05: Brief naar huis over mijn eerste shift in de Sinaï

Door Motorfietsgerrit gepubliceerd op Thursday 13 June 16:21

Publicatie nr. 5 in de Zilla 'Mijn dienst in de Sinaï woestijn 1985 en 86'

SCC 5, zeven november 1985

 Ha die pa, ma en Wijnand,

          Een week geleden was ik gisteren nog jarig. Nu zit ik op SCC5, het sector control center dat aan het strand ligt met uitzicht aan de ene kant op de golf van Aqaba en aan de andere kant op het gebergte van de Sinaï. Hetzelfde uitzicht practisch als op kamp Zuid, maar daar is het water de Rode Zee. En hier op 5 zie je in noordelijke richting wat bomen staan. Die zijn van Nuema-beach, een toeristenstrand. De nederlandse SCCers plegen daar nog weleens naar toe te lopen (een uur en een kwartier) want het schijnt er leuk te zijn, maar vooralsnog is het de nederlanders verboden om het SCC te verlaten want de amerikanen zijn nog een beetje zenuwachtig in verband met de moordpartij door die egyptische agent op die jongetjes en man en vrouw. Dat gebeurde namelijk niet ver hier vandaan. Vannacht van 24.00 tot vanmorgen 05.00 uur  heb ik mijn eerste dienst gedraaid. 'Snachts is er weinig radioverkeer, dus dat was een prachtige dienst om me een beetje in te werken. Vervelen hoefde ik me niet, want er is een grote kist met nederlandse tijdschriften die regelmatig aangevuld wordt. En bovendien staat er een wereldontvanger waar we aan mogen draaien, maar niemand weet precies hoe die werkt. Nou, voor mij geen enkel probleem, want het is precies dezelfde ontvanger als ik boven op m'n kamer heb staan. Dus kan ik gelijk vertellen hoe je zo'n ding afstellen moet. Gisterenavond kwam radio Nederland zeer goed binnen, maar vannacht kreeg ik op de frequenties die aangegeven staan allen maar rotzooi te horen. Het eten hier, waar iedereen je voor waarschuwt om te zorgen dat je zakken chips meebrengt en balen nasi, is goed vind ik. Ik heb dan  ook niets anders meegenomen dan de walnoten. De marsepijn heb ik trouwens al opgegeten, het was niet mijn meest favoriete smaak, maar toch bedankt!.

We zijn per helicopter hier naar toe gevlogen met de deuren open. SCC6 staat bovenop een berg en daar hebben we eerst wat mensen afgezet. Het was daar best koud. Zodra het mogelijk was vloog de piloot vrij laag langs de kustlijn en dan is de temperatuur wel te houden. Je haren waaien bijkans uit je hoofd. Over haren gesproken, ik ben hier al naar de kapper geweest. Het is de gewoonte om voor de barbier een pakje sigaretten bij je te hebben, want anders knipt hij grote happen uit je haar. Maar ik wilde het eens zonder dat omkopen proberen, hij krijgt toch gewoon zijn salaris? En voor wie moet ik hier nou mooi zijn?. Nou, hij heeft het keurig gedaan hoor!. Het is prachtig snorkelen op het zuidkamp (zwemmen terwijl je kijkt door een duikbril), alle bijzonderheden over die gelegenheid zijn te lezen in een brief die ik aan Anita schreef, so ask her.

Ik zit hier nog tot woensdag de dertiende, dan komt de helicopter ons weer oppikken. Dan heb ik een week vrij (behalve een bardienst in the milkmaid) en daarna gaan we naar SCC6 voor een week, direct daarachteraan weer hier naar SCC5 en daarna weer een tijd vrij. Van de 26 weken dat je hier werkt ben je maar 13 op een SCC en de rest vrij op zuidkamp. Oh ja, de eerste maanden krijg ik nog weinig uitbetaald omdat ik nog tot eind December dienstplichtig ben. Ik ben dan ook nog niet beëdigd. Jammer dat scheelt weer een paar duizend gulden. De volgende brief schrijf ik aan Cobi, dat wordt dan sinds ik weg ben de zesde brief.

Allemaal de groeten,  Gerrit.

 

 

Reacties (3) 

Voordat je kunt reageren moet je aangemeld zijn. Login of maak een gratis account aan.
Lijkt me toch wel bijzonder om een land of plek op zo'n manier te beleven...
Lijkt me toch wel bijzonder om een land of plek op zo'n manier te beleven...
Wat een andere wereld zie je door de foto's..