagtocht me goed. EmjE zoekt het Falashadorpje op de kaart, te klein om te vermelden.

“De geschiedenis van de Joden wordt hier meestal verzwegen, dus wellicht zet men hun nederzettingen er expres niet op?  Morgen vertrekken we naar Dessie. Staan de Italiaanse tunnels er op,  EmjE?” Ze kijkt, maar de weg gaat nergens over in stippellijntjes

“Oh jeh, Ik hoop niet dat Pattie zich woedend over Camboldja maakt.”  EmjE kijkt verbaasd en vraagt wat ze daar op tegen kan hebben.

“Herinner jij je de Nieuwsbrief waarin ik schreef dat ik met atu Alemu naar Camboldja mocht?” Ze denkt na maar weet het na wat aanwijzingen weer.  

“Wij bezoeken na Dessie in Camboldja de  CHAD-ET dependance want ik heb atu Anannia beloofd er foto’s van te maken en ik zou jullie hun tweede jongerenopvang en verpleegpost laten zien… De manager rekent op ons, heeft hij laten weten.: EmjE ziet nog niet wat Pee daarop tegen kan hebben

“Weet je nog? Pee, secretaris van de stichting die voor mij is opgericht, denkt dat ik het geld aan CHAD-ET verkwansel?” Ze lacht is ervan overtuigd dat het een storm in een glas water is geweest

“Ach Doortje, ga geen spoken zien. Addis was zo’n schok, die bende, chaos en drukte.”

“Jullie wisten wat je te wachten stond en zijn juist hier om vanuit Nederland te ondervinden dat je vanuit de cultuur en het leven hier andere keuzes maakt.”
“Ja, jij hebt het allemaal perfect beschreven, maar ons sloeg het  recht in ons rijke, goed doorvoede, beschaafd geregelde vlakke vrolijkgezicht.” geeft Emje toe, wat me niet geheel geruststelt want, "wat als Pee dat allemaal niet binnen laat komen, het niet zo ziet als jij? Nu heb jij vanwege haar Katama niet ontmoet. Hij had speciaal voor jullie, hun partners, die vergadering belegd en nu moest ik dat daar midden op straat doodleuk even afzeggen. Hij snapte er geen snars van en het is zo'n leuke man. Zijn porject is CHAD-ET 's grootste succes. Hoe moet dat straks als het dagelijkse bestuur mij niet vertrouwt?”

“Dora, maak je niet druk, we zijn immers met zijn vijven, Henry, jij en ik zijn de meerderheid, dus haar wantrouwigheid zal ons de das niet om doen, Dora.”

Vervolg

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (9) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Ach, eerst maar eens zien hoe we dit allemaal doorkomen
Wat een groot geluk dat je EmjE bij je hebt.
Anders is dat niet te houden met Pee.
En hopelijk doet haar wantrouwigheid jullie de das niet om!
Ik vind het nog steeds knap dat je je al die tijd in hebt kunnen houden!
Ik vind het nog steeds knap dat je je al die tijd in hebt kunnen houden!
Wat een barmhartigheid om nog excuses te zoeken voor haar gedragingen!
Pee lijkt mij een bijzonder onprettig mens toe
Ik denk dat ze ergens een verbinding mist, inderdaad
Ik begon al ht gevoel te krijgen dat Pee zo dacht. Gelukkig is EmJe heel anders.