De moord zonder stoffelijk overschot (2)

Door Weltevree gepubliceerd op Wednesday 18 December 01:39

 

De Brit heeft geen woord gelogen. Het is een immens terrein dat vol staat met kastelen, delen van optrekjes en ruïnes. 

“Gondar was vroeger de hoofdstad van Ethiopië,” vertelt onze gids. Dat stond dus niet in EmjE’s reisgidsje. “Keizer Fasiladas en zijn zonen lieten deze kastelen in de zeventiende eeuw bouwen en destijds zijn er waarschijnlijk Indische en Arabische architecten voor aangetrokken," begint de gids aan haar verhaal.
"Het eerste kasteel, waar we nu voor staan, is nog het meest in takt. De rest is door Italianen en Britten in het begin van de tweede wereld oorlog gebombardeerd, maar we zullen ze uiteindelijk allemaal weer in oude glorie herstellen,” vervolgt het aardige meisje in haar Fasiladas uniform. Bij dit kasteel komt de stijl van de torens sterk overeen met die in de muur van de DebreBirhamSelassiekerk die we gisteren zagen, dus de link is al snel gelegd. “In die tijd was het geloof erg belangrijk. Dat heeft veel strijd opgeleverd,” ratelt de gids het goed ingestudeerde riedeltje af. Qua jaartallen en geleverde oorlogen heeft het verleden me nooit al te overweldigend geïnteresseerd. Mijn belangstelling gaat meer uit naar hoe men leefde, hoe de verhoudingen lagen en dat spreekt volgens mij ook overduidelijk uit de overgebleven resten. 

“Adel had het voor het zeggen en het volk was er alleen om hen te dienen. Werkvolk was verdeeld in diverse sectoren, waarbij het ene beroep meer aanzien had dan het andere. De mensen zonder vak waren overal voor te gebruiken. Zij hadden geen status maar konden niets zonder hun adellijke heren.” Niets nieuws onder de zon, denk ik. Als ik eerlijk ben is Ali het meest geïnteresseerd van ons vier. Alle feiten, weetjes en geruchten rond dit deel der Ethiopische historie neemt hij heel nauwkeurig in zich op, alsof hij ooit zelf gids zou willen worden. Regelmatig stelt hij vragen in het Armhaars en het ontroert me hoe leergierig hij is. Hij hongert naar kennis, begrijp ik nu.

“Eigenlijk zouden we hem één van de boeken cadeau moeten doen, die er in de kiosk bij de ingang te koop zijn, ” zeg ik tegen EmjE als we met de gids om het kasteel heen lopen om er naar binnen te gaan. Ze vindt dat wel een goed idee.

“Zoals jullie zien is de trap hier andersom gebouwd. Dat had een speciale reden. Kunt u wellicht bedenken wat dat zou kunnen zijn?" vraagt ze in correct Engels. Al zou ik het wel weten, dan nog zou ik net doen er niet van op de hoogte te zijn omdat je zo je best doet, zo gedreven bent, denk ik.

"Aangezien keizer Fasiladas linkshandig was, het zwaard dus niet aan de gebruikelijke kant hing, moest de trap andersom draaien. Bij onraad kon hij zo sneller via de trap beneden komen.” Geen speld tussen te krijgen, roep ik door galmende hal. Er blijkt zelfs een toiletsysteem, kokers van boven naar beneden tot in de gierput, op centrale plekken door het hele kasteel te zijn aangebracht. Indrukwekkend vind ik en na een paar uur, we hebben pas de helft gehad, zijn we al half afgesleten van het slenteren. Wat onze vrouwelijk gids in perfect Engels vertelt is interessant,  veel en uitgebreid. Het bewijst zeker haar grote deskundigheid. Veel dingen zijn ook erg leuk om te horen, maar ik onthoud de helft van alle feiten en jaartallen en van wie wanneer tegen wie oorlog voerde gaat het ene oor in, het andere net zo hard weer uit

“Laten we in Godsnaam even pauzeren,” verzucht ik voordat we naar de 'vrouwentuin' zullen gaan.

Op een stenen bankje onder de bomen knagen we een broodje weg met wat slokken bronwater maar al snel staat de gids alweer in de startblokken om ons mee te nemen

Ze krijgt een ondeugende blik als ze vertelt hoe het werkte in de "vrouwentuin". Deze was achterin bij het kasteel aangelegd en door exotische begroeiing onttrokken aan de nieuwsgierige blikken van het volk.

“Dit opdat men zich er vrij zou voelen. Iedereen, die bij de koning op bezoek was, kon zich daar met dames ontspannen. Daarvoor koos men de mooiste meisjes uit het volk die daardoor in hoog aanzien stonden. Inmiddels is er niet veel meer van over van deze vroege lusthof dan een onherkenbare verzameling stenen en zeker oude struiken die de indruk wekken ooit te hebben gehoord bij een uitgekiend ontwerp.

Ze gaat ons voor door stenen overblijfsels waar het frisse groen een mooi contrast vormt van oud en nieuw en we horen dat de vrouwentuin uiteraard ook ooit zal worden gerestaureerd. Via de resten van de vrouwentuin komen we, zoals te verwachten was, eindelijk bij de veel besproken oeroude sauna, Goed verscholen in een uithoekje blijkt bijna onzichtbaar de ingang zich te bevinden waarachter een stikdonkere stenen trap  Als de gids ons er niet mee naartoe zou hebben genomen zouden we hem zeker niet gevonden hebben.

Met de handen langs de koude wanden dalen we als blindemannen voorzichtig  de eeuwen oude trappen af. Tot we in een koel zeer donker hol onder de grond. staan. Een voorportaal met een laag plafond. Met de zaklantaarn verlicht ons vakkundige gidsje, die het goed met Ali kan vinden,  twee kamers, één voor heren en de ander voor dames, want, " hoewel men in de tuin vrijuit lief deed tegen elkaar, hihi, als u begrijpt wat ik bedoel, was de sauna in die dagen een strikt gescheiden zaak.".Het geheel lijkt in uit de rots uitgehouwen en men heeft er in beide kamers stenen banken langs de muren gemetseld. 

"Zoals jullie zien gaat het gat in de vloer onder de scheidingsmuur door naar de andere kamer. Uiteraard werd de houtskool in dit gat altijd roodgloeiend opgestookt door speciaal daarvoor aangesteld personeel dat zeker enig aanzien genoot. Zoals u ziet had men destijds een perfecte oplossing om de beide ruimten met één en hetzelfde vuur te bedienen."  Dat is steengoed doordacht, vind ik. 

Vervolg

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.

Reacties (11) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Zoiets zou ik in Ethiopië niet verwachten.Ik vind die oude ruïnes altijd interessant. er hangt een heel stuk geschiedenis aan vast .. hier zou ik gegarandeerd graag gewandeld hebben!
Heel mooi verteld!
Dank meis, je bent weer helemaal bijgelezen, zie ik
Wat machtig interessant
Prachtig dat er nog iets van over is.
Als ze gewoon doorgaan met de restauratie wordt het vast wel een keer op de Unescolijst gezet...hoop ik.
Wat mooi dat ook dit soort dingen daar te zien zijn. En ik maar denken dat Ethiopië één grote woestijn is....
Wat mooi dat ook dit soort dingen daar te zien zijn. En ik maar denken dat Ethiopië één grote woestijn is....
Geweldig mooi geschreven, dat eerst
Ik dacht: ik ga nu toch eens een deel van dat vervolgverhaal lezen. Wat mij opviel: het is gewoon een verhaal op zich toch?
Heel erg boeiend dit.
Gidsen kunnen heel vaak enorm boeiend vertellen. Ik wil dan geen woord missen. Heel interessant dit.
Geweldig mooi geschreven, dat eerst
Ik dacht: ik ga nu toch eens een deel van dat vervolgverhaal lezen. Wat mij opviel: het is gewoon een verhaal op zich toch?
Heel erg boeiend dit.
Gidsen kunnen heel vaak enorm boeiend vertellen. Ik wil dan geen woord missen. Heel interessant dit.