Het uitgestelde vonnis staat verdekt opgesteld

Door Weltevree gepubliceerd op Thursday 29 November 21:15

 

De tijd tikt weg

De nog onzichtbare waarheid is een knaagtocht door mijn brein begonnen en ik zit bij één luizige spaarlamp diep weggedoken in mijn hoekje van de bank. Benen opgetrokken, fles sherry geopend onder de salontafel.

Ik moet mijn hoofd erbij houden, uit alle macht emoties achter de gevoelloze muur duwen, want… als… als…  Ik dien controle over angst en beven te hebben, niet van woede uiteen spatten of door verdriet in snotterig zelfmedelijden vervallen! Die emoties zullen me verblinden of op zijn minst op de verkeerde weg zetten. De vergadering duurt tot half elf. Het is al kwart voor. Ongemerkt is het eerste glas is al leeg geslobberd. De klok tikt dwars stoïcijns en zonder schuldgevoel door het laatste uur van deze rampzalige dag.

Tien over elf

Eindelijk krast de sleutel in het slot en ploft EmjE’s tas onder de kapstok. Rustig ruisend ontdoet ze zich met de haar kenmerkende beheersing in de hal van haar regenjas, hoor ik. Al is het een doordeweekse dag, ik schenk ook haar glaasje vol, volg als een hongerig jong alle bewegingen van het moederdier dat met de vette buit op het nest neerstrijkt. Aan de uitdrukking op haar gelaat probeer ik af te lezen hoe fataal het vonnis wordt dat ik over enkele minuten horen zal, maar ze lijkt onaangedaan. Om me heen lopend alsof de wereld niet op instorten staat ploft ze zichtbaar vermoeid, zuchtend op haar plek en zet zonder aarzelen het sherryglas aan de lippen. Een ferme teug spoelt naar binnen en met gesloten ogen achterover geleund laat ze de smaak tot zich komen

EmjE en de statuten

“Zo…dat is het dan wel hè?” zegt ze toonloos en ik knik, knap bijna uit mijn vel van nieuwsgierigheid, maar wil kurkdroog reageren. “Ja, dat denk ik ook, al weet ik nog niet wat dit dan is.”

Het blijft lang stil, ze ontsteekt in de hoek naast de bank de schemerlamp en we kijken elkaar aan.

“Sorry Door, mijn eerste neiging was om óók op te stappen. Zijn ze nou helemaal van lotje getikt? Wat is dit voor iets raars? De brute manier om met jou om te gaan is belachelijk. Wat is het nut om daar met zijn allen nog te zitten? We waren voor jou bezig en wat bezielt die mafketel? Jou weg sturen, pffft.”

“Meid, ik ben juist blij dat je bleef, anders zaten we nu te koekeloeren zonder te weten wat er aan de hand is.” “Je bent niet kwaad dat ik niet met je mee ging?” Ik schud heftig nee... wacht op wat er komt. 

“Wat een zootje zeg,” laat ze zich uiteindelijk ontmoedigd ontvallen.

"Vertel, vertel wat er gebeurde nadat ik de voordeur dicht had geslagen. Keken ze niet raar?"

“Er werd koffie geschonken. Pauze, of er niets was voorgevallen. Ik dacht: nu komt de verklaring, maar nee. Harrie deed alsof het eenvoudig zo hoorde. Bob zat danig met de handen in het haar want zoveel ophef was volgens hem te gek voor woorden en absoluut niet nodig geweest.”
“Wat deed Pee?”
“Niets. Dronk thee en keek ook redelijk ongeschokt. Van haar krijg ik geen hoogte en toen de koffie op was werd de vergadering voortgezet. Of er niets bijzonders was gebeurd en ze zaten te neuzelen over die afspraak met het Vincentrum. Over twee weken de volgende vergadering.” Ik vind het een erg miniem verhaal.

“Dus het is de normaalste zaak dat ik geen rechten heb?”
“Kennelijk. Echt geen probleem dat ik je in de steek liet?" vraagt ze toch wat onzeker.

“Nee joh! Het is goed dat jij daar bij blijft want anders weet ik helemaal niet meer wat zich er afspeelt, toch? Het is geen peulenschil, ik vertrouw het hele stel niet meer, al weet ik er het fijne nog niet van.”
“Precies, ik dacht als penningmeester moet ik weten wat er aan de hand is en wie wat met het geld uitspookt. Het grootste deel komt immers via jouw connecties.”

“EmjE. Ik heb je hier nooit mee lastig willen vallen, maar waar zijn de statuten?”  Ze zucht. Ook dat nog!

“Door, moet dat echt nu op staande voet?”
“Ja, sorry, want dáár is iets mis mee dat ik niet weten mag. Ik had in Addis al rare vermoedens en sinds die eerste vergadering is dat alléén maar toegenomen. Harrie wil iets verborgen houden en ik moet dat nu uitzoeken zodat ik maatregelen kan nemen." Ze staat op, zegt dat ze niet wist dat ik daarmee bezig was  en rommelt wat in de computerkamer om terug te komen met de officieel uitziende papieren. 

"Vond jij het niet vreemd dat ik deze papieren niet bij de eerste vergadering kreeg? Met een lollige strik erom?” Ze schudt haar hoofd, moe, opgebrand en onwetend van mijn maandenlange zorgen. Terwijl ik ze vastgrijp alsof het mijn verloren gewaande geboortebewijs is, waar mijn bestaansrecht van af hangt, zet EmjE de tv aan. Zij heeft het voor vandaag echt gehad en morgen vraagt de woensdag van haar weer een helder hoofd tijdens het werk.

Onmiddellijk herken ik het stempel van een erkende notaris hier in Arnhem. Tot zover moet het dus wel kloppen, volgens de wet geregeld zijn. Nu zal ik het geheim ontdekken. Of niet? Met kloppend hart sla ik het met een nietje aan elkaar gehechte stapeltje papier open om aan de speurtocht te beginnen. Hoewel ik niet precies weet waarnaar te zoeken kijk ik wel meteen op de achterste bladzijde waar de handtekeningen waarschijnlijk zullen staan.

Vervolg:

De dictator ontmaskerd

 

Reacties (14) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Snel verder
Ik ga gauw naar het vervolg.
Kom op Dora, vertel verder!
Ik ben er mee bezig. Morgen komt voorlopige de ontknoping
Een soort speurtocht !
Inderdaad (en dat door een Dora die al in paniek raakt van formulieren voor de woonkostentoeslag of de belastingen, maar hier had ik me van te voren danig voor ingelezen, laten adviseren en dat had Harrie kunnen weten want ik heb al die kennis overgedragen voordat ik vertrok. Kennelijk zijn sommige mensen stokdoof als ze op rooftocht uit zijn...Hoe dom!
Weet ik, Sonnyboy met je mooie krullen. Momenteel is mijn brievenbus keurig leeg en alles komt langzaam weer op orde... Huis verkopen moet nu eerst, maar als het nodig is trek ik aan jouw bel.
Mooi....alweer.
Haha, maar niet wat ik ga ontdekken, oempffff
Je verwoording ;) je manier van vertellen.
En nu en nu....hoe gaat het verder......?
He waarom stop je met schrijven ... spannend ..;;
wat zit hier verborgen?
ben zo nieuwsgierig!